ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ, ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ

2012-02-11T22:28:00.002+02:00

Αθήνα, 11 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΨΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ «ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΤΗ ΝΕΤ», ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ Γ. ΣΚΑΛΚΟ ΚΑΙ Τ. ΣΑΡΑΝΤΗ

ΣΚΑΛΚΟΣ: Έχουμε μαζί μας τον Υπουργό Επικρατείας και Κυβερνητικό Εκπρόσωπο κ. Παντελή Καψή. Μετά από ένα υπουργικό που τελείωσε μετά τα μεσάνυχτα με τοποθετήσεις πολλών υπουργών και με τη σύμφωνη γνώμη κατατέθηκε και το νομοσχέδιο, το οποίο θα συζητηθεί, για το PSI, την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών και το τρίτο στοιχείο που είναι η παροχή προς τον πρωθυπουργό και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης να διαχειριστεί το θέμα της δανειακής σύμβασης.
ΚΑΨΗΣ: Έτσι είναι. Νομίζω ότι έχουμε ένα πολύ μικρό διάστημα μπροστά μας για να ολοκληρώσουμε αυτή τη διαδικασία και να μπορέσουμε να ξεκινήσει το PSI και να μπούμε στη διαδικασία της ολοκλήρωσης της δανειακής σύμβασης.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Προέκυψε κάτι ιδιαίτερο χθες από το υπουργικό; Και το ρωτάω αυτό γιατί ήταν ένα υπουργικό με διαφορετική σύνθεση πλέον.
ΚΑΨΗΣ: Γνωρίζουμε ότι έφυγε το ΛΑΟΣ, δεν μετέχει πλέον στην κυβέρνηση, είχαμε και την παραίτηση της κ. Ξενογιαννακοπούλου και του κ. Κουτσούκου, άρα ήταν πράγματι με άλλη σύνθεση. Νομίζω όμως ότι αυτή τη στιγμή είναι τόσο κρίσιμη η κατάσταση για την Ελλάδα, που παρά τα προβλήματα και τις δυσκολίες που υπάρχουν, οφείλουμε να προχωρήσουμε και να ολοκληρώσουμε αυτή τη δανειακή σύμβαση. Η εναλλακτική λύση δεν είναι λύση. Είναι η χρεοκοπία της χώρας και είναι κάτι που πρέπει πάση θυσία να αποφύγουμε. Γιατί τότε θα έχουμε πολύ χειρότερες επιπτώσεις στους μισθούς, στα εισοδήματα, στην οικονομία, στις καταθέσεις? Θα μιλάμε για μια καταστροφή.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Αυτό το οποίο μας λέτε, το περιέγραψε με δραματικούς τόνους ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Στη Βουλή τι θα πει απευθυνόμενος στους βουλευτές και ιδιαίτερα σε εκείνους, οι οποίοι λένε ότι δεν θα το ψηφίσουν;
ΚΑΨΗΣ: Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η ελληνική κοινωνία και κατ’ επέκταση και το πολιτικό μας σύστημα αυτή τη στιγμή περνούν μια πάρα πολύ δύσκολη φάση. Είναι φυσικό μετά από πέντε χρόνια ύφεσης, γιατί γι αυτό μιλάμε. Είμαστε στον πέμπτο χρόνο της ύφεσης, με μεγάλες περικοπές στα εισοδήματα, έντονη αντίδραση από τον κόσμο και πάρα πολλούς ανθρώπους να υποφέρουν για να τα βγάλουν πέρα. Αυτό αντικατοπτρίζεται και στο πολιτικό σύστημα. Όμως, αυτό δεν είναι αποτέλεσμα του τι θα ψηφίσουμε αλλά ότι η χώρα στην πραγματικότητα έχει χρεοκοπήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Και μόνο χάρις στα δανεικά τα οποία παίρνουμε έξω από τις αγορές, γιατί πλέον δεν μπορούμε να βγούμε στις αγορές, μπορούμε να σταθούμε σε μια σχετική -σχετική, λέω- ισορροπία, με τεράστια προβλήματα. Αυτό είναι μοιραίο να εκφραστεί και στο πολιτικό σύστημα. Το ερώτημα είναι: τα παρατάμε και λέμε ‘αφηνόμαστε, δε θέλουμε άλλο την ευρωπαϊκή βοήθεια’ και μόνοι μας επιστρέφουμε στην ουσία σε ένα σύστημα δραχμής ή απομόνωσης, ή προσπαθούμε να κρατηθούμε και να συνεχίσουμε; Η επιλογή για κάθε κάποιον που το βλέπει λογικά, νομίζω ότι είναι η πρώτη. Δεν θα χρεοκοπήσουμε.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Ξέρετε, μόνος σας το είπατε ότι επί της ουσίας η χώρα έχει χρεοκοπήσει. Αυτό έχει περάσει και στον κόσμο ο οποίος έχει φθάσει σε ένα οριακό σημείο και λέει: ‘Αφού έχουμε χρεοκοπήσει, γιατί προσπαθούμε πια ;’
ΚΑΨΗΣ: Μα, το ότι έχουμε χρεοκοπήσει σημαίνει ότι δε μπορούμε να δανειστούμε έξω. Δε μας δανείζει πλέον κανείς, δε μπορεί να συνεχιστεί αυτό που γινόταν την τελευταία δεκαετία -δανειζόμασταν και κρατούσαμε ένα επίπεδο εισοδήματος πολύ υψηλότερο από αυτό που πραγματικά αντέχουμε. Όμως, αυτή τη στιγμή, χάρις στη συμμετοχή μας στην ευρωζώνη έχουμε τη δυνατότητα να κρατηθούμε στη ζωή παρά το ότι έχουμε χρεοκοπήσει. Με πολύ μεγάλες θυσίες, ναι, αλλά δεν υπάρχει δρόμος χωρίς θυσίες. Εάν δεν πάρουμε το δάνειο, αυτή η μείωση του ελλείμματος -που βλέπω πόσο μας κοστίζει- θα πρέπει να γίνει αυτόματα. Δεν θα υπάρχουν λεφτά. Θα μπαίνει ο επόμενος μήνας και τα κρατικά ταμεία δεν θα έχουν λεφτά να δώσουν συντάξεις. Και από το πόσο τοις εκατό έχουν μειωθεί μέχρι σήμερα θα πάμε στο μηδέν.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Έχετε αναλογιστεί ότι με αυτήν την απειλή?
ΚΑΨΗΣ: Δεν είναι απειλή. Πραγματικότητα είναι. Υπάρχει άλλος τρόπος να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία; Αν υπάρχει, να το πούμε και να το κάνουμε. Αλλά αυτή τη στιγμή εξακολουθούμε να έχουμε πρωτογενές έλλειμμα. Άρα, αν λέγαμε «όχι, φύγετε, δεν θέλουμε», το κράτος δεν θα είχε λεφτά. Η κρατική τηλεόραση, παραδείγματος χάριν, δεν θα μπορούσε να μαζέψει τα τέλη για να ζήσει.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Λέτε όμως ότι μετά το πρώτο μνημόνιο, που πάλι τέθηκε έτσι το θέμα, δηλαδή «χρεοκοπούμε, δεν θα μπορούμε να δώσουμε μισθούς, συντάξεις, θα διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός», πάλι μετά από δύο χρόνια βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο και λέμε τα ίδια λόγια σε ανθρώπους οι οποίοι τα δύο προηγούμενα χρόνια έχουν κάνει τόσες θυσίες.
ΚΑΨΗΣ: Κατ’ αρχάς δεν είμαστε στο ίδιο σημείο. Έχει σημασία αυτό. Πρόκειται για μια αντίληψη που έχει περάσει και στο εξωτερικό και μας κοστίζει. Έχουμε κάνει πολύ μεγάλα βήματα. Δυστυχώς είμαστε σε μεγάλη ύφεση, που προκύπτει και από την αβεβαιότητα και τον πανικό που μας έπιασε, γιατί δεν αντιμετωπίσαμε ποτέ ως κοινωνία ενωμένοι και οργανωμένα την κρίση. Ήμασταν από την πρώτη στιγμή σε έναν εσωτερικό πόλεμο. Υπάρχει μια αβεβαιότητα που μας κοστίζει. Έχουμε, όμως, κάνει πολύ μεγάλα βήματα. Αυτή τη στιγμή η μείωση του δημοσίου ελλείμματος είναι κοντά στα 20 δις. ευρώ. Είναι τεράστια μείωση, πρόκειται για τεράστιο επίτευγμα σε συνθήκες ύφεσης. Άρα, έχουμε κάνει μεγάλα βήματα. Αλλά δεν έχουμε λύσει το πρόβλημα. Εν μέρει λόγω της ύφεσης και της αβεβαιότητας, μπορώ να δεχτώ ότι έγιναν και λάθη και να τα δούμε, από την άλλη πλευρά όμως, αυτή τη στιγμή πρέπει να προχωρήσουμε τις αλλαγές που δεν κάναμε αυτά τα δύο χρόνια. Γιατί αν δεν γίνουν οι διαρθρωτικές αλλαγές που θα μας επιτρέψουν να μπούμε στην ανάπτυξη, πάλι σε δέκα χρόνια θα έχουμε δημιουργήσει τα ίδια ελλείμματα. Ο κ. Σαχινίδης χθες έκανε μια πολύ ωραία παρέμβαση. Είπε ‘ας υποθέσουμε ότι φεύγει, μηδενίζεται το χρέος. Εάν δεν λύσουμε το πρόβλημα των ελλειμμάτων, σε δέκα χρόνια θα έχουμε δημιουργήσει το ίδιο χρέος ξανά’. Άρα, αν δεν κάνουμε αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές, δεν πρόκειται να επιβιώσει το σημερινό μοντέλο.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Για να καταλήξουμε στην ερώτηση που θέλω να σας θέσω. Δεν είμαστε λοιπόν εκεί που ήμασταν δύο χρόνια πριν. Έχουμε κάνει βήματα. Ο κόσμος δε βλέπει αυτά τα θετικά βήματα, τουλάχιστον στο οικονομικό μέτωπο.
ΚΑΨΗΣ: Σαφώς. Το ένα εκατομμύριο άνεργοι είναι για την ελληνική κοινωνία συγκλονιστική εξέλιξη. Και μέσα στο 2012 φοβάμαι ότι θα είναι χειρότερα.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Άρα, δανειζόμαστε άλλα 130 δις. Αλλά με ποια προοπτική; Πότε θα μπούμε στην ανάπτυξη, πώς θα μπορέσει ο συνταξιούχος να συνεχίσει να ζει, ή ο μισθωτός, ή ο άνεργος?
ΚΑΨΗΣ: Η εκτίμηση είναι ότι από το τέλος αυτού του χρόνου θα σταματήσει η πτώση και θα μπούμε σε φάση ανάκαμψης. Αλλά αυτά, ξέρετε, είναι συνάρτηση πάρα πολλών πραγμάτων. Εκείνο που έχει σημασία να καταλάβουμε είναι ότι εάν το βιοτικό μας επίπεδο δεν υποστηρίζεται από την πραγματική οικονομία, από παραγωγή, δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα. Δεν μπορούμε πλέον να ζήσουμε με δανεικά. Άρα, ακόμα κι αν τα ξεχνούσαμε όλα, πάλι θα έπρεπε να κάνουμε τα ίδια ακριβώς πράγματα. Μιλούσαμε πριν για την ανταγωνιστικότητα, για το πρόβλημα των μισθών. Εάν τα προϊόντα μας δεν είναι ανταγωνιστικά υπάρχει πρόβλημα. Εάν είχαμε κάνει τις αλλαγές τις οποίες με τόση δυσκολία περάσαμε - για παράδειγμα οι εργοστασιακές, επιχειρησιακές συμβάσεις επί δύο χρόνια καθυστερούν- εάν είχε γίνει αυτό τον πρώτο χρόνο και είχαν λειτουργήσει, ενδεχομένως να μη χρειαζόταν σήμερα να κόβουμε τους κατώτατους μισθούς.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Άρα το πρωτογενές πλεόνασμα, από πού θα προκύψει; Πρέπει να γίνουν πιο γρήγορα οι αλλαγές, οι οποίες έχουν καθυστερήσει;
ΚΑΨΗΣ: Υπάρχουν δύο ζητήματα. Το ένα είναι το δημοσιονομικό έλλειμμα: το κράτος. Πρέπει να φτιάξουμε ένα πιο λειτουργικό και πολύ λιγότερο σπάταλο κράτος. Από την άλλη πλευρά υπάρχει και το πραγματικό έλλειμμα: Έχουμε περισσότερες εισαγωγές από εξαγωγές. Για να λύσουμε αυτό το πρόβλημα πρέπει να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί. Άκουγα πριν τον κ. Τσαμουργκέλη, που έλεγε ‘ανταγωνιζόμαστε το χύμα λάδι του Μαρόκου’? Ε, αν δεν αλλάξουμε αυτήν την λογική, αν δεν σταματήσουμε τη λογική των επιδοτήσεων -παράγουμε αγροτικά προϊόντα για να παίρνουμε τις επιδοτήσεις και δεν κάνουμε ανταγωνιστικά, αγροτικά προϊόντα- εάν δεν μπορέσει η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη να γίνει ανταγωνιστική, δεν πρόκειται ποτέ να καλυφθεί αυτό το έλλειμμα.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Κ. Υπουργέ, συζητούσαμε χθες στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ με τον κ. Κρεμαστινό, ο οποίος μας είπε ότι τελικά για να υπάρξει ανάπτυξη θα πρέπει να φθάσουν οι μισθοί στο κατώτατο σημείο. Μόνο έτσι θα έρθει κάποιος να επενδύσει. Γιατί αυτός που έρχεται να επενδύσει θέλει να βγάλει κέρδος. Άρα, ψάχνει το χαμηλότερο δυνατό μισθό, έτσι ώστε να βγάλει το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος.
ΚΑΨΗΣ: Δεν είναι έτσι. Κατ’ αρχάς, το αν θα είσαι ανταγωνιστικός ή όχι, συναρτάται με το πόσο παραγωγικά αποδοτική είναι μια επιχείρηση. Για παράδειγμα οι Γερμανοί έχουν πολύ ψηλότερους μισθούς από εμάς αλλά είναι ανταγωνιστικοί. Γιατί είναι ανταγωνιστικοί; Γιατί προφανώς έχουν ποιοτικά προϊόντα, γιατί έχουν βάλει μέσα γνώση, τέχνη και είναι ανταγωνιστικοί. Αυτός είναι ο στόχος μας. Να μπορέσουμε να φθάσουμε σε αυτό το σημείο. Αυτή τη στιγμή όμως, αυτό δεν υπηρετείται από το παραγωγικό μας σύστημα.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Και πώς θα υποστηριχτεί αυτό; Από την παρούσα κυβέρνηση; Μπορεί να υποστηριχτεί εν μέσω εκλογολογίας;
ΚΑΨΗΣ: Η παρούσα κυβέρνηση έχει έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο: Να ολοκληρώσει τη δανειακή σύμβαση και να μπορέσει να διαγράψει το μισό χρέος και να πάρει τα 130 δις. που είναι απαραίτητα για τη χρηματοδότηση της οικονομίας τα επόμενα χρόνια.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Με πλοηγό το νέο μνημόνιο, τα 130 δις. Αλλά τα μέτρα που θα συνοδεύουν τα χρήματα, πιστεύετε ότι με αυτά τα υφεσιακά μέτρα όπως λένε οι περισσότεροι δραχμικοί αναλυτές, θα βγούμε στο χώρο της ανάπτυξης;
ΚΑΨΗΣ: Εδώ υπάρχουν πολλά ζητήματα. Κάποια μέτρα δεν είναι υφεσιακά, είναι διαρθρωτικά και είναι πολύ σημαντικό να υλοποιηθούν. Λέμε για την απελευθέρωση των επαγγελμάτων. Τι σημαίνει αυτό; Ότι μέσα στην οικονομία διάφορες κοινωνικές ομάδες έχουν κάποια προνόμια, να τα πω, τα οποία στο τέλος πληρώνει η πραγματική οικονομία. Το να μπορέσουμε αυτό το κόστος που υπάρχει μέσα στα προϊόντα τελικά, να το περιορίσουμε, είναι σημαντικό για την ανταγωνιστικότητα. Αυτό είναι αναπτυξιακό.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Χθες μίλησε ο κ. Μόντι, ο Ιταλός πρωθυπουργός, για λογαριασμό μας, λέγοντας «Χαλαρώστε τη λιτότητα στην Ελλάδα. Στην ουσία, μην τους φορτώνετε άλλα». Εμείς, για λογαριασμό μας, τι λέμε;
ΚΑΨΗΣ: Γιατί έχουμε αυτή τη μεγάλη ύφεση; Είχαμε ξεφύγει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό. Με 15% του ΑΕΠ δημόσιο έλλειμμα δεν μπορείς να σταθείς πουθενά. Είχαμε φθάσει σε πάρα πολύ μεγάλα ελλείμματα και μας ζήτησαν να κάνουμε αυτήν την προσαρμογή μέσα σε πολύ λίγο διάστημα. Κάναμε μια προσαρμογή που δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία. Αυτό έφερε την ύφεση. Πολύ θα θέλαμε να μας δώσουν περισσότερο χρόνο προκειμένου να κάνουμε την προσαρμογή σταδιακά. Θα είχε γίνει πολύ καλύτερα, δεν το συζητά κανείς αυτό. Δεν είναι όμως μια επιλογή την οποία μπορείς να κάνεις. Όταν σου δανείζει ο άλλος και σου λέει σε τρία χρόνια θα κάνεις αυτήν την προσαρμογή, δεν είναι εύκολο να πεις θα την κάνω σε πέντε. Δεν είναι στο χέρι σου.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Ο στόχος τώρα με το νέο μνημόνιο, που θα κληθεί η Βουλή να υπερψηφίσει αν υποστηριχτεί από περισσότερους από 151 βουλευτές?
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Είναι ένα ζητούμενο αυτό.
ΚΑΨΗΣ: Ασφαλώς είναι ένα ζητούμενο. Αύριο, οι βουλευτές καλούνται να σηκώσουν ένα πάρα πολύ μεγάλο βάρος μέσα σε μια τεράστια κοινωνική πίεση. Δεν πρέπει να κρυβόμαστε.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Αυτό σημαίνει ότι αυτόν που δεν θα ψηφίσει θα τον δικαιολογήσετε;
ΚΑΨΗΣ: Σε προσωπικό επίπεδο, μπορεί να δει ο καθένας οποιαδήποτε επιλογή ή αδυναμία ή ό,τι άλλο. Όμως εδώ καλούμαστε να κάνουμε ένα εθνικό καθήκον. Σηκώνουν οι βουλευτές αυτή τη στιγμή το μέλλον της Ελλάδας την επόμενη δεκαετία. Είναι τεράστια η ευθύνη την οποία επωμίζονται και ομολογώ ότι τους σέβομαι πάρα πολύ γι αυτό το οποίο καλούνται να κάνουν αύριο. Ό,τι και αν ψηφίσουν.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Είπατε προχθές με δήλωσή σας ότι απαιτείται υπευθυνότητα από όλους. Διακρίνατε κάποια σημάδια περί του αντιθέτου και το είπατε αυτό;
ΚΑΨΗΣ: Εσείς δεν τα διακρίνετε; Δε βλέπετε ότι ενώ έχουμε τόσο σοβαρά προβλήματα, μερικές φορές ο δημόσιος διάλογος γίνεται για ζητήματα τα οποία είναι ελάχιστα μπροστά στα θέματα τα οποία έχουμε να αντιμετωπίσουμε;
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Προφανώς απευθύνεστε στο πολιτικό προσωπικό?
ΚΑΨΗΣ: Απευθύνομαι σε όλους. Ήταν μια δήλωση η οποία αφορούσε συνολικά την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Στη συνέχεια της συζήτησης είπατε για σκληρή διαπραγμάτευση του πρωθυπουργού και των υπουργών με τη στήριξη των κομμάτων. Αυτό σε αντίθεση με πολιτικούς αρχηγούς, οι οποίοι επαίροντο ότι αυτοί έκαναν τη διαπραγμάτευση.
ΚΑΨΗΣ: Οι αρχηγοί δεν έκαναν τη διαπραγμάτευση. Οι αρχηγοί σε μια τελική φάση έκλεισαν αυτήν την συμφωνία. Η διαπραγμάτευση έγινε τις προηγούμενες εβδομάδες. Οι αρχηγοί, όμως, στήριξαν αποφασιστικά την κυβέρνηση.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Πάμε στα σενάρια επί της ψηφοφορίας στη Βουλή. Αν ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση, το PSI και το τρίτο νομοσχέδιο που αν δεν κάνω λάθος αφορά τις τράπεζες, και ψηφιστεί μεταξύ 150 και 160 βουλευτών, αυτό είναι πρόβλημα για την κυβέρνηση;
ΚΑΨΗΣ: Εμείς περιμένουμε να εκφραστεί η πλειοψηφία που υπάρχει.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Έφυγε ο Καρατζαφέρης, αποχώρησε ο ΛΑΟΣ?
ΚΑΨΗΣ: Είπα η πλειοψηφία που υπάρχει, όχι που υπήρχε. Περιμένουμε να εκφραστεί αυτή η πλειοψηφία και αυτό είναι το ζητούμενο. Τώρα, αν δεν εκφραστεί -προφανώς θα υπάρξουν ενδεχομένως κάποιες διαρροές, δεν είμαι σε θέση να το ξέρω- θα δούμε το αποτέλεσμα.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Από εκεί θα κριθεί και το θέμα του ανασχηματισμού; Δηλαδή ποια πλειοψηφία θα στηρίξει περισσότερο την κυβέρνηση, από εκεί θα γίνει και η επιλογή των υπουργών;
ΚΑΨΗΣ: Όχι, δε νομίζω. Ο ανασχηματισμός είναι προσωπική ευθύνη και επιλογή του πρωθυπουργού.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Τον οποίο περιμένουμε πότε;
ΚΑΨΗΣ: Φαντάζομαι στην αρχή της εβδομάδας.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Μιλάμε για κάτι ευρύ ή?
ΚΑΨΗΣ: Μην περιμένετε από εμένα να σας πω. Είναι επιλογή του πρωθυπουργού αυτό.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Είμαστε υποχρεωμένοι να ρωτήσουμε, με δεδομένο ότι τα κομματικά επιτελεία ετοιμάζονται για εκλογές. Και θα δούμε και σήμερα στις ΚΟ του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ πώς θα τεθούν τα θέματα, με δεδομένο λοιπόν ότι η κυβέρνηση αυτή κακώς-καλώς, κακώς προφανώς, ζει μέσα σε μια εκλογολογία, έχει ανάγκη τους τεχνοκράτες; Με δεδομένο ότι και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας έχουν στρέψει τα βέλη τους προς το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας;
ΚΑΨΗΣ: Είμαστε δημοκρατία και? η πολιτική είναι που μετράει. Τώρα, το αν θα κληθούν κάποιοι τεχνοκράτες να ενισχύσουν ή όχι είναι δευτερεύον. Σε ένα πολιτικό σύστημα η αρχή και το τέλος είναι η πολιτική. Ευτυχώς. Δεν είναι ζήτημα μόνον τεχνοκρατών, είναι ζήτημα πολιτικών επιλογών. Το αν η Ελλάδα θα αποφασίσει ότι θα παραμείνει στον πυρήνα της ευρωζώνης, ότι δεν θα προχωρήσει σε χρεοκοπία, ότι θα υποστεί τις θυσίες γιατί υπάρχει ένας μεγαλύτερος στόχος τον οποίον θέλει να υπηρετήσει ο ελληνικός λαός και να συμμετάσχει σε αυτήν την λογική, αυτό είναι μια πολιτική απόφαση. Δεν είναι τεχνοκρατική. Είναι βαριά απόφαση που πρέπει να την πάρουμε ενσυνειδήτως, ως κοινωνία.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Ποιος θα την εφαρμόσει είναι το θέμα, όμως?
ΚΑΨΗΣ: Το ποιος θα την εφαρμόσει είναι δεύτερης τάξης πρόβλημα. Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι έχουμε μπροστά μας -δεν θέλω να κρυβόμαστε- μια βαριά επιλογή. Είναι βαριά η επιλογή την οποία καλούμαστε να κάνουμε. Δεν είναι απλή. Είναι πολύ χειρότερη η εναλλακτική μη λύση, γιατί δεν θέλω να τη λέω λύση, αλλά και αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι πολύ βαρύ έργο. Και ενώ η άτακτη χρεοκοπία έχει το πλεονέκτημα - στην πραγματικότητα μειονέκτημα- ότι θα αφήσει τις δυνάμεις της αγοράς να διαλύσουν τα πάντα και να ξεκινήσεις από πολύ χαμηλότερα να ξαναχτίζεις ό,τι μπορέσεις να ξαναχτίσεις, η παραμονή στην ευρωζώνη προϋποθέτει μια πειθαρχία δική μας. Ως πολιτικό σύστημα και ως κοινωνία εν τέλει. Προϋποθέτει μια αυτοσυγκράτηση για μια δεκαετία ολόκληρη. Γι αυτό λέω ότι είναι βαριά επιλογή και πρέπει να την κάνουμε ενσυνειδήτως. Αλλά εκεί κρίνεται, νομίζω. Στο πώς αντιδρούν οι λαοί στις δύσκολες στιγμές. Αν θέλουν να λειτουργούν συγκροτημένα, συνειδητά και να προχωρήσουν ή αν σηκώνουν τα χέρια.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Η γρήγορη επιλογή που πιστεύουν ορισμένοι στο ΠΑΣΟΚ ότι πρέπει να γίνει στην αλλαγή ηγεσίας του κινήματος θα βοηθήσει την κυβέρνηση;
ΚΑΨΗΣ: Δεν μπορώ να σχολιάσω τα κόμματα που μετέχουν στην κυβέρνηση.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Μια που μιλούσαμε για τους πολιτικούς? έχετε προφανώς και εσείς την εικόνα, δημοσιογράφος είστε, πας στο καφενείο βρίζουν τους πολιτικούς, ανοίγεις το Facebook βρίζουν τους πολιτικούς, μπαίνεις στο Twitter βρίζουν τους πολιτικούς. Όπου σταθείς και όπου βρεθείς βρίζουν τους πολιτικούς. Αυτό έχει δημιουργήσει και μια κοινωνική ένταση. Πώς θα εκτονωθεί αυτό; Αυτά τα μέτρα δημιουργούν μια ένταση. Χθες, είδατε, τα γεγονότα στο Σύνταγμα, είχαμε μια κατ’ ιδίαν κουβέντα του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη με τον κ. Παπαδήμο, πού θα οδηγήσει; Πώς θα εκτονωθεί;
ΚΑΨΗΣ: Αυτό είναι ένας μεγάλος κίνδυνος. Νομίζω ότι δεν μπορεί με κάποιον μαγικό τρόπο να πούμε ότι θα πάψει να υπάρχει. Κατ’ αρχάς θα ήθελα να πω ότι υπάρχει μιας μορφής καταλαγή από τη στιγμή που σχηματίστηκε η κυβέρνηση Παπαδήμου. Νομίζω ότι υπήρξε μια βελτίωση του κλίματος, μια πτώση της έντασης, γιατί το πολιτικό σύστημα είχε και ένα πρόβλημα αξιοπιστίας.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Υπήρξε όμως προσμονή από την παρουσία του κ. Παπαδήμου, η οποία και δημοσκοπικά και σε σχέση με τη δημοτικότητά του πια έχει υποστεί πολύ μεγάλη απομείωση.
ΚΑΨΗΣ: Δε θέλω να σχολιάζω τις δημοσκοπήσεις. Ξέρετε μπορείτε να διαβάσετε πάρα πολλά πράγματα στις δημοσκοπήσεις?
ΣΚΑΛΚΟΣ: Ωστόσο, δεν υπάρχει ο αρχικός ενθουσιασμός.
ΚΑΨΗΣ: Ασφαλώς. Μοιραίο είναι, γιατί μια κυβέρνηση όταν τρίβεται με τα προβλήματα υφίσταται και μια σχετική φθορά. Νομίζω όμως ότι υπάρχει ένας πυρήνας πολύ μεγάλος στην ελληνική κοινωνία, που θέλει να πετύχουμε, που θέλει να παραμείνουμε στο ευρώ, που παρά την οργή, αν θέλετε, που νιώθει καταλαβαίνει ότι αυτή είναι η μόνη επιλογή.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Και συνάμα διαμαρτύρεται?
ΚΑΨΗΣ: Και συνάμα διαμαρτύρεται, βέβαια. Και για τα λάθη, αν θέλετε, που έχουν γίνει έχει κάθε λόγο να διαμαρτύρεται. Πιστεύω, ωστόσο, ότι όσο ξεκαθαρίζουν οι επιλογές και αρχίζουν να φαίνονται κάποια στιγμή τα θετικά αυτής της επιλογής, όταν θα πάρει πάνω της η οικονομία, σιγά σιγά θα ξαναβρούμε την κοινωνική γαλήνη που χρειαζόμαστε.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Μας ρωτάνε οι τηλεθεατές κ. Καψή, τι μας εγγυάται ότι με το νέο μνημόνιο δεν θα φθάσουμε πάλι στο σημείο της χρεοκοπίας;
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Ποιες είναι οι πτυχές του νέου μνημονίου που μας εξασφαλίζουν ότι δεν θα ξαναβρεθούμε στο σημείο αυτό;
ΚΑΨΗΣ: Δεν μας εγγυάται κανείς τίποτα σε αυτή τη ζωή. Αυτό πρέπει να το ξέρουμε. Είναι οι δικές μας επιλογές και εμείς πρέπει να φτιάχνουμε τη μοίρα μας. Το δεύτερο είναι ότι αυτό το μνημόνιο έχει μερικά πολύ σημαντικά πλεονεκτήματα. Το ένα είναι ότι διαγράφεται, εφόσον προχωρήσει φυσικά, το 50% του χρέους. Αυτό έχει άμεση επίπτωση στο έλλειμμα. Τους μισούς από τους τόκους που πληρώνουμε δεν θα τους πληρώνουμε πλέον. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι διασφαλίζεται αυτό που λέμε πιστωτική επάρκεια -οι τράπεζες- ώστε να αρχίσουν να δίνουν δάνεια. Γιατί ένα μεγάλο μέρος της ύφεσης οφείλεται στην αβεβαιότητα που έβγαλε τα χρήματά μας έξω και είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξει αυτή τη στιγμή μια πιστωτική ασφυξία.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Ποιος θα τολμήσει να πάει σε τράπεζα τέτοια περίοδο και να ζητήσει δάνειο; Αν το πάρει.
ΚΑΨΗΣ: Οι τράπεζες θα μπορούν να δώσουν δάνεια. Δάνεια ζητούν τώρα οι επιχειρήσεις, που είναι πιασμένες από το λαιμό, υπάρχει ασφυξία στην αγορά.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Γι αυτό είχαμε και τους τοκογλύφους, όπως για παράδειγμα στη Βόρειο Ελλάδα.
ΚΑΨΗΣ: Ο κόσμος, οι επιχειρήσεις, οι δουλειές χρειάζονται αυτά τα λεφτά. Λοιπόν είναι σημαντικό ότι θα κατοχυρωθεί αυτό το πράγμα. Από εκεί και πέρα, το εάν εμείς θα μπορέσουμε να αναπτυχθούμε ως κοινωνία και ως οικονομία απαιτεί να προχωρήσουμε τις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές και να κάνουμε μερικά πράγματα, που έπρεπε να έχουμε κάνει ήδη. Αναφέρομαι για παράδειγμα στα λεφτά του ΕΣΠΑ. Μέσα στην επόμενη διετία πρέπει να βρούμε 13 δις. ευρώ, για να μπορέσουμε να έχουμε αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα που έχουμε ανάγκη. Είτε ήμασταν είτε δεν ήμασταν μέσα στην ευρωζώνη, αυτά θα πρέπει να τα βρούμε. Είναι έγκλημα να μην μπορέσουμε να αυξήσουμε την απορροφητικότητα από το ΕΣΠΑ 100%. Και θα έπρεπε να είναι εθνικός μας στόχος. Η επόμενη κυβέρνηση που θα βγει θα πρέπει να έχει ως πρώτο εθνικό στόχο να απορροφήσει αυτά τα λεφτά. Γιατί αν δεν τα πάρουμε από το ΕΣΠΑ θα τα κόψουμε αύριο από τα 14 δις. τα οποία πληρώνει το κράτος για συντάξεις. Απαιτείται επίσης να κόψουμε και τη σπατάλη που υπάρχει στο δημόσιο, που εξακολουθεί ακόμα και σήμερα. Γιατί έχει πέσει έξω το ασφαλιστικό μας σύστημα; Έγινε βέβαια πολύ σημαντική μεταρρύθμιση, αλλά πληρώνουμε πράγματα που εμείς οι ίδιοι κάναμε. Πόσοι συνταξιούχοι έχουν βγει στη σύνταξη με το ελάχιστο των εισφορών και με 15 χρόνια; Έχουν βγει στα 45 τους χρόνια?
ΣΚΑΛΚΟΣ: Νομίμως βγήκανε κ. Καψή?
ΚΑΨΗΣ: Νομίμως, αλλά αυτό είναι σπατάλη του συστήματός μας. Πώς φτιάξαμε μια κοινωνία όπου μπορούσαν πολίτες να βγαίνουν στα 50 τους στη σύνταξη; Και μετά διαμαρτύρονται κάποιοι γιατί οι συντάξεις είναι χαμηλές. Οι συντάξεις είναι χαμηλές. Θα έπρεπε αν κάποιος έχει δουλέψει 35 χρόνια και έχει πληρώσει τις εισφορές του να έχει μεγαλύτερη σύνταξη. Αλλά πληρώνουμε και συντάξεις σε κατηγορίες οι οποίες έχουν βγει χωρίς κανένα λόγο.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Σε συνέχεια του μηνύματος που διάβασε ο Γιάννης προηγουμένως για το τι μας διασφαλίζει, κουβεντιάζοντας με μια σειρά από παράγοντες της οικονομικής και πολιτικής ζωής μία πρόβλεψη είναι το είπε μάλιστα και ο κύριος Μπεγλίτης, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, ότι τον Ιούνιο πάλι τα ίδια θα τραβήξουμε ?
ΚΑΨΗΣ: Θα πρέπει να πάρουμε πάρα πολύ δύσκολα μέτρα πάλι.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Ύψους 11 δισ. περίπου συνολικά.
ΚΑΨΗΣ: Είναι 13 δις. τη διετία.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Το φέρνω ως παράδειγμα, μπορεί να είναι και πραγματικό, το απεύχομαι. Οι επικουρικές που γλυτώσαμε τώρα, υπάρχει περίπτωση τελικά να κουρευτούν τον Ιούνιο; Ο 13ος και ο 14ος που γλυτώσαμε τώρα, υπάρχει περίπτωση να τον χάσουμε τον Ιούνιο;
ΚΑΨΗΣ: Ο 13ος και ο 14ος είναι άλλο πράγμα. Αυτό σχετίζεται με το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας. Και οι επικουρικές είναι άλλης τάξης πρόβλημα. Δεν ξέρω τι μέτρα θα πάρει η επόμενη κυβέρνηση, είναι σίγουρο όμως ότι θα έχουμε μπροστά μας δύσκολη διετία. Θα πρέπει να καλύψουμε το έλλειμμα είτε είμαστε μέσα στο ευρώ είτε δεν είμαστε. Είτε χρεοκοπήσουμε ανοιχτά είτε δεν χρεοκοπήσουμε. Ό,τι και να γίνει, το πρωτογενές έλλειμμα πρέπει να το κλείσουμε. Αν δεν έχει λεφτά το κράτος δεν θα μπορεί να πληρώνει τίποτα. Άρα, ανεξαρτήτως του ποια κυβέρνηση θα είναι και ανεξαρτήτως του ποια επιλογή θα κάνουμε θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το δημόσιο έλλειμμα. Όποια κυβέρνηση και να είναι. Και ό,τι και αν έχουμε κάνει, ακόμα και αν δεν έχουμε προχωρήσει στη δανειακή σύμβαση, θα πρέπει να κλείσουμε το δημόσιο έλλειμμα. Και μάλιστα, τα 13 δις. που λέμε θα πρέπει να γίνουν μέσα σε έναν χρόνο και όχι σε δύο. Να μηδενιστεί το έλλειμμα και να μπούμε σε φάση πλεονάσματος.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Αυτό πρακτικά σημαίνει νέες περικοπές, νέα μέτρα?
ΚΑΨΗΣ: Εξαρτάται. Σας είπα ότι αν βάλουμε ως εθνικό στόχο να αυξήσουμε την απορροφητικότητα από το ΕΣΠΑ -και αυτό δεν θα γίνει βέβαια μέσα σε δύο μήνες-, μπορεί στο τέλος του 2012 να έχουμε άλλου τύπου ανάγκες, να είναι μικρότερες οι ανάγκες. Είμαι έναν μήνα στην κυβέρνηση και ξέρετε βλέπω ότι ακόμα υπάρχει και στην κυβέρνηση λίπος. Εννοώ στο δημόσιο. Υπάρχουν ακόμα περιοχές όπου μπορούμε να κάνουμε οικονομίες. Δεν υπάρχουν εύκολες επιλογές αλλά δεν μπορεί να ζει το κράτος με ελλείμματα. Τελείωσε, δεν μας τα χρηματοδοτούν οι ξένοι και αν πούμε ‘δεν θέλουμε τα λεφτά σας’, πάλι δεν θα έχουμε χρήματα να τα χρηματοδοτήσουμε.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Επειδή κάνατε λόγο περί αναξιοπιστίας ή αναποτελεσματικότητας των πολιτικών έως τώρα?
ΚΑΨΗΣ: Είπα ότι υπάρχει ένα ζήτημα αξιοπιστίας του πολιτικού μας συστήματος. Κι αν θέλετε μπορούμε να το διευρύνουμε και να βάλουμε όλους μας μέσα.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Ο Λουκάς Παπαδήμος θα παραμείνει στο κάδρο και μετά τη λήξη της θητείας; Εσείς πιστεύετε ότι είναι ένα κεφάλαιο το οποίο αποτελεί εγγύηση για την Ελλάδα;
ΚΑΨΗΣ: Εγώ πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή μας επιτρέπει να δώσουμε αυτή τη μάχη που δίνουμε, με τις καλύτερες προϋποθέσεις.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Η κ. Διαμαντοπούλου είπε χθες ότι το νέο μνημόνιο όπως και το προηγούμενο περιέχει μεγάλο αριθμό δράσεων που αφορούν πολύπλοκες διαδικασίες και αυστηρά χρονοδιαγράμματα. Το είπε για να καταλήξει ότι εάν γίνουν εκλογές αυτά δεν θα μπορέσουν να πραγματοποιηθούν με αποτέλεσμα να τορπιλίσουν αυτή καθαυτή τη συμφωνία και τη χώρα. Συμφωνείτε;
ΚΑΨΗΣ: Δεν θα σχολιάσω την κ. Διαμαντοπούλου. Αυτό όμως το οποίο λέει είναι πραγματικό. Δηλαδή, έχουμε μπροστά μας μέσα σε αυτόν τον μήνα που ακολουθεί, μια πάρα πολύ δύσκολη διαδικασία για να υλοποιηθούν όλες αυτές οι προϋποθέσεις που απαιτούνται προκειμένου να συνάψουμε τη δανειακή σύμβαση.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Ο στόχος που έχει για εκλογές αμέσως μετά την ολοκλήρωση της δανειακής σύμβασης, που προσδιορίζεται πλέον αν καλά καταλαβαίνουμε κάπου τον Απρίλιο, βλέπετε ότι είναι εφικτός;
ΚΑΨΗΣ: Αν πάνε καλά τα πράγματα -είχαμε μια καθυστέρηση κάποιων ημερών, ελπίζω να είναι έτσι-, αν πάνε λοιπόν καλά τα πράγματα φαντάζομαι ότι θα μπορέσουμε μέσα στον Απρίλιο να κάνουμε εκλογές.

ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Θα ζητηθούν οι υπογραφές των πολιτικών αρχηγών; Και αν ναι ποιών, πια; Γιατί εδώ μαθαίνουμε ότι ο κ. Σόιμπλε είπε να υπογράψουν όλοι -νομίζω ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε κάτι τέτοιο- και συνάμα ο ένας εταίρος έφυγε. Θα ζητηθούν κατ’ αρχάς οι υπογραφές;
ΚΑΨΗΣ: Θα το δούμε. Φαντάζομαι ότι τα δύο κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση θα πρέπει να αναλάβουν αυτήν τη δέσμευση. Να δούμε τι μορφή θα πάρει? Θα το δούμε μέσα στις επόμενες ημέρες.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Και προφανώς είναι μια δέσμευση, η οποία θα ισχύει και για πριν και για μετά τις εκλογές.
ΚΑΨΗΣ: Ασφαλώς. Ότι αποδέχονται τους στόχους και τις πολιτικές που απαιτούνται για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, με τη λογική βέβαια ότι αν εμείς έχουμε κάποια εναλλακτική πολιτική με την οποία μπορούμε να πείσουμε ότι είμαστε σε θέση πετύχουμε αυτούς τους στόχους, προφανώς δεν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα. Και τώρα μέσα στις διαπραγματεύσεις το ζητούμενο αυτό είναι: να δούμε με ποια πολιτική μπορεί να επιτευχθεί μείωση του ελλείμματος.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Θέλω να καταλάβω κάτι. Ψηφίζουν αύριο βράδυ οι βουλευτές ως ένα άρθρο τη δανειακή σύμβαση. Μέσα στο επόμενο 15νθήμερο τον εφαρμοστικό, που θα είναι κατ’ άρθρον. Κάποιος ο οποίος ψηφίζει τώρα το ένα άρθρο και λέει ναι στη δανειακή σύμβαση και περνάει αλλά για ένα συγκεκριμένο άρθρο -αυτό των κατώτατων μισθών- τελικά δεν πιάνει την πλειοψηφία των 151.
ΚΑΨΗΣ: Δε νομίζω ότι θα είναι έτσι η διαδικασία αλλά ας μην μπούμε σε αυτό το ζήτημα. Νομίζω, πάντως, ότι θα περάσουν όλα αύριο.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Αν ένα άρθρο καταψηφιστεί και είναι κάτω από 150? Σε αυτήν την περίπτωση τι γίνεται;
ΚΑΨΗΣ: Νομίζω ότι δεν θα μπει τέτοιο θέμα.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Θα ξεπεραστεί διαδικαστικά δηλαδή?
ΚΑΨΗΣ: Θα δούμε πώς.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Δεχόμαστε πολλά ερωτήματα για την αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου και όλα αυτά βεβαίως σε σχέση με το τι έχει κάνει η Κυπριακή Δημοκρατία. Ακούσαμε το Γιώργο Παπανδρέου την ημέρα της παροχής ψήφου εμπιστοσύνης, το Νοέμβριο, να ανακοινώνει ότι θα ξεκινήσουν οι γεωτρήσεις νοτίως της Κρήτης. Αυτή η προοπτική περί αξιοποίησης των υδρογονανθράκων σας έχει απασχολήσει ως κυβέρνηση;
ΚΑΨΗΣ: Πολύ. Έχει ενημερωθεί και ο πρωθυπουργός από τον κ. Μανιάτη, τον αρμόδιο υφυπουργό, έχουν δρομολογηθεί οι διαδικασίες για να προχωρήσουμε πάρα πολύ γρήγορα.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Και μια ερώτηση για τα ειδικά μισθολόγια, κ. Καψή. Υπάρχει μεγάλος αναβρασμός στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων γενικότερα, μάλιστα προχθές πραγματοποίησαν πορεία προς το ξενοδοχείο διαμονής των εκπροσώπων της τρόικας? Εκεί τι θα γίνει με τα ειδικά μισθολόγια; Θα υπάρξει νέα περικοπή;
ΚΑΨΗΣ: Το θέμα θα ανοίξει από το Σεπτέμβριο αν δεν κάνω λάθος. Αυτή τη στιγμή έχει ειπωθεί ότι θα ανοίξει. Το πώς θα ανοίξει είναι κάτι για το οποίο δεν έχει υπάρξει απόφαση.
ΣΚΑΛΚΟΣ: Πάντως δεν έχει υπάρξει κάποια απόφαση, κάποια συζήτηση για τα ειδικά μισθολόγια, των ένστολων εννοώ. Γιατί μέσα εκεί υπάρχουν και γιατροί του ΕΣΥ.
ΚΑΨΗΣ: Όχι.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Ένα τελευταίο ερώτημα προς τον δημοσιογράφο Π. Καψή. Θα διακρίνετε και εσείς ότι υπάρχει ένα μεγάλο έλλειμμα παραγωγής πολιτικής. Λείπουν φρέσκιες ιδέες, λείπουν νέες προτάσεις, γενικότερα λείπουν από την ατζέντα. Χρειάζεται κάτι νέο;
ΚΑΨΗΣ: Στην εφημερίδα όπου πάντα κάναμε ανάλογες συζητήσεις: χρειαζόμαστε νέους, νέες ιδέες, νέα πρόσωπα? ο παλιός μου διευθυντής Λέων Καραπαναγιώτης χρησιμοποιούσε μια φράση του Σεφέρη. «Αυτόν το θίασο έχουμε, με αυτόν θα παίξουμε». Έτσι προχωράμε. Και η ανανέωση είναι μέρος της ζωής. Μακάρι να υπάρξει ανανέωση και να βρεθούν οι νέες ιδέες. Αλλά στην πραγματικότητα εμείς θα πρέπει να μάθουμε να τις συζητάμε με διαφορετικό τρόπο. Οι νέες ιδέες είμαστε όλοι εμείς. Να μάθουμε να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Να δούμε πραγματικά τα προβλήματα και τότε θα μπουν και οι νέοι άνθρωποι που θα υπηρετήσουν αυτές τις νέες ιδέες.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Μόνο που η παράσταση είναι χιλιοπαιγμένη.
ΚΑΨΗΣ: Η παράσταση είναι χιλιοπαιγμένη αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Τι νομίζετε, ότι θα έλθει απ’ έξω κάτι και θα τα ανανεώσει; Δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Εμείς είμαστε. Δεν θα έχουμε βοηθό απ’ έξω. Δεν θα έρθει ο από μηχανής θεός. Εμείς οι ίδιοι που είμαστε σε αυτήν την κοινωνία και έχουμε κάνει τόσα λάθη, όλα αυτά τα χρόνια, εμείς οι ίδιοι πρέπει να αλλάξουμε.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Κ. Υπουργέ, να σας ευχαριστήσουμε πολύ γι αυτή τη συνομιλία, αυτήν την κρίσιμη κομβική ώρα. Αύριο ψηφίζει η Βουλή έτσι; Δεν αλλάζει κάτι.
ΚΑΨΗΣ: Όχι.
ΣΑΡΑΝΤΗΣ: Σας ευχαριστούμε.

2012-02-11T22:27:00.002+02:00

Αθήνα, 11 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΨΗ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΟΥ FLASH 96 , ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΜΑΡΙΝΑ ΡΗΓΟΥ

ΡΗΓΟΥ: Ξεκινώ από αυτήν την επισήμανση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, διότι βεβαίως είναι καθοριστικός παράγων η Γερμανία σήμερα για τις εξελίξεις στην Ευρώπη, και θα ήθελα το σχόλιό σας σχετικά με αυτό. Πράγματι η Ελλάδα θα πρέπει να βοηθήσει για να βοηθηθεί, έτσι δεν είναι;
ΚΑΨΗΣ: Προφανώς. Αυτή τη στιγμή, το σημαντικό είναι να αποφασίσουμε εμείς τι θέλουμε και να προχωρήσουμε όσο μπορούμε πιο οργανωμένα, και σε συνεννόηση θα το πετύχουμε. Αυτό θα πρέπει να φανεί και στους εταίρους οι οποίοι ζητούν και κάποιες διαβεβαιώσεις για να δώσουν το δάνειο.
ΡΗΓΟΥ: Ωστόσο ο τρόπος που έχει γίνει μέχρι σήμερα η συζήτηση έχει δημιουργήσει τεράστιες αμφιβολίες για το αν πράγματι έχουμε δεσμευτεί ή αν θα δεσμευτούμε να τηρήσουμε τους όρους αυτής της συμφωνίας.
ΚΑΨΗΣ: Αυτό είναι σαφές. Έχει ζητηθεί να υπάρξει δέσμευση από τα κόμματα. Μερικές φορές οι συζητήσεις που γίνονται δίνουν την εντύπωση ότι υπάρχουν τέτοιες διαφωνίες -ότι στην πραγματικότητα δεν θέλουν να υλοποιήσουν τις πολιτικές που έχουμε συμφωνήσει-, αλλά νομίζω ότι σήμερα και οι δύο αρχηγοί ήταν απόλυτα σαφείς στη στήριξή τους στην κυβέρνηση και στην ανάγκη να ψηφιστούν οι συμφωνίες. Και αυτό το βρίσκω πάρα πολύ θετικό.
ΡΗΓΟΥ: Και οι άλλοι αρχηγοί όμως είναι σαφείς ως προς τις τοποθετήσεις τους ότι δεν θα στηρίξουν αυτή την μνημονιακή σύμβαση και απ ‘ ότι φαίνεται η απαίτηση αυτή τη στιγμή έτσι όπως διαμορφώνεται τουλάχιστον από την πλευρά της Ευρώπης είναι μια συνολική αποδοχή.
ΚΑΨΗΣ: Δε νομίζω ότι μπορεί να τεθεί τέτοιο θέμα. Είναι γνωστό ότι τα άλλα κόμματα διαφωνούν. Θα ήταν τελείως ανεδαφικό, νομίζω, να περιμέναμε ότι θα δεσμευτούν σε μια πολιτική στην οποία είναι κατηγορηματικά αντίθετα.
ΡΗΓΟΥ: Αυτό είναι σαφές. Ταυτοχρόνως όμως είχαμε και μια άρνηση και από την μεριά του κυρίου Καρατζαφέρη η οποία συνοδεύτηκε και με την παραίτηση των υπουργών. Θα ήθελα ένα σχόλιο γι’ αυτό.
ΚΑΨΗΣ: Εγώ δε θα σχολιάσω τίποτα. Άλλαξε γνώμη ο κύριος Καρατζαφέρης και έφυγε από την κυβέρνηση. Νομίζω ότι είναι πολύ λάθος αλλά κάθε πολιτικός και κάθε κόμμα κάνει τις επιλογές του. Τα δύο κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση και η κυβέρνηση προχωράμε, γιατί αυτή τη στιγμή κάθε εναλλακτικό σενάριο θα ήταν καταστροφικό. Είναι ανάγκη να εξασφαλίσουμε το δάνειο. Είναι ανάγκη να αποφύγουμε αυτή την περίφημη άτακτη χρεοκοπία που θα σήμαινε πολύ μεγαλύτερη ανεργία, πολύ μεγαλύτερη φτώχια και υποβάθμιση του εθνικού πλούτου.
ΡΗΓΟΥ: Αυτή η υποβάθμιση όμως, κατά κάποιο τρόπο φαίνεται να συμβαίνει έτσι και αλλιώς με βάση της μνημονιακές συμβάσεις.
ΚΑΨΗΣ: Συμβαίνει αλλά ήταν σαφές ότι το βιοτικό επίπεδο που στηριζόταν σε δανεικά δεν μπορούσε να μείνει ανέπαφο. Η πολιτική που μειώνει τα ελλείμματα και μάλιστα πηγαίνοντας από ελλείμματα του 15% του ΑΕΠ σε πρωτογενές πλεόνασμα ήταν μοιραίο να φέρει ύφεση. Δε γινόταν διαφορετικά όποια πολιτική και αν ακολουθούσαμε όσα αναπτυξιακά μέτρα και αν παίρναμε. Ιδίως μάλιστα όταν υποχρεωθήκαμε να το κάνουμε αυτό μέσα σε μια διετία. Αυτό λοιπόν είναι αναπόφευκτο. Το ερώτημα είναι εάν αυτό θα γίνει οργανωμένα, συγκροτημένα και με μια προοπτική, ή θα το αφήσουμε να γίνει ανεξέλεγκτα, με την λειτουργία μόνον της αγοράς, που θα σημαίνει μια καταστροφική πλέον υποβάθμιση.
ΡΗΓΟΥ: Κύριε Καψή τι θα περιμένουμε από το Eurogroup της Τετάρτης;
ΚΑΨΗΣ: Ελπίζω ότι θα σταματήσει αυτή η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας του προγράμματός μας ή μάλλον ελπίζω να υλοποιήσουμε τα μέτρα τα οποία έχουμε συμφωνήσει.
ΡΗΓΟΥ: Ωστόσο, φαίνεται η προϋπόθεση να είναι η αυριανή ψηφοφορία...
ΚΑΨΗΣ: Νομίζω ότι αύριο θα εγκριθεί από τη Βουλή η νέα δανειακή σύμβαση.
ΡΗΓΟΥ: Εάν, παρά το γεγονός ότι έχει τεθεί ένα ζήτημα κομματικής πειθαρχίας, υπάρξουν διαρροές τι θα συμβεί;
ΚΑΨΗΣ: Αυτό είναι θέμα των κομμάτων. Νομίζω ότι από την πλευρά τής κυβέρνησης στόχος είναι να εγκριθεί το νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί.
ΡΗΓΟΥ: Νομίζω ότι βεβαίως αυτή είναι και η προσπάθεια του Πρωθυπουργού. Σήμερα θα έχουμε ένα διάγγελμα από το οποίο, τι περιμένουμε;
ΚΑΨΗΣ: Θα περιμένουμε λίγο. Θα το ακούσουμε.
ΡΗΓΟΥ: Ωραία, αλλά μας έχει δώσει ήδη το στίγμα υποθέτω στη χθεσινή ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο. Ανασχηματισμό πότε να περιμένουμε;
ΚΑΨΗΣ: Μετά τη Βουλή.
ΡΗΓΟΥ: Σίγουρα μετά τη Βουλή, αλλά με ουσιαστικές αλλαγές κύριε Καψή;
ΚΑΨΗΣ: Αυτό, όπως γνωρίζετε, είναι θέμα του Πρωθυπουργού. Δεν μπορώ εγώ να κάνω μια τέτοια πρόβλεψη.
ΡΗΓΟΥ: Σίγουρα, αλλά, θα έχετε και κάποια εικόνα για το πού πηγαίνουμε.
ΚΑΨΗΣ: Είναι θέμα του Πρωθυπουργού.
ΡΗΓΟΥ: Τι θα θέλατε κύριε Καψή για την επόμενη ημέρα να δείτε και όταν λέω επόμενη ημέρα εννοώ της Κυριακής το βράδυ που είναι πραγματικά κρίσιμη για το μέλλον της χώρας;
ΚΑΨΗΣ: Να προχωρήσουμε συντεταγμένα και οργανωμένα. Έχουμε μια σειρά από μέτρα που πρέπει να υλοποιηθούν μέχρι να πάρουμε το δάνειο και πρέπει να προχωρήσουμε με πάρα πολύ ταχείς ρυθμούς. Αυτό επισημάνθηκε και χθες στο υπουργικό συμβούλιο. Είναι το μέτρο της δυσκολίας που έχει αυτή η συμφωνία και αυτή είναι μόνο η αρχή. Αυτό που έχει σημασία να καταλάβουμε είναι ότι για να αποφύγουμε την άτακτη χρεοκοπία συμφωνούμε σε ένα πάρα πολύ βαρύ πρόγραμμα το οποίο προϋποθέτει πειθαρχία για πάρα πολύ καιρό. Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην λογική των ελλειμμάτων και αυτό θα απαιτήσει, από τις ελληνικές κυβερνήσεις που θα ακολουθήσουν, μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική και βέβαια για να γίνει αυτό θα χρειαστεί η κοινωνική συναίνεση και η κοινωνική στήριξη σ’ αυτή την επιλογή. Έχουμε λοιπόν μπροστά μας, όπως είπα, μια βαριά επιλογή που πρέπει να την κάνουμε ενσυνείδητα. Θα μου πείτε, αν χρεοκοπήσουμε δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα, δεν θα πρέπει να κλείσουμε τα ελλείμματα; Το ίδιο και πολύ χειρότερα. Γι αυτό και λέμε ότι πρέπει να προχωρήσουμε στη σύμβαση. Αλλά να το κάνουμε χωρίς ψευδαισθήσεις.
ΡΗΓΟΥ: Υπάρχει η εκκρεμότητα των 325 εκατομμυρίων. Θα βρεθούν αυτά τα 325 εκατομμύρια γιατί υπήρχε μια συζήτηση για το ?
ΚΑΨΗΣ: Αυτό νομίζω ότι θα είναι κάτι το οποίο θα γίνει. Δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα. Είναι δύσκολο αλλά ?
ΡΗΓΟΥ: Το λέω επειδή εμφανίζεται ως όρος κατά κάποιο τρόπο.
ΚΑΨΗΣ: ?όπως ξέρετε, στο «κούρεμα» στις 15 Μαρτίου θα γλυτώσουμε 7,5 δισ. χρέος. Νομίζω ότι είναι αστείο να κολλήσουμε στα 325 εκατομμύρια και να χάσουμε 7,5 δισ.
ΡΗΓΟΥ: Κύριε Καψή σας ευχαριστώ πολύ.
ΚΑΨΗΣ: Να είστε καλά.

Ομιλία του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ

2012-02-11T22:07:00.005+02:00

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Ομιλία του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ

Φίλες και φίλοι, κυρίες και κύριοι βουλευτές.

«Μη ταρασσέσθω υμών η καρδία, μηδέ δειλιάτω». Αλλά ας μη πούμε και το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».

Φίλες και φίλοι, η Ελλάδα, κουρασμένη και απελπισμένη, κινδυνεύει να κάνει μεγάλα ιστορικά λάθη.

Ενώ οι συντριπτικά περισσότεροι Έλληνες καταλαβαίνουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, ότι πρέπει να εγκριθεί και να εφαρμοστεί το νέο πρόγραμμα που απορρέει από την περιβόητη απόφαση της 26ης Οκτωβρίου, είναι δυστυχώς αρκετοί αυτοί που δεν θέλουν να μοιραστούν ατομικά οι ίδιοι την ευθύνη για πολύ δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις.

Ίσως να έχουν τη βεβαιότητα ότι οι αποφάσεις αυτές θα ληφθούν ούτως ή άλλως, γιατί αυτό δείχνουν οι αριθμητικοί συσχετισμοί στο Κοινοβούλιο και άρα με δεδομένο ότι θα ληφθούν οι δύσκολες αποφάσεις από άλλους κάποιοι άλλοι έχουν την άνεση να αποφύγουν το πικρό αυτό ποτήριο.

Έτσι όμως, φίλες και φίλοι, η χώρα μας, η πατρίδα μας, κινδυνεύει να πέσει θύμα μιας πολύ μεγάλης παρεξήγησης. Το ΠΑΣΟΚ ειδικότερα κινδυνεύει να πέσει στο κενό. Ανάμεσα σε μια πολιτική που με μεγάλο κόπο, με λάθη, με παλινωδίες, με καθυστερήσεις, αλλά με αίσθημα ευθύνης και πατριωτισμού επιχείρησε να εφαρμόσει τα δυόμισι τελευταία χρόνια και μια άλλη λύση, ριζικά διαφορετική, που ανατρέπει και καταδικάζει αναδρομικά αυτό που έγινε ή αυτό που πήγε να γίνει ή αυτό που έπρεπε να γίνει τα δυόμισι τελευταία χρόνια.

Αν κάποιοι κάνουν αυτή την επιλογή, επειδή επικρατεί ένα αίσθημα όψιμου πολιτικού κόστους, τότε κινδυνεύουμε να δικαιώσουμε ό,τι πιο ανεύθυνο και επικίνδυνο υπάρχει στον τόπο αυτό. Κινδυνεύουμε να δικαιώσουμε πρώτον αυτούς που με ιστορικό θράσος εμφανίζονται τώρα, δυόμισι μόλις χρόνια μετά το 2009, ως σωτήρες της χώρας, έτοιμοι να διαχειριστούν την κρίση, ενώ έχουν τις πιο νωπές και άμεσες ευθύνες για την ακραία εκδοχή του προβλήματος την περίοδο 2004-2009.

Κινδυνεύουν επίσης να δικαιωθούν αυτοί που προτείνουν, κυρίως στην παραδοσιακή Αριστερά, λύσεις εύκολες αλλά απολύτως ανέφικτες, όπως το να είναι η χώρα μέσα στην Ευρωζώνη, αλλά να μη αποδέχεται τους όρους και τις προϋποθέσεις ενός προγράμματος και τη χρηματοδότηση που συνεπάγεται το πρόγραμμα αυτό, αλλά η οποία εξαρτάται από την αποδοχή των όρων του προγράμματος. Είναι η περιβόητη γραμμή ναι στο Ευρώ αλλά όχι στο πρόγραμμα.

Κινδυνεύουμε επίσης να δικαιώσουμε λύσεις εύκολες, αλλά απολύτως καταστροφικές, του τύπου «δεν πειράζει να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, να γυρίσουμε στην Ελλάδα της δραχμής, γιατί τι άλλο πρόκειται να πάθει ο Έλληνας πολίτης; Ήδη έχει υποστεί μια δραματική μείωση στο επίπεδο της ζωής, περιορισμό μισθών και συντάξεων, περιορισμό ευκαιριών, υψηλή ανεργία».

Νομίζω ότι πρέπει να μιλήσουμε, φίλες και φίλοι, με πολύ μεγάλη καθαρότητα. Η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου χαιρετίστηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού και παρουσιάστηκε από εμάς ως μια στρατηγική επιτυχία, ως μια αλλαγή των συνθηκών. Και τώρα βρισκόμαστε ένα βήμα πριν από την πραγματική ολοκλήρωση και εφαρμογή της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου και βλέπω να δειλιάζουμε, να διστάζουμε, να αυτοενοχοποιούμαστε, γιατί προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο για τη χώρα ή μάλλον γιατί προσπαθούμε να ανατρέψουμε και να αποτρέψουμε το χειρότερο για τη χώρα.

Αν, σας διαβεβαιώ, τα διλήμματα ήταν θυσίες για το λαό ή καθόλου θυσίες, αν τα διλήμματα ήταν θυσίες ή αποκατάσταση αδικιών, αν τα διλήμματα ήταν περικοπή ή μη περικοπή συντάξεων, αν τα διλήμματα ήταν ταπείνωση ή περηφάνια, οι απαντήσεις θα ήταν πάρα πολύ εύκολες. Δυστυχώς τα πραγματικά διλήμματα είναι άλλου τύπου.

Τα πραγματικά διλήμματα -το έχω πει πολλές φορές αλλά θέλω να το ακούσετε ξανά και ξανά και να το ακούσει ο κάθε Έλληνας πολίτης για να ξέρει την αλήθεια, γιατί είναι η ώρα της αλήθειας και όλοι κρινόμαστε με κριτήριο το αν λέμε την αλήθεια- είναι:

 Θυσίες όπως προβλέπει το πρόγραμμα ή ακόμη μεγαλύτερες θυσίες εκτός προγράμματος;

 Ταπεινώσεις επειδή έχουμε χάσει συντριπτικά μεγάλο μέρος της δημοσιονομικής μας κυριαρχίας ή ακόμη μεγαλύτερες ταπεινώσεις γιατί κινδυνεύουμε να γίνουμε μια χώρα κοινωνικά και πολιτειακά ασύνταχτοι;

 Περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις ή συντριπτικές περικοπές;

 Μείωση του επιπέδου ζωής ή εξαθλίωση; Δυστυχώς εδώ έχουμε φτάσει.

Θα μπορούσα να μιλήσω ώρες και ώρες για τις ευθύνες. Γι’ αυτή την τεράστια ιστορική αμεριμνησία των τελευταίων δεκαετιών, γι' αυτό το δήθεν μοντέλο ανάπτυξης που οδήγησε την Ελλάδα στο πουθενά, έχουμε όλοι πολύ μεγάλες ευθύνες. Κόμματα, κυβερνήσεις, άτομα. Και έχουν κυρίως ευθύνη αυτοί που ηγήθηκαν, αυτοί που καθοδήγησαν. Αλλά ναι, εδώ φτάσαμε. Και τώρα δεν είναι η ώρα του ιστορικού καταλογισμού ευθυνών, αλλά είναι η ώρα της διαχείρισης μιας οξείας κρίσης πολεμικού χαρακτήρα, στην οποία πρέπει να δώσουμε πάρα πολύ καθαρές απαντήσεις.

Είπε προηγουμένως ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου, ότι η κατανομή των ευθυνών ανάμεσα σ’ εμάς και τους εταίρους μας είναι πάρα πολύ απλή. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα δυσβάσταχτο χρέος μη διαχειρίσιμο. Οι εταίροι μας αναλαμβάνουν να παρέμβουν, υπό τον όρο ότι το χρέος αυτό καθίσταται διαχειρίσιμο μετά από κάποια χρόνια, έστω επειδή το 2020 μπορούμε να το περιορίσουμε στο επίπεδο του 120% του ΑΕΠ, δηλαδή σε ύψος διπλάσιο από αυτό που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Από το 60% που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Σε ύψος πολύ μεγαλύτερο από το μέσο επίπεδο στο οποίο βρίσκεται τώρα το χρέος των κρατών μελών της Ευρωζώνης.

Ζητούν από εμάς να μην παράγουμε νέο χρέος, ζητούν αυτό να συμβεί έστω από το 2015 και μετά, από τη στιγμή που θα φτάσουμε σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 4-4,5% και ξέρουν και αυτοί και πρέπει να ξέρουμε και εμείς ότι όλο αυτό το διάστημα του προγράμματος και για τα επόμενα δύο χρόνια στην πραγματικότητα θα εξακολουθούμε να προσθέτουμε χρέος.

Και επειδή δεν αρκεί η δημοσιονομική προσέγγιση, γιατί μεγαλύτερη σημασία από όλα έχει ο παρονομαστής του κλάσματος, δηλαδή η περιβόητη ανάπτυξη, το μέγεθος του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος γι΄ αυτό θέλουν με βάση τα δικά τους κριτήρια, τις δικές τους αντιλήψεις να διαβεβαιωθούν ότι η Ελλάδα μπορεί να ενισχύσει τη δική της εθνική ανταγωνιστικότητα. Πως η ελληνική οικονομία μπορεί να αποκτήσει ρυθμούς ανάπτυξης, που να καθιστούν το χρέος βιώσιμο.

Ποιες είναι οι αντιλήψεις που επικρατούν στην Ευρώπη; Σε ποια Ευρώπη βρισκόμαστε και με ποιους Ευρωπαίους διαπραγματευόμαστε; Μήπως επικρατούν νεωτερικές προοδευτικές, σοσιαλδημοκρατικές αντιλήψεις; Μήπως μοιραζόμαστε τις ίδιες ιδέες, τις ίδιες αισθητικές αντιλήψεις;

Βρισκόμαστε μέσα σε μια Ευρώπη που πολιτικά τη διαμορφώνουν οι λαοί της, που εκλέγουν κυβερνήσεις, που αναδεικνύουν Κοινοβούλια και οι ιδεολογικοί και πολιτικοί συσχετισμοί στην Ευρώπη των 27 και ακόμη πιο έντονα στην Ευρωζώνη των 17, είναι συσχετισμοί βαθιά συντηρητικοί και ιδεολογικά γραμμικοί και μονοδιάστατοι. Αυτή είναι η Ευρώπη. Η Ευρώπη είναι μια ήπειρος, είναι ένα ιστορικό γεγονός, ένα δυναμικό φαινόμενο. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν μετριέται με ημερολογιακό χρόνο, ένα, δύο, πέντε χρόνια, μετριέται με μονάδες μέτρησης ιστορικού χρόνου.

Εμείς συνθλιβόμαστε κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε μήνα αλλά πρέπει να βλέπουμε το συσχετισμό των δυνάμεων μέσα στο ιστορικό του πλαίσιο. Η Ευρώπη τώρα είναι μονοδιάστατη, μονόχρωμη, συντηρητική, κυριαρχούν πολύ συγκεκριμένα μοντέλα νεοφιλελεύθερα για το τι σημαίνει ανάπτυξη, για το τι σημαίνει ανταγωνιστικότητα, για το τι σημαίνει παραγωγικότητα, για το τι σημαίνει μοναδιαίο κόστος εργασίας.

Πιστεύουν ότι ανταγωνιστικότητα σημαίνει να μειώσουμε το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, σημαίνει να δώσουμε την ευκαιρία απασχόλησης στους νέους μέχρι 25 ετών γιατί στην ηλικία αυτή η ανεργία στην Ελλάδα είναι 47%. Πιστεύουν ότι πρέπει να πάρουμε ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες για να μειώσουμε την ανεργία συνολικά η οποία έχει φτάσει στο 20% και έχει ανοδική τάση.

Πιστεύουν ότι πρέπει ότι έπρεπε προ πολλού να κάνουμε μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές για να μειώσουμε το διοικητικό κόστος, για να απελευθερώσουμε την αγορά, για να ανοίξουμε τα επαγγέλματα.

Πρέπει να πούμε αλήθεια. Δεν κάναμε ευχαρίστως πλήρως και εγκαίρως όλα όσα έπρεπε να κάνουμε, γιατί αναμφίβολα εάν είχαμε προχωρήσει πιο δυναμικά, πιο αποφασιστικά σε διαρθρωτικές αλλαγές για το άνοιγμα των αγορών και των επαγγελμάτων, για τη μείωση του διοικητικού κόστους, τότε μπορεί και η πίεση σε σχέση με τους μισθούς να ήταν μικρότερη σε σχέση με το κόστος εργασίας.

Και το κόστος εργασίας δεν είναι μόνο οι αποδοχές του εργαζόμενου. Το κόστος εργασίας είναι και το μη μισθολογικό. Είναι και οι εργοδοτικές εισφορές, οι οποίες βεβαίως κινούνται σε πολύ μεγάλο ύψος και αυτό το ξέρει ο κάθε επιχειρηματίας και όταν μιλάμε για επιχειρηματία στην Ελλάδα, μην έχουμε την εικόνα του μεγαλοβιομήχανου αλλά την εικόνα του μικρομεσαίου επιχειρηματία που αγωνίζεται συναδελφωμένος με τον εργαζόμενό του να επιβιώσει μαζί με τα μέλη της οικογένειάς του και σε πολλές περιπτώσεις μέλη της οικογένειάς του είναι και οι εργαζόμενοι και ο ένας κοιτάζει τον άλλον στα μάτια για να δουν αν η επιχείρηση βγαίνει.

Και υπάρχει μια πραγματικότητα μαύρης και άτυπης εργασίας, μια πραγματικότητα διευθετήσεων στο επίπεδο της ατομικής σύμβασης εργασίας, η οποία ξεπερνά κάθε εξωραϊσμένη αντίληψη για το τι σημαίνει ρυθμισμένη αγορά εργασίας στην Ελλάδα.

Όμως, φίλες και φίλοι, αυτό δεν είναι το κύριο πρόβλημα. Το κύριο πρόβλημα είναι να δώσουμε απάντηση στον κάθε Έλληνα πολίτη, ο οποίος βλέπει να υφίσταται αυτή τη μεγάλη μείωση. Τον κάθε Έλληνα πολίτη που νιώθει να διατρέχει κίνδυνο για το μέλλον των παιδιών του, να δώσουμε μια απάντηση και να του πούμε αν αυτά που κάνουμε συνιστούν ένα σχέδιο ή αν υπάρχει έστω ένα άλλο σχέδιο, το οποίο είναι υπεύθυνο, το οποίο είναι εφαρμόσιμο και το οποίο δεν οδηγεί στην καταστροφή. Και η απάντηση είναι ότι δυστυχώς δεν υπάρχει ένα άλλο τέτοιο σχέδιο. Ας μιλήσουμε καθαρά.

Δημόσιο χρέος: Η λύση που φέρνει η 26η Οκτωβρίου, η λύση που φέρνει το πρόγραμμα και χωρίς το πρόγραμμα και τις δεσμεύσεις η λύση αυτή δεν υπάρχει γιατί δεν υπάρχει χρηματοδότηση, δεν υπάρχει PSI είναι το PSI. Παίρνουμε 30 δισ. ευρώ, διαγράφουμε 100 δισ. ευρώ από τα 200 δισ. ευρώ που έχουν οι ιδιώτες διεθνώς, τα υπόλοιπα 100 δισ. ευρώ τα χωρίζουμε σε δύο μεγάλες ομάδες: 30 δισ. ευρώ τα πληρώνουμε με τα λεφτά που μας δίνουν οι εταίροι μας και για τα 70 δισ. ευρώ δίνουμε νέα ομόλογα.

Αυτή είναι μια λύση που μετακινεί το χρέος 40 χρόνια και που το εξυπηρετεί με μέσο επιτόκιο πολύ μικρότερο από το σημερινό και το μισό περίπου από αυτό με το οποίο δανείζονται μεγάλες χώρες της ευρωζώνης, οι οποίες είναι προβληματικές. Όπως ας πούμε η Ιταλία.

Υπάρχει άλλη λύση; Βεβαίως. Υπάρχει η λύση της στάσης πληρωμών του default. Υπάρχει η λύση που λέει ότι γιατί διαγράφουμε 100 δισ. ευρώ και δεν παίρνουμε δυναμικές πρωτοβουλίες να διαγράψουμε 200 δισ. ευρώ. Υπάρχουν και χώρες της ευρωζώνης που πιστεύουν ότι πολύ πιο ριζοσπαστική, θαρραλέα και ευνοϊκή για την Ελλάδα είναι μια λύση διαγραφής του συνόλου του χρέους που κατέχουν οι ιδιώτες.

Αυτό τι σημαίνει; Αυτό σημαίνει ότι πηγαίνουμε στη λύση της συντεταγμένης χρεοκοπίας εντός ευρώ. Για να συμβεί αυτό πρέπει να είναι διασφαλισμένη η στήριξη της ευρωζώνης. Πρέπει να πάρουμε όσα πρέπει να πάρουμε για την κάλυψη των ταμειακών μας αναγκών ως κράτος και κυρίως πρέπει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να εξακολουθεί να στηρίζει την υπόσταση και τη ρευστότητα των ελληνικών Τραπεζών.

Και πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε με το εκμηδενισμένο χαρτοφυλάκιο των ασφαλιστικών Ταμείων και με τις ανάγκες επανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών Τραπεζών που στην περίπτωση ενός τέτοιου συντεταγμένου default, μιας συντεταγμένης χρεοκοπίας δήθεν εντός ευρώ, θα είναι πολύ μεγαλύτερες από τα ποσά που έχουμε υπόψη μας των 40-50 δισ. ευρώ και αυτά πρέπει να τα πάρουμε από τους εταίρους μας, γιατί αλλιώς δεν μπορούμε να διασώσουμε και να επανακεφαλαιοποιήσουμε τις ελληνικές τράπεζες.

Τι σημαίνει συντεταγμένη χρεοκοπία εντός ευρώ; Πρόγραμμα, όροι, απαιτήσεις των εταίρων μας και δανειστών μας για εγγυήσεις, πολύ αυστηρότερες περικοπές μισθών και συντάξεων. Πολύ χαμηλότερο επίπεδο ζωής.

Πιστεύει κανείς ότι θα πάμε καμία ανοιξιάτικη παιδική εκδρομή στη συντεταγμένη χρεοκοπία εντός ευρώ χωρίς να μας υπαγορεύουν όρους με το πιστόλι στο κρόταφο; Οι όροι αυτού του προγράμματος θα φαντάζουν ως όαση.

Υπάρχει και η άλλη λύση. Η λύση της ασύντακτης χρεοκοπίας εντός ευρώ, γιατί υπάρχει και ο φοβερός ισχυρισμός ότι δεν υπάρχουν νομικά μέσα για υποχρεωτική έξοδο από το ευρώ. Βεβαίως. Κανείς δεν θα σε υποχρεώσει νομικά να βγεις από το ευρώ. Γονατιστός θα παρακαλάς να φύγεις για να μπορέσεις να διατρέψεις τον εαυτόν το λαό σου. Να εξασφαλίσεις τρόφιμα φάρμακα, πετρέλαιο.

Με απολύτως ανύπαρκτο τραπεζικό σύστημα, χωρίς ιστό στην πραγματική οικονομία, χωρίς εξαγωγικό και εισαγωγικό εμπόριο με διόγκωση της ανεργίας σε δυσθεώρητα ύψη, με διάλυση του κοινωνικού και θεσμικού ιστού. Με μια Ελλάδα στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου.

Αυτή είναι η μοίρα της ασύντακτης χρεοκοπίας, η οποία ξεκινά ναι εντός ευρώ, γιατί αυτό είναι το εθνικό νόμισμα και καταλήγει στην ένδοξη Ελλάδα της δραχμής την οποία θα έρθουν και θα εξαγοράσουν αποικιοκρατικά όσοι έχουν βγάλει τα χρήματά τους έξω ή πολύ απλά ξένοι που έχουν χρήματα και που θα κάνουν μια βολική γρήγορη επένδυση στην Ελλάδα. Αυτή είναι η κατάσταση.

Θα πρέπει να επιβιώσουμε με το δικό μας πρωτογενές πλεόνασμα. Άρα χρειαζόμαστε βίαιη επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος όχι της κεντρικής κυβέρνησης μόνο αλλά της γενικής κυβέρνησης. Γιατί αλλιώς δεν υπάρχουν δήμοι, δεν υπάρχουν Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης, δεν υπάρχουν δημόσιες επιχειρήσεις.

Με ποια φορολογικά έσοδα; Με ποια ασφαλιστικά έσοδα; Ποιος θα πληρώνει τους φόρους; Ποιος θα πληρώνει τις εισφορές και γιατί; Με ποιες καταθέσεις στις Τράπεζες; Με ποια δάνεια στις επιχειρήσεις; Με ποια ανοίγματα εξαγωγικών και εισαγωγικών πιστώσεων; Τι περικοπές σημαίνει αυτό; Δεν θέλω να αναφερθώ στις μελέτες που έχει κάνει η Τράπεζα της Ελλάδος και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για όλα τα σενάρια. Πιστέψτε μας το πιο ήπιο σενάριο είναι αυτό το δύσκολο και δυσβάσταχτο σενάριο της εφαρμογής της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου.

Οι πιο επιεικείς όροι, είναι οι όροι που έχουμε συμφωνήσει με τους εταίρους μας. Τους θέλαμε τους όρους αυτούς; Υπάρχει κανείς πιστεύετε στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, που θέλει να προσυπογράψει μείωση του κατώτερου μισθού; Που θέλει να καταργήσει τους όρους της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης; Υπάρχει κανείς που θέλει να καταργηθεί ο 13ος και ο 14ος μισθός, όπως προτάθηκε;

Υπάρχει κανείς που θέλει να μειωθούν οι επικουρικές συντάξεις, γιατί έχουν φτάσει στο απροχώρητο τα οικονομικά και αναλογιστικά δεδομένα των επικουρικών Ταμείων, όπως θα μας πει και όπως μας έχει πει κατ’ επανάληψη ο Γιώργος Κουτρουμάνης και όπως το δείχνουν οι απλοί αριθμοί; Κανείς.

Αγωνιζόμαστε επί εβδομάδες με τον Λουκά Παπαδήμο, τον Γιώργο Κουτρουμάνη και όλη τη διαπραγματευτική ομάδα, να πείσουμε την Τρόικα ότι επαρκούν οι προτάσεις των κοινωνικών εταίρων. Οι κοινωνικοί εταίροι δυστυχώς δεν διατύπωσαν μια ολοκληρωμένη πρόταση η οποία να γίνει αντικείμενο συστηματικού και υπεύθυνου διαλόγου μεταξύ των κοινωνικών εταίρων και της Τρόικας.

Η Κυβέρνηση επέμενε μέχρι την ύστατη στιγμή πως δεν χρειάζεται τέτοια μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας, ενώ βρισκόμαστε σε βαθιά ύφεση επί 4 χρόνια, πως αυτό δεν βοηθάει καθόλου τώρα, πως έχουμε ανακτήσει πολύ μεγάλο μέρος της ανταγωνιστικότητάς μας το 1/3 από την ανταγωνιστικότητα που έχουμε χάσει τα τελευταία 10 χρόνια, με τα απλά τυπικά κριτήρια του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος.

Ο Πρωθυπουργός και εγώ δώσαμε αγώνα το βράδυ της τελευταίας Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες όταν το δείπνο εργασίας αφιερώθηκε μόνο στην Ελλάδα, μόνο στο ζήτημα των εργασιακών σχέσεων, μόνο στο ζήτημα του κατώτερου μισθού με διαγράμματα, με αριθμούς, με επιχειρήματα, προκειμένου να πείσουμε ότι αυτό δεν χρειάζεται. Και είναι όλοι αμετάπειστοι. Και οι πιο καλοί μας φίλοι!

Και όταν λέμε «τρόικα»δεν εννοούμε τον κ. Mors, τον κ. Thomsen και τον κ. Masuch, εννοούμε την κα Lagarde, τον κ. Rehn, τον κ. Rompuy, τον κ. Barroso, τον κ. Juncker και βεβαίως εννοούμε τις μεγάλες κυβερνήσεις οι οποίες στην πραγματικότητα μετέχουν απολύτως στη διαπραγμάτευση και έχουν εξουσιοδοτήσει την τρόικα να τους εκπροσωπεί πολιτικά. Δεν είναι οι υπάλληλοι, που κι εγώ κάποτε είχα αρνηθεί να τους δω στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, είναι οι εντεταλμένοι πολιτικοί εκπρόσωποι των ισχυρών δυνάμεων της Ευρωζώνης. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και άλλων μεγάλων οικονομικών δυνάμεων, που εκφράζονται μέσω του Διοικητικού Συμβουλίου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Η πολιτική ηγεσία παραπέμπει στην τρόικα, η τρόικα παίρνει οδηγίες από την πολιτική ηγεσία και ξέρουμε ότι έχουμε απέναντί μας ένα μέτωπο. Το μέτωπο των χωρών, που έχουν ΑΑΑ πιστοποιητική ικανότητα και είναι μόνο τρεις-τέσσερις αυτές οι χώρες στην Ευρωζώνη των 17 πλέον. Μόνο τέσσερις. Έχει θιγεί η πιστοληπτική ικανότητα του EFSF.

Έχουμε όμως κι άλλο μέτωπο εναντίον μας. Έχουμε εναντίον μας τις μικρές και πτωχές χώρες της Ευρωζώνης. Χώρες όπως είναι η Σλοβανία, η Σλοβενία, η Εσθονία που σηκώνουν το χέρι τους και λένε «Γιατί διαμαρτύρονται οι Έλληνες; Το επίπεδο ζωής που έχουν, είναι συντριπτικά υψηλότερο από το δικό μας και εμείς πρέπει να τους δανείσουμε, για να ξεπεράσουν την κρίση; Πως θα πάμε στα Κοινοβούλιά μας;».

Ελάτε στη θέση του Έλληνα Υπουργού Οικονομικών. Τι μπορούμε να απαντήσουμε στον Εσθονό Υπουργό; Τι μπορούμε να απαντήσουμε στον Σλοβάκο Υπουργό ή στον Σλοβένο; Δηλαδή σε Υπουργούς που έχουν κατώτερους μισθούς 180-200-300 ευρώ και που μας δανείζουν ήδη από το 2010, με εξαίρεση τη Σλοβακία και τώρα πρέπει να μας δανείσουν και άλλα λεφτά; Αυτή είναι η κατάσταση.

Και οι άλλες χώρες είναι σιωπηλές, γιατί απειλούνται. Γιατί μετέχουν οι ίδιες σε πρόγραμμα, όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία και ουσιαστικά και η Ιταλία. Γιατί φοβούνται για το ΑΑΑ όπως η Γαλλία, γιατί είναι στα πρόθυρα προγράμματος όπως η Μάλτα και η Κύπρος. Αυτός είναι ο συσχετισμός, αυτή είναι η διαπραγμάτευση.

Ώρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες ο Πρωθυπουργός, εγώ, ο Γιώργος Παπανδρέου, τα επιτελεία μας, δίνουμε μάχη γραμμή–γραμμή, λέξη–λέξη, αριθμό–αριθμό.

Πότε και πώς γίνεται η διαπραγμάτευση φίλες και φίλοι; Όταν συζητούν οι πολιτικοί Αρχηγοί της Ελλάδας μεταξύ τους; Ή μήπως οι Αρχηγοί διαπραγματεύονται με τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, που οι ίδιοι επέλεξαν; Χρειαζόταν να ακούσει από κάποιον Αρχηγό Κόμματος ο Λουκάς Παπαδήμος, ή χρειαζόταν να ακούσω εγώ ή ο Γιώργος Κουτρουμάνης, τι πρέπει να γίνει για τις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς; Σας διαβεβαιώ το ξέρουμε εξίσου καλά. Και παραβίαζαν ανοιχτές θύρες όποιοι νόμιζαν ότι κάτι κάνουν «διαπραγματευόμενοι» εσωτερικά στην Ελλάδα.

Η διαπραγμάτευση γίνεται όταν έχουμε απέναντί μας τους εταίρους και δανειστές, την Τρόικα. Η διαπραγμάτευση γίνεται στο Eurogroup, η διαπραγμάτευση γίνεται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η διαπραγμάτευση γίνεται όταν παρουσιάζουμε την ελληνική υπόθεση στο Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Και η διαπραγμάτευση συναντά μπροστά της τη Λερναία Ύδρα! Γιατί κάθε φορά που πάμε να κλείσουμε ένα θέμα, ανοίγουν δυο θέματα και κάθε φορά που εμείς αφήνουμε ανοιχτό ένα θέμα, οι άλλοι θέτουν δύο θέματα. Αυτή είναι η κατάσταση.

Όλα συζητήθηκαν στο Eurogroup προχθές. Τα πάντα. Η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, το πόσα λεφτά θα χρειαστούμε γιατί πάντα υπάρχει ο φόβος ότι πρέπει να πάνε στα Κοινοβούλιά τους και να ζητήσουν έγκριση για αύξηση του ποσού των 130 δισ. ευρώ. Και πράγματι η τρόικα πρότεινε αύξηση τουλάχιστον κατά άλλα 15 δισ. ευρώ, γιατί χρειάζονται παραπάνω χρήματα οι Τράπεζες και γιατί η ιδέα τους είναι να χρηματοδοτηθεί και το 2015 προκειμένου να έχουμε ηπιότερη προσαρμογή.

Αλλά εμείς πρέπει να σιγουρέψουμε το πρόγραμμα της 26ης Οκτωβρίου για να μην ανοίξουν τέτοιες συζητήσεις οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε αμφισβήτηση τη νομική και πολιτική βάση όλου του προγράμματος. Δεν τέθηκε όμως μόνο η πολιτική όψη. Πήγαμε, χωρίς να έχουμε γραπτές ρητές και ανεπιφύλακτες διαβεβαιώσεις από όλους τους πολιτικούς Αρχηγούς. Ξεκίνησα να εκπροσωπώ μια Κυβέρνηση τριών Κομμάτων και πήγα εκπροσωπώντας μια Κυβέρνηση δυο Κομμάτων.

Έπρεπε να απαντήσω για τις παραιτήσεις, έπρεπε να εξηγήσω εάν ο συσχετισμός των δυνάμεων, παρέχει εχέγγυα ότι η επόμενη Βουλή και η επόμενη Κυβέρνηση, θα σεβαστεί και θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του προγράμματος. Έπρεπε να μιλήσουμε για τις δημοσκοπήσεις, για το συσχετισμό των δυνάμεων, για τον εκλογικό, πολιτικό και ηθικό ακρωτηριασμό που έχει υποστεί το ΠΑΣΟΚ. Για το ποιος θα κυβερνήσει και πως τον τόπο, μετά από εκλογές. Για το αν η Ελλάδα όπως εκπροσωπείται δημοκρατικά και πολιτικά, θα έχει συνέχεια. Για το αν μπορούν να διαβεβαιώσουν τα Κοινοβούλιά τους ότι τα λεφτά που δανείζουν, ή που εγγυώνται είναι ασφαλή. Γιατί τα πληρώνουν κάποιοι φορολογούμενοι άλλων χωρών.

Τους είπα ότι ο κίνδυνος να υπάρξει όχι –όπως το λένε- χρηματοοικονομική μόλυνση της Ευρωζώνης, αλλά δημοκρατική και πολιτική μόλυνση, να υπάρξει ένα ντόμινο επιπτώσεων, επειδή μας φέρνουν αντιμέτωπους με το σκληρό πυρήνα της δημοκρατικής μας υπόστασης, είναι πάρα πολύ μεγάλος.

Τους είπα ότι στην πραγματικότητα πρέπει να δούμε τη σχέση δημοκρατίας – δημοσιονομικής σταθεροποίησης και ανάπτυξης. Να ξανασκεφτούμε για τα θεμελιώδη. Γιατί ποιος αρκείται σε υπογραφές Αρχηγών και σε ψήφους βουλευτών, αν η κοινωνία και ο λαός δεν πιστεύει σε ένα πρόγραμμα και στην ανάγκη να βγει η χώρα από την καταβύθιση;

Η περιβόητη ιδιοκτησία του προγράμματος, πρέπει να είναι ιδιοκτησία που βασίζεται στο ότι ο ίδιος ο λαός αντιλαμβάνεται τι είναι κακό και τι είναι χειρότερο. Γιατί στην ιστορία δεν υπήρξε ποτέ η άριστη επιλογή, υπήρξε ποτέ το μη χείρον που καθίσταται βέλτιστον. Αυτό διδάσκουν οι νόμοι της ιστορίας. Μιλήσαμε για όλα προκειμένου να κάνουμε, όσο γίνεται, πιο εύκολη την ζωή του Έλληνα που είναι ήδη πάρα πολύ δύσκολη και δυσβάσταχτη. Αλλά όταν τους μιλάμε για Συλλογική Σύμβαση, όταν τους μιλάμε για συλλογική αυτονομία, μας λένε, ποιος εκπροσωπεί τον άνεργο στην συλλογική αυτονομία; Ποιος μιλάει στο όνομα των παιδιών που τώρα τελειώνουν το πανεπιστήμιο, ή τώρα τελειώνουν το λύκειο και δεν μπορούν να μπουν στην αγορά εργασίας; Ποιος μιλάει στο όνομα των εργαζόμενων μεσαίας ηλικίας που έχουν μείνει άνεργοι, ή που απειλούνται με ανεργία, αν καταρρεύσουν οι επιχειρήσεις; Ποιος μιλάει στο όνομα των νέων γενιών;

Πάνω από τη συλλογική αυτονομία υπάρχει το γενικό συμφέρον. Ποιος αντιλαμβάνεται και εκφράζει το γενικό συμφέρον; Η Βουλή. Το πολιτικό σύστημα. Οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού. Οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού δεν είναι εκπρόσωποι συνδικάτων, ελευθέρων επαγγελματιών, τοπικών συμφερόντων, ατόμων που ζουν το δράμα τους το προσωπικό και το οικογενειακό. Είναι εκπρόσωποι του λαού και του έθνους. Αυτό είμαστε δυστυχώς. Αυτό το βάρος πρέπει να σηκώσουμε. Αυτό είναι το θέμα μας.

Πώς κατανέμονται οι στάσεις στο ιστορικό της ελληνικής πολιτικής ζωής, του δημόσιου βίου; Είναι αυτοί που έχουν επιλέξει τον εύκολο ρόλο, αυτοί που λένε όχι, δεν πειράζει, αυτοί που είτε αφελώς, είτε λόγω εσφαλμένης κατά την γνώμη μου ανάλυσης θεωρούν ότι μπορούμε να μπλοφάρουμε και να εκβιάσουμε μη αντιλαμβανόμενοι ότι υπάρχουν μη ορθολογικές συμπεριφορές, ότι υπάρχει κόπωση, ότι μπορεί να οδηγηθούμε στην καταστροφή, επειδή ένα κοινοβούλιο, ένα κόμμα, κάπου στην Ευρώπη καθυστέρησε, ή δεν θέλησε, ή αντέδρασε, ή βαρέθηκε.

Υπάρχουν αυτοί που παίζουν με την ιδέα της επιστροφής στην δραχμή και όταν τους λες, όπως είπα κάποτε στη Βουλή απευθυνόμενος στο Κομμουνιστικό Κόμμα ότι είστε υπέρ της επιστροφής στην δραχμή είπαν όχι, είπαμε υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, μπορεί να λέγεται και αλλιώς, μπορεί να λέγεται και γρόσι μου είπε ο αγαπητός φίλος εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος σε εκείνη τη συζήτηση.

Υπάρχουν αυτοί όμως που κάνουν κάτι ακόμα χειρότερο, αντιλαμβάνονται πως η αποδοχή του προγράμματος είναι η μόνη λύση, αλλά θέλουν να εμφανιστούν ως αθώοι του αίματος, θέλουν να πείσουν τον Έλληνα πολίτη ότι αυτοί ήθελαν το καλύτερο, ότι αναγκάστηκαν, σύρθηκαν, δεν έχουν καμία ευθύνη ούτε για το παρελθόν, ούτε για το παρόν, είναι έτοιμοι να διεκδικήσουν το μέλλον.

Είναι αυτοί που έχουν πει όλα τα θετικά για τις συντάξεις, για τους μισθούς και δεν έχουν συμπράξει σε τίποτα αρνητικό. Είναι αυτοί που δεν καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν και μπροστά μας πολύ δύσκολες αποφάσεις. Γιατί πρέπει η Ελλάδα να εκπληρώσει τις προαπαιτούμενες ενέργειες μέχρι την Κυριακή, μετά μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου, μετά μέχρι τις 30 Μαρτίου και η κυβέρνηση που θα είναι στην εξουσία τον Ιούνιο πρέπει να λάβει πάρα πολύ δύσκολες αποφάσεις για τα επόμενα έτη, για το 2013 και το 2014.

Τώρα η προσαρμογή είναι μέτρα επιπλέον συνολικού ύψους 1,5% του ΑΕΠ, 3 δισ. ευρώ. Ο Προϋπολογισμός του 2011 εκτελέστηκε αρκετά ικανοποιητικά στο επίπεδο που είχαμε αναφέρει στη συζήτηση στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό του 2012. Θα θέλαμε μέτρα μόνον 0,7%.

Η επιμονή των εταίρων για παρέμβαση στις αποδοχές και τις συντάξεις, αυξάνει τις ανάγκες για δημοσιονομικά μέτρα, είναι ο φαύλος κύκλος. Γιατί παραδέχονται ότι αυτό θα έχει μια περαιτέρω επίπτωση στην ύφεση κατά 0,4% με την υπόθεση ότι θα έχουμε ταχύτερη ανάπτυξη από το 2013 και μετά. Άρα συνολικά καλύτερες επιδόσεις μακροοικονομικές. Έχουν διαψευστεί πολλές φορές έως τώρα, αλλά ας υποθέσουμε ότι έχουν δίκιο.

Εάν δεν υπήρχαν τα μέτρα στον τομέα των αποδοχών και των συντάξεων δεν θέλαμε περισσότερα δημοσιονομικά μέτρα. Αλλά πρέπει να φθάσουμε στο πρωτογενές πλεόνασμα και χρειάζονται μέτρα και για το 2013 και για το 2014. Και τα μέτρα από τις δαπάνες είναι μέτρα που αφορούν τελικά εισόδημα. Γιατί ποτέ δεν πείσαμε ότι μπορούμε να έχουμε ένα φορολογικό σύστημα που καταπολεμά την φοροδιαφυγή, γιατί φαντάζομαι ότι αστειεύεται όποιος πιστεύει ότι την φοροδιαφυγή μπορεί να την καταπολεμήσει το Υπουργείο Οικονομικών, μπορεί να την καταπολεμήσει μόνο το κράτος, εάν δεν συμπράττει η κοινωνία, δεν συμπράττει ο λαός, δεν συμπράττει ο πολίτης, δεν συμπράττει η αγορά.

Είμαστε αντιμέτωποι με τα μεγάλα ιστορικά μας διλήμματα, με την φυσιογνωμία του έθνους, με την φυσιογνωμία του κράτους. Με την φυσιογνωμία της κοινωνίας. Πρέπει να ξαναγράψουμε την ιστορία μας, πρέπει να ξαναγράψουμε τους κανόνες λειτουργίας της χώρας.

Τώρα είναι η ώρα να το κάνουμε αυτό. Και θέλω να απευθυνθώ ατομικά, προσωπικά στην καθεμιά και στον καθένα από σας. Εγώ δεν καθοδήγησα τις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ πριν την εκλογή του 2009. Δεν διατύπωσα το πρόγραμμα, ούτε τα συνθήματα. Και δεν ήμουν στον σκληρό πυρήνα της κυβέρνησης από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι το Μάιο του 2010 που υπογράφτηκε το πρώτο μνημόνιο και από τον Μάιο του 2010 μέχρι την μεγάλη κρίση του Ιουνίου του 2011 που ανέλαβα τα καθήκοντα του Υπουργού Οικονομικών, γιατί θεώρησα ότι αυτό είναι το εθνικό μου καθήκον.

Είχα άποψη όμως και την είχα πει και για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και για την άμεση αναδιοργάνωση του χρέους με την έννοια του reprofiling πολύ πριν τον Μάιο του 2010. Τον Ιανουάριο, τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο. Δεν αρνήθηκα τις ευθύνες μου. Επέμενα να ζητήσουμε ψήφο με 180 τον Μάιο του 2010, ώστε η Νέα Δημοκρατία να μην κρυφτεί πίσω από το ΠΑΣΟΚ, να μην κρυφτεί αυτός που έχει την κύρια ευθύνη πίσω από αυτόν που διαχειρίζεται την κρίση.

Το ξαναείπα αυτό στις 25 Οκτωβρίου μια μέρα πριν την Σύνοδο Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου. Δεν διαχώρισα ποτέ την ατομική μου στάση. Έκανα ελάχιστες εμφανίσεις στα Μέσα Ενημέρωσης την στιγμή που έπρεπε, για να στηρίξω τον Ανδρέα Λοβέρδο όταν σήκωσε το μεγάλο βάρος της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, για να στηρίξω τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου όταν υφίστατο πολύ μεγάλη επίθεση στη διαχείριση της κρίσης και φυσικά πορευθήκαμε με τον Γιώργο Παπανδρέου αυτούς τους μήνες δίπλα – δίπλα, δίνοντας με αξιοπρέπεια μια μάχη για να μην ταπεινώνεται περαιτέρω η Ελλάδα. Γιατί πρέπει να είσαι εκεί, να ακούς αυτά που λένε, επαναλαμβάνοντας τα αρνητικά διαλυτικά στερεότυπα για την Ελλάδα και να απαντάς με επιχειρήματα, με αριθμούς, με στοιχεία, κάνοντας υπομονή και υπομονή και πολύ υπομονή.

Γιατί η Ελλάδα μπήκε στην διαπραγμάτευση ηττημένη. Ηττημένη δημοσιονομικά, ηττημένη αναπτυξιακά. Και στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε μια νέα Συνθήκη της Λοζάνης τώρα. Όπως η Συνθήκη της Λοζάνης έγινε μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Ναι, δεν έχουμε θανάτους, δεν έχουμε πολεμικές συνθήκες, δεν έχουμε πρόσφυγες να περιθάλψουμε. Όλοι οι Έλληνες όμως δυστυχώς έχουμε την αίσθηση ότι είμαστε πρόσφυγες στον τόπο μας. Και πρέπει ο τόπος αυτός να ξαναγίνει δικός μας. Και πρέπει να αγωνιστούμε με επιμονή, με συστηματικότητα, με σοβαρότητα.

Το πρόβλημα δεν είναι να κάνουμε τον καλό, ή τον καλύτερο, ενόψει των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών. Το πρόβλημα είναι να ξαναπούμε την ιστορία μας, με αξιοπρέπεια, με πειστικότητα, να αγωνιστούμε, να αποκτήσουμε μια στοιχειώδη αυτοπεποίθηση.

Πώς θα πάμε στο λαό; Τι θα λέμε, θα μυξοκλαίμε; Ναι, έχουμε τεράστια ευθύνη. Και η μεγάλη μας ευθύνη δεν είναι για τα λάθη και τις παραλείψεις και τις αστοχίες των τελευταίων δυόμισι ετών που και αυτά υπάρχουν. Η μεγάλη μας ευθύνη είναι γιατί δεν είχαμε καταλάβει εγκαίρως και δεν είχε καταλάβει στην Ελλάδα κανείς, παρότι υπήρχαν άνθρωποι που το λέγανε.

Αλλά εκεί υπάρχει και η ευθύνη των εταίρων και των θεσμών που δεν έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου. Ποιον κώδωνα δηλαδή, ήθελε μαζική κωδωνοκρουσία. Από όλα τα καμπαναριά της χώρας προκειμένου να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε τι συμβαίνει.

Η κατάσταση είναι πάρα πολύ δύσκολη και επικίνδυνη. Και εάν νομίζετε ότι εδώ παίζουμε στο παιχνίδι της προσωπικής ευαισθησίας του καθενός, ή της προστασίας του ονόματος και της εικόνας συγκεκριμένων ανθρώπων που είναι υπουργοί, πρωθυπουργοί, βουλευτές, ή επίδοξοι βουλευτές ή υπουργοί ή πρωθυπουργοί κάνετε και κάνουμε λάθος.

Ο κόσμος είναι πιο ώριμος απ’ ό,τι νομίζουμε. Περιμένει να του πούμε την αλήθεια. Και το στοίχημα της νέας εποχής και το στοίχημα και της νέας μοίρας της δικής μας, είναι να πούμε την αλήθεια. Να ζητήσουμε συγνώμη όλοι μαζί. Βαθιά συγνώμη από τον ελληνικό λαό. Όχι για τα διαχειριστικά σφάλματα της τελευταίας περιόδου τόσο, όσο για την έλλειψη πολιτικής, οικονομικής και ιστορικής διορατικότητας τα προηγούμενα χρόνια, τις προηγούμενες δεκαετίες.

Πρέπει να ζητήσουμε συγνώμη και για τους απόντες από την αίθουσα αυτή που διαχειρίστηκαν την τύχη της χώρας. Ζώντες και τεθνεώτες. Αλλά ο λαός από εμάς περιμένει. Εμάς κατακρίνει, εμάς βρίζει, εμάς λοιδορεί, εμάς φτύνει, από μας περιμένει.

Και πρέπει επιτέλους να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, να σηκώσουμε το ανάστημά μας. Να σηκώσουμε το βάρος. Όχι με εσωτερικούς συσχετισμούς , όχι με μικρότητες. Κανείς δε μπορεί να κρύβεται πίσω απ’ τον άλλον. Ούτε μέσα στο ΠΑΣΟΚ, ούτε μεταξύ των κομμάτων ούτε μέσα στην κοινωνία.

Και στο πολιτικό σύστημα δεν υπάρχουν μόνο πολιτικά πρόσωπα και πολιτικά κόμματα, υπάρχουν Μέσα Ενημέρωσης, υπάρχουν διαμορφωτές της κοινής γνώμης, υπάρχουν διανοούμενοι, υπάρχουν επιστήμονες, υπάρχουν επιχειρηματίες, υπάρχουν συνδικαλιστές. Υπάρχουν αυτοί που περιμένουν να τους καλέσει η πατρίδα για να βοηθήσουν.

Τώρα είναι η ώρα όλων. Κανείς δε μπορεί να περιμένει. Τώρα είναι η μάχη, τώρα είναι ο πόλεμος. Ας δώσουμε μια ελπίδα. Αν φανούμε ειλικρινείς, σοβαροί, υπεύθυνοι, συστηματικοί, δίνουμε ελπίδα. Εάν τώρα κλονισθούμε, δε θα μείνει τίποτε όρθιο. Και δε θα μας συγχωρήσει κανείς. Θα μας καταδικάσει η ιστορία.

Αυτά δεν απευθύνονται στους Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που συγκροτούν την ηρωική Κοινοβουλευτική Ομάδα που σήκωσε το βάρος όλων των δύσκολων αποφάσεων. Απευθύνονται στους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, στους Βουλευτές του ΛΑΟΣ, σε όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελληνίδες.

Μου ζητούσε ο κ. Schäuble έγγραφες δεσμεύσεις και από τ’ άλλα κόμματα. «Τα άλλα κόμματα δεν έχουν ευθύνη;» με ρωτάει. «Τι λένε για την Ελλάδα, τι λένε στους Έλληνες;». Του λέω «ποια, τα κόμματα που δε θέλουν την Ευρώπη, που δε θέλουν την ευρωπαϊκή ενοποίηση και την Ευρωζώνη, που θέλουν την Ελλάδα εκτός ευρώ;»

Και ρωτάνε όλοι με έκπληξη: «Μα ποιο είναι το εναλλακτικό σχέδιο, το λένε με ακρίβεια στον ελληνικό λαό;». Και να μην αθωώνουμε κανέναν, γιατί υπάρχουν και αυτοί που είναι η δημοσκοπική δεξαμενή των δυσαρεστημένων οπαδών και φίλων του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι λένε «ναι στο ευρώ, όχι στο πρόγραμμα». Πάρα πολύ ωραία, ποιος δε θέλει να είναι πλούσιος, υγιής, όμορφος, επιτυχημένος; Είναι κανείς που θέλει να είναι γέρος, άρρωστος, δυστυχής και φτωχός;

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν τέτοιες επιλογές. Υπάρχουν δύσκολες και μικτές επιλογές. Αλλά τι να κάνουμε, όπως λέει ο ποιητής, αυτό είναι ένα είδος μικτών πλην νόμιμων, η δύσκολη επιλογή. Γιατί η καθαρή επιλογή υπάρχει μόνο στα όνειρά μας. Αλλά μια λανθασμένη, δήθεν καθαρή επιλογή, δεν είναι όνειρο, είναι εφιάλτης για το έθνος.

Δεν ξέρουμε πόσο κοντά είμαστε στο γκρεμό. Εάν είσαι πάνω απ’ το γκρεμό και κρατιέσαι από τα χέρια σου, τα χέρια σου κουράζονται και λες, καλύτερα να πέσω. Δε σηκώνω το βάρος αυτό. Γιατί πονάω πραγματικά.

Θέλει λοιπόν υπομονή. Τώρα, λίγο πριν το τελικό βήμα. Υπομονή και σχεδιασμό. Όχι ξανά ξυλότυπο λόγο. Ανάπτυξη, κοινωνική ευαισθησία, εντάξει, να τα κάνουμε αυτά. Δε χρειάζεται να τα λέμε. Τα είπαμε πολύ. Τώρα πρέπει να πούμε την αλήθεια και μόνη την αλήθεια. Πρέπει να κοιταχτούμε μεταξύ μας κατάματα και να κοιτάξουμε το λαό και να πορευθούμε.

Ν’ ακολουθήσουμε την ιστορική μας πορεία και να διασφαλίσουμε το πεπρωμένο του έθνους.

Ευχαριστώ.

2012-02-11T22:05:00.002+02:00

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ

ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΑΧΙΝΙΔΗ

ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΛΑΠΑΝΟΥ & ΚΩΣΤΑ ΤΣΑΧΑΚΗ

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αρκετοί οικονομολόγοι χαρακτηρίζουν μη ρεαλιστικό το στόχο για δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος φέτος εκτιμώντας πως το νέο πακέτο μέτρων που προωθείται θα βυθίσει την οικονομία ακόμη βαθύτερα στο φαύλο κύκλο ύφεσης – ελλειμμάτων. Πως θα αποφύγουμε αυτή την εξέλιξη;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Οι νεότερες εκτιμήσεις από την Ευρωπαική Επιτροπή προβλέπουν επιδείνωση της οικονομικής πορείας στην Ευρώπη, εξέλιξη που αναμφίβολα θα επηρεάσει και τη χώρα μας και καθιστά αναγκαία την αναθεώρηση της αρχικής εκτίμησης για το βάθος της ύφεσης το 2012. Μια τέτοια εξέλιξη εκ των πραγμάτων οδηγεί και σε αναθεώρηση της εκτίμησης για την δυνατότητα επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο ελληνικός λαός επί δύο χρόνια υφίσταται ανά τακτά χρονικά διαστήματα την επιβολή ολοένα και πιο σκληρών μέτρων για να μειωθούν τα ελλείμματα. Με τη νέα συμφωνία φτάσαμε στο τέλος αυτής της διαδικασίας ή σε λίγους μήνες θα υποστούμε ακόμη πιο οδυνηρά μέτρα;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός της χώρας το 2009 και το υψηλό δημόσιο χρέος υποχρεώνουν τη χώρα να βάλει σε τάξη τα δημόσια οικονομικά. Ποια είναι η εναλλακτική πρόταση; Να διατηρήσουμε τα ελλείμματα για να ανασχέσουμε την ύφεση; Μα, το 2008 είχαμε ύφεση -0,2% και έλλειμμα 9,9% του ΑΕΠ. Το 2009 το έλλειμμα έφτασε στο 15,8% και η ύφεση αυξήθηκε στο 3,2%. Άρα, η συνταγή που προτείνεται είναι αυτή που οδήγησε και σε μεγαλύτερη ύφεση και σε μεγαλύτερο έλλειμμα. Άλλωστε έχω πει, ότι ακόμη και αν ο «θεός της Ελλάδας» μας απάλλασσε από το χρέος, ενώ εμείς διατηρούσαμε τα ελλείμματα στο 15% του ΑΕΠ σε μια δεκαετία θα είχαμε εκ νέου χρέος 150% του ΑΕΠ. Υπήρχε και η πρόταση για παράταση της δημοσιονομικής προσαρμογής. Αυτό όμως προϋπέθετε ότι οι θεσμικοί πιστωτές θα ήταν διατεθειμένοι να μας προσφέρουν περισσότερα κεφάλαια ενώ το χρέος θα συνέχιζε να ανεβαίνει ταχύτερα. Τώρα με την εφαρμογή των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου έχουμε μια ευκαιρία να μειωθεί το χρέος. Μετά την ολοκλήρωση της ανταλλαγής των ομολόγων, η χώρα θα έχει απαλλαγεί από ένα μεγάλο δημοσιονομικό βάρος που αποτελούν οι τόκοι και που μέχρι στιγμής είναι αναγκασμένη να καταβάλει για την εξυπηρέτηση του χρέους της. Αναμφίβολα τα προσεχή έτη θα πρέπει να τηρήσουμε πειθαρχημένη δημοσιονομική πολιτική, να παραμείνουμε μέσα στα δημοσιονομικά όρια που θα συμφωνηθούν και να υλοποιήσουμε τις δεσμεύσεις μας. Ταυτόχρονα, όμως, έχει η έρθει ώρα για την ταχύτερη εφαρμογή σημαντικών διαρθρωτικών αλλαγών που θα αλλάξουν το παραγωγικό πρότυπο της χώρας και θα είναι αυτές που θα οδηγήσουν τη χώρα στην ανάκαμψη.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στη βάση ποιας εκτίμησης για ύφεση φέτος στηρίχθηκαν οι διαβουλεύσεις με την τρόικα;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Οι εκτιμήσεις του Νοεμβρίου του 2011 τοποθετούσαν την ύφεση για το 2012 στο -2,8% και αυτό το νούμερο είχε αποτυπωθεί και στον προϋπολογισμό του 2012. Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι η επιδείνωση της αναπτυξιακής προοπτικής στην Ευρώπη και η παράταση της αβεβαιότητας σχετικά με την πορεία του PSI επιβάρυνε το οικονομικό κλίμα και τις προσδοκίες. Έτσι οι νεώτερες εκτιμήσεις για την ύφεση το 2012 την τοποθετούν σε υψηλότερα επίπεδα. Ωστόσο, εκτιμώ, ότι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης για την πορεία της χώρας, μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας, θα βελτιώσει σημαντικά το οικονομικό κλίμα και θα επιφέρει θετική επίδραση στην οικονομική δραστηριότητα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ορισμένοι, υπό το βάρος της ραγδαίας επιδείνωσης εισοδηματικής κατάστασης και εργασιακών σχέσεων υποστηρίζουν πως ίσως θα ήταν καλύτερα να χρεοκοπήσουμε. Οι συνέπειες σε μία τέτοια περίπτωση για το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων πόσο πιο δραματικές θα μπορούσαν να είναι;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Οι συνέπειες από μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία θα ήταν ανυπολόγιστες για τη χώρα - και όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο - καθώς θα προκαλέσει πολλαπλές ρήξεις στην κοινωνία, στο κράτος και στη διεθνή θέση της χώρας. Θα σηματοδοτήσει την πλήρη ανατροπή του τι θεωρούμε ως προσανατολισμό της χώρας και θα μας οδηγήσει σε άγνωστα και επικίνδυνα ιστορικά μονοπάτια. Απλά ας αναρωτηθούμε τι σημαίνει για τη χώρα να απωλέσει το πιστωτικό της σύστημα, να αποκοπεί από τη δυνατότητα εισαγωγών πρώτων υλών, φαρμάκων, καυσίμων, βασικών ειδών διατροφής και ειδών τεχνολογίας. Όταν λοιπόν μιλάμε για τη «προστασία» της χώρας αυτό δεν είναι κάτι αφηρημένο, ούτε διαχωρίζεται από τους πολίτες της, γιατί σημαίνει ότι το κράτος θα συνεχίσει να λειτουργεί και η οικονομία θα συνεχίσει να υπάρχει, έστω και με τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Όσοι λοιπόν ευαγγελίζονται τη χρεοκοπία και την έξοδο από το «ευρώ» ως θεμιτή λύση, ας εξηγήσουν σαφώς τι θα σήμαινε αυτή η πραγματικότητα για τη χώρα και τους πολίτες της. Ας εξηγήσουν γιατί οι τρομακτικές συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης τους αφήνει αδιάφορους. Υπάρχουν οι επαγγελματίες «χρεοκόποι» που συστηματικά προπαγανδίζουν τέτοιες λύσεις και υπηρετούν δικά τους συμφέροντα. Υπάρχουν όμως και οι πολίτες που λόγω της μεγάλης πίεσης που έχουν υποστεί, μια τέτοια επιλογή αρχίζει και τους φαίνεται δελεαστική γιατί δεν βιώνουν και δεν φαντάζονται τις συνέπειες της. Είναι ευθύνη, πρωτίστως, του πολιτικού κόσμου να καταστήσει σαφές το τι βάρος έχει κάθε επιλογή σε αυτή τη συγκυρία.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στον ξένο τύπο αυξάνονται το τελευταίο διάστημα δημοσιεύματα που υποστηρίζουν πως σε λίγους μήνες και παρά το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους μια ελληνική χρεοκοπία δεν μπορεί να αποφευχθεί. Το σχόλιο σας.
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Καθημερινά κατακλυζόμαστε από αναλύσεις, δημοσιεύματα και δηλώσεις περί επικείμενης ελληνικής χρεοκοπίας. Κάποια από αυτά, ειδικά όταν προέρχονται από σοβαροφανείς πηγές, παίρνουν μεγαλύτερη δημοσιότητα από όση αξίζουν. Ας έχουμε υπόψη ότι οι απόψεις που κατατίθενται πολλές φορές μπορεί να μην εκφράζουν διαφορετικές εκτιμήσεις αλλά διαφορετικές σκοπιμότητες και συμφέροντα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πότε θα αναγγελθεί η δημόσια πρόταση για το PSI και πότε σχεδιάζετε, εάν σχεδιάζετε, να νομοθετηθούν τα Collective Action Clauses; Μπορείτε να μας δώσετε το χρονοδιάγραμμα εκτέλεσης του PSI, δηλαδή πότε θα έχουμε μια καλή εικόνα για τα ποσοστά συμμετοχής και ποια είναι η τελική προθεσμία να έχει εκτελεστεί, ώστε να «προλάβουμε» τις λήξεις του Μαρτίου;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Είναι αντιληπτό πως το χρονοδιάγραμμα δεν μπορεί να καθοριστεί με απόλυτη ακρίβεια, ωστόσο ο χρόνος είναι πιεστικός. Δυστυχώς, την Πέμπτη δεν εγκρίθηκε το νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, γιατί η χώρα δεν είχε συμπληρωμένο το πρόγραμμα των δημοσιονομικών παρεμβάσεων, για να καλυφθεί ο στόχος του 2012. Στο Eurogroup της Τετάρτης θα πρέπει να εξασφαλίσουμε θετική απόφαση για το νέο πρόγραμμα. Αυτό αποτελεί ευθύνη όλων των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση. Δεν είναι ώρα για μικροπολιτικά παιχνίδια. Είναι ώρα ευθύνης. Για τη στάση αυτών των ημερών θα μας κρίνει η ιστορία αυστηρά. Στη συνέχεια θα γίνει δημόσια αναγγελία του PSI και μετά θα ακολουθήσει η περίοδος αποδοχής της πρότασης. Αισιοδοξούμε ότι θα επιτευχθεί υψηλή συμμετοχή και στη συνέχεια θα προχωρήσουμε στην ανταλλαγή ομολόγων. Σε ό,τι αφορά τα CAC’s η κυβέρνηση εξετάζει την νομοθέτηση τους.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εάν υπάρξουν καθυστερήσεις με ποιο τρόπο θα καλυφθούν τα ομόλογα του Μαρτίου; Υπάρχει ενδεχόμενο να δοθεί στην Ελλάδα «δάνειο - γέφυρα»;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Εκτιμώ ότι όλα τα εμπλεκόμενα μέρη θα αναλάβουν τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, ώστε να κινηθούμε εντός των ημερομηνιών και σε κάθε περίπτωση να γίνει η δημόσια πρόταση πριν τα μέσα Μαρτίου.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πώς σχολιάζετε τη σύσταση του λογαριασμού που πρότειναν η Α. Μέρκελ και ο Ν. Σαρκοζί στον οποίο θα κατατεθούν τα χρήματα του νέου δανείου τα οποία θα αποδεσμεύονται κατόπιν έγκρισης και κατά προτεραιότητα για την αποπληρωμή των εξωτερικών υποχρεώσεων της χώρας;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Τόσο αυτή η πρόταση, όσο και ορισμένες άλλες που είδαν το φως της δημοσιότητας πρόσφατα είναι ενδεικτικές του ελλείμματος αξιοπιστίας που αντιμετωπίζει η χώρα στο εξωτερικό.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πιστεύετε τελικά ότι η ΕΚΤ θα συμμετάσχει στο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας, ενδεχομένως μέσω του νέου αυτού λογαριασμού, όπως υποστήριξαν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι πρόσφατα σε διαρροές στον ξένο τύπο; (Associated Press Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου)
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Εχει ηδη τοποθετηθεί δημόσια ως προς το θέμα ο διοικητής της ΕΚΤ κ. Ντραγκι. Σας υπενθυμίζω το περιεχόμενο της δήλωσής του. Η ΕΚΤ δεν μπορει να επιστρέψει στην Ελλάδα τα οφέλη από την αγορά ελληνικών ομολόγων, γιατί αυτό παραβιαζει το καταστατικό της. Τα κέρδη όμως που αποκομιζει από τις δραστηριότητες της μπορεί να τα μοιράσει στα κράτη μέλη.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πόσο είναι τελικά το χρηματοδοτικό κενό που προκύπτει στο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας, σε σχέση με όσα είχαν συμφωνηθεί τον Οκτώβριο και ποιος είναι, κατά τη γνώμη σας, ο πιο ρεαλιστικός τρόπος για να καλυφθεί αυτό;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ο υπολογισμός του χρηματοδοτικού κενού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και ιδιαίτερα από την εξέλιξη του PSI. Το πώς θα καλυφθεί δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την Ελλάδα αλλά και από τους θεσμικούς πιστωτές.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εντείνεται η φημολογία τις τελευταίες μέρες ότι τελικά θα δούμε μια παραλλαγή του σχεδίου Εύρηκα για τις αποκρατικοποιήσεις με δεδομένες τις καθυστερήσεις που καταγράφονται στο πρόγραμμα. Πόσο πιθανό είναι κάτι τέτοιο; Θα δούμε μεγάλες εισηγμένες να πωλούνται άμεσα, όπως μετ’ επιτάσεως ζητά η τρόικα παρά την αρνητική συγκυρία στις αγορές;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Είναι γεγονός ότι οι αποκρατικοποιήσεις δεν προχώρησαν με τους επιθυμητούς ρυθμούς. Αλλά δεν μπορεί να παραγνωρίζετε τι ακριβώς συνέβαινε όλο αυτό το διάστημα στις αγορές. Και σε κάθε περίπτωση, όσο υπήρχε και υπάρχει αβεβαιότητα για την μελλοντική πορεία της χώρας δύσκολα θα επένδυε κάποιος στην Ελλάδα. Η επιτυχής ολοκλήρωση της απομείωσης του χρέους θα συμβάλει στη σταθεροποίηση των προοπτικών της χώρας και θα μας επιτρέψει να κινηθούμε με πιο γρηγορους ρυθμούς διασφαλίζοντας την προστασία του δημόσιου συμφέροντος.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποιοι θεωρείτε ότι ευθύνονται κυρίως για τις «αρρυθμίες» της κυβέρνησης Παπαδήμου; Ανήκετε στις τάξεις εκείνων που θεωρούν πως ο βίος αυτής της κυβέρνησης πρέπει να παραταθεί έως το 2013;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Τα κόμματα που στηρίζουν την Κυβέρνηση έχουν σημαντικές ιδεολογικές διαφορές και διαφορετικές απόψεις για πολλά θέματα πολιτικης. Υπό αυτήν την έννοια η κυβέρνηση Παπαδήμου είναι προϊόν ανάγκης και όχι προγραμματικής σύγκλισης των κομμάτων που τη στηρίζουν. Είναι λογικό να υπάρχουν μεταξύ των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση αρρυθμίες και διαφωνίες στις συνεννοήσεις, στην επικοινωνία και στη συνεργασία. Έχουμε ένα κυβερνητικό σχήμα του οποίου η εύρυθμη λειτουργία με καθημερινούς όρους είναι ένα στοίχημα, μια πρόκληση. Εξακολουθώ να πιστεύω – όπως είχαμε δημόσια καταθέσει και με άλλους έξι συναδέλφους μου βουλευτές από το ΠΑΣΟΚ τον προηγούμενο μήνα – ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου θα μπορούσε να συνεχίσει, για να ολοκληρωθούν οι αναγκαίες αλλαγές.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εάν τελικά γίνουν εκλογές άμεσα και με δεδομένα τα χαμηλά ποσοστά που συγκεντρώνουν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία σε διάφορες δημοσκοπήσεις το τελευταίο διάστημα, πόσο ρεαλιστική είναι η προσδοκία δημιουργίας βιώσιμης κυβέρνησης συνεργασίας μεταξύ των δύο κομμάτων;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Η επόμενη ημέρα, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των εκλογών, θα είναι μια δύσκολη ημέρα για όποιο κόμμα και αν βρεθεί στην πρώτη θέση και κληθεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Αυτό το διαπιστώσαμε έγκαιρα στο ΠΑΣΟΚ και γι’ αυτό απευθυνθήκαμε από νωρίς στη ΝΔ για συνεργασία. Οι επόμενες εκλογές θα επιβεβαιώσουν την εκτίμηση ότι οι αυτοδυναμίες ανήκουν στον παρελθόν. Όσοι τις επιθυμούν και τις επιδιώκουν προφανώς δεν αντιλαμβάνονται τις κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα και τι συνεπάγονται για μια μονοκομματική κυβέρνηση.

2012-02-10T22:17:00.002+02:00

Αθήνα, 10 Φεβρουαρίου 2012

Ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Δημήτρης Ρέππας, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο για τις πολιτικές εξελίξεις, δήλωσε:

1.- Ουδείς μπορεί να πάρει την ευθύνη για την χρεωκοπία της χώρας αυτήν τη στιγμή.
2.- Οποιαδήποτε πολιτική εξέλιξη οδηγεί την Ελλάδα σε απομόνωση και την απομακρύνει από τους συμμάχους μας και ειδικώς από την Ε.Ε. είναι καταστροφική. Το δίλημμα είναι: Η Ελλάδα με την Ευρώπη ή χωρίς την Ευρώπη;
3.- Κάθε στάση η οποία έχει ορίζοντα προσωπικό ή κομματικό, είναι ανεύθυνη. Εξίσου ανεύθυνη είναι και η προσπάθεια να αποφεύγει κάποιος να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν.
4.- Έχω κατ’ επανάληψη πει ότι το νέο πρόγραμμα είναι πυρήνας για τις εξελίξεις, αφού μαζί με το PSI είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για το νέο δάνειο και την χρηματοδότηση της χώρας. Αυτό το πρόγραμμα έχει προκύψει με την έγκριση των τριών κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνηση και είναι ένα πλαίσιο που μας δεσμεύει.
5.- Όμως, αυτό το πρόγραμμα έχει προκαλέσει μια γενικότερη συζήτηση που αδικεί και την χώρα και τις θυσίες του ελληνικού λαού. Το κλίμα δυσπιστίας βαραίνει την Ελλάδα, παραγνωρίζοντας την τεράστια δημοσιονομική προσαρμογή, τις πολλές αλλαγές που έχουν γίνει και τη μεγάλη προσπάθεια των πολιτικών κομμάτων παρά το κλίμα αποδοκιμασίας τους από πολίτες, να κρατήσουν ζωντανή την χώρα.
6.- Είναι φανερό ότι ευρύτερες σκοπιμότητες εντός και εκτός Ελλάδας υπαγορεύουν τη διαχείριση αυτού του προγράμματος για τη διαμόρφωση μιας υποτιμητικής εικόνας για τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και την χώρα μας. Αυτό δεν είναι δεκτό.
Οφείλουμε να σπάσουμε αυτόν τον κλοιό. Δημοσιονομική πολιτική και διαρθρωτικές αλλαγές με πολιτική ανάπτυξης οδηγούν την Ελλάδα στο να πάψει να είναι ο φτωχός συγγενής και εταίρος Β΄ κατηγορίας.
7.- Η Κυβέρνηση για να ανταποκριθεί στο ρόλο της μπροστά στη μεγάλη πρόκληση, πρέπει και αυτή να αλλάξει. Ο Πρωθυπουργός έχει το λόγο.

Επιστολή παραίτησης της Αναπληρωτού Υπουργού Εξωτερικών Μ. Ξενογιαννακοπούλου προς τον Πρωθυπουργό

2012-02-10T18:58:00.002+02:00

Αθήνα, 10 Φεβρουαρίου 2012

Παρατίθεται κατωτέρω το κείμενο της επιστολής παραίτησης της Αναπληρωτού Υπουργού Εξωτερικών Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου προς τον Πρωθυπουργό:

«Κύριε Πρόεδρε,

Γνωρίζω και αναγνωρίζω τις μεγάλες προσπάθειες που καταβάλλετε από κοινού με τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, καθώς και τις δύσκολες και επίπονες διαπραγματεύσεις που διεξάγετε σε ένα ιδιαίτερα δυσμενές περιβάλλον για τη χώρα μας.
Ως Υπουργός υπεύθυνη για τα Ευρωπαϊκά θέματα, έχοντας θητεύσει τα τελευταία 25 χρόνια σε πολλές ευρωπαϊκές θέσεις ευθύνης και πιστεύοντας σταθερά στην ευρωπαϊκή θέση της Ελλάδας, αισθάνομαι απογοήτευση και διάψευση από τη διγλωσσία και την ιδεοληψία που επιδεικνύει η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στη κρίση και στις επιλογές που επιχειρεί, μέσω της Τρόικα, να επιβάλλει στη Βουλή και τον Ελληνικό λαό.
Στην πραγματικότητα η εμμονή αυτή παραβιάζει ευθέως την ίδια τη Συνθήκη της Λισσαβόνας που αναγνωρίζει ως βασικές αρχές την κοινωνική συνοχή, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και την αυτονομία των κοινωνικών εταίρων, κάτι που εξάλλου αναφέρει και η νέα Συνθήκη της Δημοσιονομικής Ένωσης που συμφωνήθηκε στο πρόσφατο άτυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 30 Ιανουαρίου.
Δυστυχώς, η Τρόικα και οι θεσμοί που εκπροσωπεί δεν λαμβάνουν υπόψη τα διδάγματα από την εφαρμογή του πρώτου μνημονίου, γιατί πέραν των όποιων αδυναμιών και καθυστερήσεων έχουν υπάρξει στην υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών, επιχειρούν να επιβάλλουν μέτρα που τελικά θα αυξήσουν δραματικά την ύφεση και θα ωθήσουν ακόμη περισσότερο την κοινωνία σε απόγνωση.
Η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου, κυρίως μέσα από την ολοκλήρωση του PSI και τη μείωση του χρέους αποτελεί χειροπιαστή ελπίδα για την ανάκαμψη της χώρας μας, εφόσον όμως η διαδικασία αυτή συνοδευθεί, πέραν της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής, με πολιτικές που αντιμετωπίζουν την ύφεση και αναθερμαίνουν την οικονομία, στηρίζοντας ταυτόχρονα τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό.
Η προσπάθεια για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας δεν μπορεί να βασίζεται στη μείωση των μισθών και στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Δεν μπορεί να τίθεται ως προϋπόθεση και στόχος του νέου προγράμματος η «βαλκανοποίηση» της ελληνικής κοινωνίας και η κατάλυση δημοκρατικών κοινωνικών κατακτήσεων που αποτελούν πολύτιμο και αναπόσπαστο κομμάτι του ευρωπαϊκού πολιτικού και νομικού πολιτισμού.
Σ’ αυτές τις κρίσιμες ώρες για τη χώρα μας και με αίσθημα ευθύνης σας υποβάλλω την παραίτηση μου από την θέση της Αναπληρωτού Υπουργού Εξωτερικών, επειδή δεν μπορώ να συνυπογράψω τα μέτρα που καταλύουν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τα εργασιακά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη σας.
Με τιμή,
Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου»

2012-02-10T18:56:00.003+02:00

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ

ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΨΗ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ EUROGROUP

Οι στιγμές είναι κρίσιμες για τη χώρα και απαιτούν υπευθυνότητα -και μόνο υπευθυνότητα- από όλους. Οτιδήποτε άλλο δεν βοηθά.
Ύστερα από σκληρή διαπραγμάτευση με την τρόικα που διεξήγαγαν ο Πρωθυπουργός και οι αρμόδιοι υπουργοί, με τη στήριξη των κομμάτων, πετύχαμε μια συμφωνία που θα μας επιτρέψει να εξασφαλίσουμε τη χρηματοδότηση της χώρας για τα επόμενα χρόνια.
Όπως φάνηκε στη σημερινή συνεδρίαση του Eurogroup, βρισκόμαστε ακόμη στη μέση της διαδρομής. Έχουμε πετύχει πολλά, θα πρέπει όμως να γίνουν πολύ περισσότερα.
Το κύριο μέλημά μας σήμερα είναι να διασφαλίσουμε την υλοποίηση αυτής της συμφωνίας. Πρώτο βήμα θα είναι η ψήφισή της από τη Βουλή, που θα υποδηλώνει και τη δέσμευση των κομμάτων στους στόχους και τις πολιτικές του νέου οικονομικού προγράμματος. Είναι ώρα να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας. Χρειαζόμαστε πράξεις και όχι λόγια.

2012-02-10T18:47:00.002+02:00

Βρυξέλλες, 10.02.2012

Δήλωση Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευ. Βενιζέλου μετά το πέρας των εργασιών του Eurogroup

Χθες το πρωί, όταν τελείωσε η τελευταία συνάντηση που είχαμε με τον Πρωθυπουργό και την τρόικα στο Μέγαρο Μαξίμου, μετά από 15 ώρες συζήτησης και διαπραγμάτευσης, δήλωσα ότι φεύγω για τις Βρυξέλλες με την ελπίδα πως η συνεδρίαση του Eurogroup θα πραγματοποιηθεί, και πως το Eurogroup θα εγκρίνει το νέο πρόγραμμα της Ελλάδας. Το πρόγραμμα στο οποίο βασίζεται η χρηματοδοτική επιβίωση της χώρας τα επόμενα αρκετά χρόνια.
Δυστυχώς το Eurogroup σήμερα δεν έλαβε την τελική απόφασή του για την έγκριση του νέου προγράμματος, το οποίο είναι απολύτως συνδεδεμένο με την επίσημη έναρξη και φυσικά με την ολοκλήρωση της διαδικασίας του PSI, μέσα από την οποία η Ελλάδα θα απαλλαγεί από 100 δις δημόσιου χρέους, δηλαδή από το 47% του ΑΕΠ σε δημόσιο χρέος.
Το Eurogroup σήμερα δεν έλαβε την τελική θετική απόφαση καθώς διατυπώθηκαν πολλές αντιρρήσεις από πολλές χώρες, αντιρρήσεις βασισμένες στο γεγονός ότι δεν ολοκληρώσαμε σε συνεργασία με την τρόικα, πλήρως, τον κατάλογο των πρόσθετων δημοσιονομικών μέτρων που πρέπει να ληφθούν για να καλυφθεί ο δημοσιονομικός στόχος του 2012 καθώς παρέμειναν προς διευκρίνιση μέτρα συνολικού ύψους 325 εκατομμυρίων.
Το κυριότερο όμως είναι πως το Eurogroup έλαβε σοβαρά υπόψη του το γεγονός πως δεν έχουν δοθεί ακόμη από τους Αρχηγούς όλων των κομμάτων έγγραφες, ρητές και ανεπιφύλακτες δεσμεύσεις για την υποστήριξη του προγράμματος αυτού.
Από σήμερα έως την επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup, που κατά πάσα πιθανότητα θα

* Προσερχόμενος στη σύνοδο του Eurogroup στις Βρυξέλλες, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Μετά από μία μακρά και σκληρή περίοδο διαπραγμάτευσης, έχουμε τελικά μια staff level agreement με την τρόικα για ένα νέο, ισχυρό και αξιόπιστο πρόγραμμα. Έχουμε επίσης συμφωνία με τους ιδιώτες πιστωτές στις βασικές παραμέτρους του PSI. Τώρα, χρειαζόμαστε την πολιτική στήριξη του Eurogroup για το τελικό βήμα». *Ακούστε Ζωντανά / www.euro- Vouli.net

2012-02-09T19:36:00.003+02:00

Προσερχόμενος στη σύνοδο του Eurogroup στις Βρυξέλλες, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Μετά από μία μακρά και σκληρή περίοδο διαπραγμάτευσης, έχουμε τελικά μια staff level agreement με την τρόικα για ένα νέο, ισχυρό και αξιόπιστο πρόγραμμα.

Έχουμε επίσης συμφωνία με τους ιδιώτες πιστωτές στις βασικές παραμέτρους του PSI.

Τώρα, χρειαζόμαστε την πολιτική στήριξη του Eurogroup για το τελικό βήμα».

2012-02-09T19:11:00.002+02:00

Αθήνα, 9 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΨΗ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ «REAL FM», ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΚΑΤΙΑ ΜΑΚΡΗ

ΜΑΚΡΗ: Έχουμε στην τηλεφωνική μας γραμμή τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο κ. Παντελή Καψή. Καλό σας μεσημέρι. Μετά από μία δύσκολη και ατελείωτη νύχτα?

ΚΑΨΗΣ: Καλό σας μεσημέρι? Μετά από μία ολονυχτία.

ΜΑΚΡΗ: Κύριε Υπουργέ, αυτή τη στιγμή, για το Eurogroup, τουλάχιστον, και τους Ευρωπαίους εταίρους, θεωρείτε ότι υπάρχει συμφωνία;

ΚΑΨΗΣ: Κοιτάξτε, έχουμε πετύχει συμφωνία σε όλα τα σημεία που καλύπτουν τα 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ που πρέπει να βρεθούν και υπάρχει ένα ζήτημα που μένει να διευκρινιστεί ακόμη, στο πλαίσιο του Eurogroup.

ΜΑΚΡΗ: Το θέμα των επικουρικών είναι το ζήτημα αυτό;

ΚΑΨΗΣ: Δεν έχει νόημα να μπούμε σε λεπτομέρειες. Έχει σχέση ακριβώς με τις επικουρικές συντάξεις - από πού θα προέλθουν οι εξοικονομήσεις δαπανών που απαιτούνται. Υπάρχει διαφορετική άποψη και περιμένουμε να δούμε πώς θα διευκρινισθεί αυτό το ζήτημα.

ΜΑΚΡΗ: Αυτό θα διευκρινισθεί απόψε; Γιατί οι πληροφορίες λένε ότι η τρόικα μας έδωσε 15 ημέρες περιθώριο για να το λύσουμε αυτό, άρα μένει εκτός διαπραγμάτευσης.

ΚΑΨΗΣ: Υπάρχει ένα ζήτημα που πρέπει να γίνει αποδεκτό απόψε από το Eurogroup για να μπορέσει να υπάρξει συμφωνία και μετά υπάρχει ένα ζήτημα για τα 300 εκατομμύρια δαπανών, που πρέπει να εξειδικευτούν μέσα στο επόμενο δεκαπενθήμερο. Αυτή η συμφωνία υπάρχει, γιατί είναι διαφορετικό το ένα από το άλλο. Για το δεύτερο που λέμε, αυτό έχει συμφωνηθεί να βρεθεί μέσα στις επόμενες ημέρες.

ΜΑΚΡΗ: Αυτό το ζήτημα που μένει να διευκρινισθεί απόψε από το Eurogroup για να επισφραγισθεί η συμφωνία, ποιο είναι;

ΚΑΨΗΣ: Σας επαναλαμβάνω, έχει σχέση με την περικοπή των δαπανών. Μην μπούμε τώρα σε λεπτομέρειες, γιατί δεν έχει νόημα. Είναι πολύ σημαντικό, όμως, να καταλάβουμε ότι σήμερα έχει μεγάλη σημασία να δώσει το ?πράσινο φως? το Eurogroup για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε αυτή την περίφημη αναδιάρθρωση του χρέους - που συνεπάγεται 100 δισεκατομμύρια λιγότερο χρέος - και να προχωρήσει η δανειακή σύμβαση, να πάρουμε τα 140 δισεκατομμύρια. Ξέρετε, αισθάνομαι ότι είναι η στιγμή της μεγάλης ευθύνης. Είναι θεωρητικό και μπορεί κάποιοι να το θεωρούν εκβιασμό ή κινδυνολογία, αλλά το εναλλακτικό σχέδιο της άτακτης χρεοκοπίας που λέμε, θα είναι καταστροφικό. Μιλάμε σήμερα για περικοπές συντάξεων ή μισθών και είναι πολύ δυσάρεστο για όλους μας. Είναι πάρα πολύ δυσάρεστο να παίρνουμε τέτοια μέτρα, αλλά μετά θα μιλάμε για μία συνολική υποβάθμιση όλου του ελληνικού λαού. Αποταμιεύσεις, μισθούς, πολύ μεγαλύτερη υποβάθμιση. Εδώ λοιπόν είναι σημαντικό όλοι να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.

ΜΑΚΡΗ: Έτσι που σας ακούω, καταλαβαίνω δύο πράγματα: To πρώτο είναι ότι δεν έχουμε ξεφύγει ακόμη από τον κίνδυνο της χρεοκοπίας.

ΚΑΨΗΣ: Προφανώς δεν έχουμε ξεφύγει. Αλλά γι’ αυτό υπάρχει η πρόθεση της κυβέρνησης να κάνει το πάν για να κλείσει η συμφωνία απόψε στο Eurogroup.

ΜΑΚΡΗ: Το ένα λοιπόν, είναι αυτό και το δεύτερο είναι ότι όταν λέτε ότι πρέπει να σταθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων, υποθέτω ότι εννοείτε?

ΚΑΨΗΣ: Όλοι, εννοούμε και τα Μέσα Ενημέρωσης. Εννοώ και τους πολιτικούς, εννοώ τους πάντες.

ΜΑΚΡΗ: Κυρίως εννοείτε τους πολιτικούς αρχηγούς, βεβαίως, γιατί από εκεί δίνεται ο τόνος.

ΚΑΨΗΣ: Εννοώ όλο το πολιτικό σύστημα. Δεν εννοώ τους πολιτικούς αρχηγούς. Είναι κρίσιμη στιγμή. Πολύ εύκολα μπορεί να παρασυρθούμε και να πούμε «o.k., δεν αντέχουμε», αλλά το εναλλακτικό θα είναι πάρα πολύ χειρότερο. Αυτό πρέπει να έχουμε συνέχεια στο μυαλό μας και ό,τι διαφωνίες, ό,τι προβλήματα υπάρχουν, να προσπαθήσουμε να τα αντιμετωπίσουμε. Κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.

ΜΑΚΡΗ: Μιλάτε και για την ψηφοφορία στη Βουλή, υποθέτω, τα επόμενα 24ωρα.

ΚΑΨΗΣ: Υπάρχει η ψηφοφορία στη Βουλή, υπάρχουν τα Μέσα Ενημέρωσης, ο τρόπος που αντιμετωπίζουν όλα αυτά τα ζητήματα. Ξέρετε, καθένας μπορεί να βγει και να φωνάζει για τις περικοπές των μισθών. Καταλαβαίνω απολύτως και δεν το λέω?

ΜΑΚΡΗ: Γιατί μέχρι πριν από λίγο διάστημα ήσασταν στην «ίδια όχθη του ποταμού».

ΚΑΨΗΣ: Με συγχωρείτε, δεν είμαι εγώ το θέμα. Μπορούμε να συζητήσουμε και για εμένα. Δεν είμαι εγώ το θέμα. Μιλάω συνολικά και βάζω και τα Μέσα Ενημέρωσης και εμένα όσο ήμουν σε αυτή την «όχθη». Αλλά, το ζήτημα είναι να καταλάβουμε ότι εδώ παίζεται το μέλλον της χώρας και μπορεί να πάρουμε λάθος αποφάσεις, σε μια κρίσιμη στιγμή, που θα τις πληρώσουμε πάρα πολύ ακριβά, εμείς και τα παιδιά μας. Δεν θέλω να είμαι μελοδραματικός, αλλά όσοι σηκώνουν αυτή τη στιγμή το μπαϊράκι, πρέπει να έχουν μια εναλλακτική πρόταση. Και η εναλλακτική πρόταση δεν είναι να πούμε «χρεοκοπούμε και δεν φοβόμαστε κανέναν, προχωράμε μόνοι μας», γιατί θα έχει πολύ άσχημες συνέπειες στο βιοτικό επίπεδο και στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Στο βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων.

ΜΑΚΡΗ: Από την άλλη, τις τελευταίες ημέρες, πολύ πιο έντονα βεβαίως, ενόψει αυτών των μέτρων, αναπτύσσεται ένα «κύμα» και των ίδιων των πολιτών που σου λέει «εγώ άνεργος είμαι, δεν έχω να χάσω πια τίποτε άλλο, οπότε, τι με νοιάζει εμένα αν θα χρεοκοπήσουμε ή δεν θα χρεοκοπήσουμε».

ΚΑΨΗΣ: Γι` αυτό, εδώ, προσπαθούμε, στην πραγματικότητα, να εξαγοράσουμε χρόνο. Να μπορέσουμε να κάνουμε όλες τις αλλαγές που απαιτούνται για να μπορέσει ξανά να ξεκινήσει η οικονομία και να μπει σε ρυθμούς ανάπτυξης. Γιατί με το να χρεοκοπήσουμε, δεν θα βρει δουλειά κανείς. Ίσα-ίσα -και το έχουμε δει τι γίνεται στις περιπτώσεις χρεοκοπίας- μπορεί να δούμε ποσοστά ανεργίας πάρα πολύ μεγαλύτερα.

ΜΑΚΡΗ: Γιατί τις προηγούμενες ημέρες, αφού το γνώριζε και ο κ. Παπαδήμος, βεβαίως, από τις επικοινωνίες του με τους αρχηγούς, υπήρχε αυτή η διαφωνία περί των κύριων συντάξεων και των επικουρικών συντάξεων, γιατί δεν είχε βρεθεί ένα ισοδύναμο ή να είχε γίνει μια άλλη προεργασία, ώστε να μη φθάσουμε στο και πέντε και να είμαστε στον αέρα;

ΚΑΨΗΣ: Αυτή η προσπάθεια γίνεται να βρεθούν αυτά τα τρία δισεκατομμύρια εδώ και πάρα πολύ καιρό. Δεν είναι εύκολο. Από εκεί και πέρα?

ΜΑΚΡΗ: Γιατί φθάσαμε στο και πέντε, δηλαδή με μια σύσκεψη αρχηγών που αναβαλλόταν εδώ και μια εβδομάδα, πήγαινε από μέρα σε μέρα?

ΚΑΨΗΣ: Ασφαλώς, αλλά ξέρετε ότι εμείς μπορεί να θεωρούμε ότι αυτό είναι μια δαπάνη που κόβουμε και για την τρόικα να θεωρείται αβέβαιο αυτό το στοιχείο. Και γίνεται συνέχεια αυτό - ανοίγει ένα θέμα, κλείνει, ξανα-ανοίγει το επόμενο. Είναι μια πολύ δύσκολη και επίπονη διαπραγμάτευση.

ΜΑΚΡΗ: Διαπραγματευτήκαμε κύριε Υπουργέ, γιατί υπάρχουν?;

ΚΑΨΗΣ: Τώρα?. εγώ θα σας πω ότι διαπραγματευτήκαμε, κάποιος άλλος θα πει «όχι». Τα ξέρετε.

ΜΑΚΡΗ: Αυτό ακριβώς. Κάποιοι λένε «ναι», κάποιοι λένε «όχι», δηλαδή και οι διαρροές σε πολιτικό επίπεδο, νομίζω ότι δηλητηριάζουν περισσότερο το κλίμα.

ΚΑΨΗΣ: Ναι, αυτό θα το βρούμε. Κάποια στιγμή, ο ελληνικός λαός θα αποδώσει ευθύνες, εκεί που νομίζει ότι πρέπει να αποδοθούν ευθύνες. Δεν είναι το ζητούμενο αυτή τη στιγμή. Προσπαθούμε καθένας όσο μπορεί.

ΜΑΚΡΗ: Ο κ. Καρατζαφέρης, γιατί έχουμε μπερδευτεί πάρα πολύ από τις χθεσινοβραδινές του δηλώσεις, υποθέτω, όλοι..

ΚΑΨΗΣ: Με ρωτάτε κάτι, για το οποίο και εγώ είμαι μπερδεμένος. Δεν έχω προλάβει να δω καλά-καλά τι έχει πει?

ΜΑΚΡΗ: Δεν μπορεί να μην τον ρώτησε ο Πρωθυπουργός, αν μετέχει στην κυβέρνηση ή αν θέτει τον εαυτό του εκτός από την κυβέρνηση και τους υπουργούς του;

ΚΑΨΗΣ: Όπως καταλαβαίνετε, τελειώσαμε πριν από τρεις ώρες. Δεν θέλω να πω κάτι που δεν θα είναι σωστό. Να δούμε ακριβώς τι έχει ειπωθεί και τι έχει γίνει. Δεν είμαι σε θέση να σας απαντήσω με απόλυτη βεβαιότητα και γι` αυτό προτιμώ να μην απαντήσω.

ΜΑΚΡΗ: Υπάρχουν κινήσεις και βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αλλά και ο ΛΑ.Ο.Σ. και ο κ. Παπανδρέου το έχουν πει δημόσια, περί παράτασης της θητείας της κυβέρνησης Παπαδήμου, ώστε να μην ψηφιστούν τα μέτρα και αμέσως μετά τα κόμματα πάνε σε εκλογές, οπότε οι βουλευτές θα είναι ακόμη σε πιο δεινή θέση. Θεωρείτε ότι μετά από αυτή την εξέλιξη και τη χθεσινοβραδινή, τίθεται θέμα παράτασης της κυβέρνησης Παπαδήμου;

ΚΑΨΗΣ: Δεν έχουμε συζητήσει τέτοιο θέμα. Δεν είναι αυτό που μας απασχολεί αυτή τη στιγμή.

ΜΑΚΡΗ: Δεν συζητήθηκε και καθόλου στη σύσκεψη, υποθέτω, χθες ή συζητήθηκε;

ΚΑΨΗΣ: Δεν συζητήθηκε. Δεν νομίζω ότι συζητήθηκε. Μπορεί να ετέθη από κάποιους αρχηγούς, αλλά δεν είναι το αντικείμενο της συζήτησης και δεν είναι αυτή τη στιγμή το ζητούμενο. Υπάρχει μια συμφωνία που προβλέπει εκλογές. Αυτή τη συμφωνία θέλουμε να τηρήσουμε, αλλά το κρίσιμο στοιχείο αυτής της συμφωνίας είναι να ολοκληρωθεί η δανειακή σύμβαση. Να μη βρεθεί η χώρα ξαφνικά στο κενό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτό είναι το ζητούμενο.

ΜΑΚΡΗ: Εγώ το λέω με την έννοια ότι μέχρι τώρα είχαμε την εικόνα ότι δύο κόμματα δεν στηρίζουν τόσο θερμά την κυβέρνηση Παπαδήμου, τώρα έχουμε την εικόνα ότι είναι τρία τα κόμματα αυτά, δηλαδή και οι τρεις εταίροι. Ο καθένας προσπαθεί να θωρακιστεί πίσω από κάτι ή να κρυφτεί ή οτιδήποτε άλλο.

ΚΑΨΗΣ: Δεν έχω εγώ αυτή την αίσθηση και νομίζω ότι με τις όποιες διαφωνίες που μπορεί να εκφράζονται - από τα κόμματα υπάρχει η συνείδηση ότι το μείζον είναι να διασφαλίσουμε τη δανειακή σύμβαση και τη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας με 130 δισεκατομμύρια, τα οποία -δυστυχώς- τα έχουμε ανάγκη.

ΜΑΚΡΗ: Το PSI, το κούρεμα, είναι η τελευταία ημερομηνία τη Δευτέρα για να κάνουμε τη δημόσια προκήρυξη;

ΚΑΨΗΣ: Οι προθεσμίες τρέχουν. Τώρα, «τελευταία»? «προτελευταία»? δεν θέλω να πω. Οι προθεσμίες τρέχουν.

ΜΑΚΡΗ: Είστε αισιόδοξος για την έκβαση αυτής της υπόθεσης;

ΚΑΨΗΣ: Κυρία Μακρή, επειδή τον τελευταίο καιρό μας ρωτάει πάρα πολλές φορές ο κόσμος, οι δημοσιογράφοι, αν είμαστε αισιόδοξοι, δεν είμαστε ούτε αισιόδοξοι, ούτε απαισιόδοξοι. Έχουμε απόλυτη συνείδηση των τεράστιων δυσκολιών και της ανάγκης να προχωρήσουμε.

ΜΑΚΡΗ: Κύριε Υπουργέ, σας ευχαριστώ πολύ για τη συνομιλία. Καλό μεσημέρι.

ΚΑΨΗΣ: Να είστε καλά.

Αυξημένες κατά 13% είναι οι εισπράξεις του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ από τις τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές του Ιανουαρίου 2012, (940.233.634 ευρώ) – σε σχέση με αυτές του Δεκεμβρίου 2011.

2012-02-09T13:59:00.003+02:00

Αυξημένες κατά 13% είναι οι εισπράξεις του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ από τις τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές του Ιανουαρίου 2012, (940.233.634 ευρώ) – σε σχέση με αυτές του Δεκεμβρίου 2011.

Η συγκράτηση των εσόδων, παρά την αύξηση της ανεργίας και της μείωσης του επιπέδου των αποδοχών, οφείλεται κυρίως στην διευρυνόμενη ένταξη των επιχειρήσεων στις προβλεπόμενες ρυθμίσεις διακανονισμού παλαιών οφειλών. Μέχρι σήμερα έχουν υποβληθεί 27.763 αιτήσεις (καταλογισθέντα ποσά 771.482.983,39 ευρώ) υπαγωγής στη ρύθμιση και έχουν διεκπεραιωθεί στις ταμειακές υπηρεσίες του ΙΚΑ- ΕΤΑΜ οι 21.102.

Η εξέλιξη αποτελεί ουσιαστική ένδειξη ότι η ένταση των προσπαθειών του ΙΚΑ- ΕΤΑΜ για την άντληση εσόδων από τις παλαιότερες οφειλές, μέσω των ιδιαίτερα ευνοϊκών ρυθμίσεων, μπορεί να αντισταθμίσει τις απώλειες των εσόδων που προκύπτουν από την αύξηση της ανεργίας και μείωση των αποδοχών.

Η Διοίκηση του ΙΚΑ- ΕΤΑΜ καλεί όλες τις επιχειρήσεις που οφείλουν ασφαλιστικές εισφορές να απευθυνθούν στα κατά τόπους υποκαταστήματα του Ιδρύματος προκειμένου να υπαχθούν στις ισχύουσες ευνοϊκές ρυθμίσεις των παλαιών οφειλών, λαμβάνοντας υπ’όψη ότι οι έλεγχοι και η εφαρμογή των αναγκαστικών μέτρων θα ενταθούν προκειμένου να κατοχυρωθεί η δυνατότητα του Ιδρύματος να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του για την καταβολή των συντάξεων και των άλλων παροχών προς τους ασφαλισμένους.

ΑΠΟ ΤO ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
&
ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

2012-02-09T11:20:00.002+02:00

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, αναχωρώντας από το Μέγαρο Μαξίμου στις 06:00 για την σύνοδο του Eurogroup στις Βρυξέλλες, μετά το πέρας της διαπραγμάτευσης με την τρόικα, απευθυνόμενος σε δημοσιογράφους δήλωσε τα εξής:

Ευ. Βενιζέλος: Φεύγω σε λίγη ώρα για τις Βρυξέλλες, με την ελπίδα να διεξαχθεί η συνεδρίαση του Eurogroup και να ληφθεί μια θετική απόφαση για το νέο πρόγραμμα.
Από το νέο πρόγραμμα εξαρτάται η χρηματοδοτική επιβίωση της χώρας για τα επόμενα χρόνια, εξαρτάται η ολοκλήρωση ή η μη ολοκλήρωση του PSI, εξαρτάται το αν η χώρα θα παραμείνει στην πραγματικότητα μέσα στην Ευρωζώνη ή θα τεθεί σε κίνδυνο η ίδια η ευρωπαϊκή της προοπτική.
Είναι η ώρα της ευθύνης για όλους.
Δεν υπάρχουν περιθώρια για οποιαδήποτε άλλη σκοπιμότητα. Πρέπει να βλέπουμε μόνο τους Έλληνες κατάματα, το εθνικό συμφέρον, την προοπτική των παιδιών μας.
Απομένουν ζητήματα που πρέπει να διευκρινιστούν μέχρι την ώρα που θα συνεδριάσει το Eurogroup, ζητήματα τα οποία εξαρτώνται από την συνείδηση ευθύνης που πρέπει να έχουν όλοι εκείνοι οι παράγοντες οι οποίοι κατ’εντολή του ελληνικού λαού παίζουν έναν κρίσιμο πολιτικό ρόλο, ιδίως μάλιστα όταν φιλοδοξούν να παίξουν έναν κρισιμότερο ρόλο στην διακυβέρνηση του τόπου αυτού.
Ερώτηση: Δεν έχουν κλείσει τα θέματα ακόμη κ. Υπουργέ;
Ευ. Βενιζέλος: Όπως είπε ο Πρωθυπουργός στην ανακοίνωση που εξεδόθη πριν από πολλές ώρες, έχουν συμφωνηθεί όλα τα ζητήματα, πλην ενός. Βεβαίως, όπως έχω πει κατ’επανάληψη, η διαπραγμάτευση είναι Λερναία Ύδρα. Όταν αφήνουμε ένα ζήτημα ανοιχτό, μπορεί η άλλη πλευρά να ανοίξει δύο. -

2012-02-08T17:15:00.002+02:00

Η Διοίκηση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αξιοποιώντας τα δεδομένα του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος και σε συνεργασία με την Διοίκηση του ΟΑΕΔ, υλοποίησε πρόγραμμα χορήγησης ικανότητας για το ασφαλιστικό έτος 2012 σε 178.628 ανέργους, με αποστολή αυτοκόλλητων ετικετών στην διεύθυνση κατοικίας τους από 10/2/2012.

Η χρονική διάρκεια ισχύος των βιβλιαρίων υγείας τους θα είναι από 1/3/2012 έως 28/2/2013.

Στο ανωτέρω πρόγραμμα περιλαμβάνονται οι άνεργοι, οι οποίοι κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος (1/1/2011 έως 31/12/2011) είχαν επιδοτηθεί από τον ΟΑΕΔ με τακτική επιδότηση για τουλάχιστον 90 ημέρες.

Επομένως δεν απαιτείται η προσέλευση των ανωτέρω δικαιούχων στις αρμόδιες Υπηρεσίες του Μητρώου του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ για την θεώρηση του ατομικού βιβλιαρίου υγείας.

Επίσης δεν απαιτείται η θεώρηση του οικογενειακού βιβλιαρίου υγείας για τα προστατευόμενα μέλη οικογένειας, εφόσον αυτά είναι σύζυγοι ή τέκνα που δεν έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους μέσα στο ασφαλιστικό έτος 2012.

ΑΠΟ ΤO ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
&
ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

2012-02-06T23:32:00.002+02:00

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Μετά την ολοκλήρωση της αποψινής διαπραγμάτευσης με την τρόικα και πριν την αναχώρησή του για τη σύσκεψη με τον Πρωθυπουργό, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα για το νέο πρόγραμμα συνεχίζονται και είναι προφανές ότι ασκείται πολύ μεγάλη πίεση απέναντι στη χώρα, ασκείται πολύ μεγάλη πίεση στον ελληνικό λαό, στους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα δραματικό και οξύ δίλημμα. Διότι η σωτηρία της χώρας, η παραμονή της στο ευρώ, το PSI, η οριστικοποίηση της νέα δανειακής σύμβασης και η λήψη των χρημάτων που είναι ζωτικής σημασίας για τη σωτηρία της Ελλάδας, συνεπάγεται ένα πολύ μεγάλο κοινωνικό κόστος, συνεπάγεται θυσίες.

Από την άλλη μεριά, η αποτυχία των διαπραγματεύσεων, η αποτυχία του προγράμματος, η χρεοκοπία της χώρας, συνεπάγεται ακόμα μεγαλύτερες θυσίες. Και δυστυχώς, αντί να δούμε αυτό το τραγικό δίλημμα κατάματα και να μιλήσουμε με ειλικρίνεια, με εθνική ενότητα, να καταλάβουμε τι έχει συμβεί τις τελευταίες πολλές δεκαετίες στη χώρα μας, γιατί φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση, σε μια κατάσταση που προσβάλει την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια του ελληνικού λαού, είναι πάρα πολλοί αυτοί, οι οποίοι ξοδεύουν τις δυνάμεις τους σε μια συμβατική, ξεπερασμένη κομματική αντιπαράθεση, γεμάτη μικρότητες, σα να μην έχει συμβεί τίποτα, σα να είμαστε στο 2009 ή στο 1999. Δυστυχώς, είμαστε αλλού και δεν λέμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό.

Κάποιοι πιστεύουν ότι συζητώντας μεταξύ μας οι Έλληνες, τα πολιτικά κόμματα, οι αρχηγοί των κομμάτων με τον Πρωθυπουργό που τα ίδια τα κόμματα διάλεξαν και στηρίζουν στη Βουλή, διαπραγματευόμαστε. Όχι! Δεν διαπραγματευόμαστε όταν μιλάμε μεταξύ μας. Κανείς δεν είναι πιο σκληρός από τον άλλον. Κανείς δεν είναι πιο φιλολαϊκός από τον άλλον. Δεν υπάρχει –πιστεύω- ένας που να θέλει να περιορίσει μισθούς και συντάξεις, που να θέλει να περιορίσει το επίπεδο ζωής των Ελλήνων. Και ψεύδεται όποιος ισχυρίζεται ότι έχει μεγαλύτερες ευαισθησίες ή αγωνίζεται εδώ, εσωτερικά, μόνος του.

Ο αγώνας και η διαπραγμάτευση γίνεται όταν συναντάμε τους εντεταλμένους εκπροσώπους των εταίρων μας και των διεθνών οργανισμών που μετέχουν στην τρόικα. Η διαπραγμάτευση γίνεται όταν αντιμετωπίζεις τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, τη διεθνή κοινή γνώμη, τις κυβερνήσεις και τα Κοινοβούλια άλλων χωρών που στηρίζουν την Ελλάδα και θέλουν να βλέπουν να γίνονται στην Ελλάδα αυτά που γίνονται στον δικό τους τόπο ή κατά τη δική τους αντίληψη.

Λοιπόν, δυστυχώς, πρέπει να σας πω ότι είναι τόσο σκληρή η διαπραγμάτευση που κλείνουμε συνεχώς μέτωπα και τα μέτωπα ανοίγουν σε άλλα σημεία. Είναι μια Λερναία Ύδρα. Και επειδή κανείς δεν είναι Ηρακλής από μόνος του για να αντιμετωπίσει τη Λερναία Ύδρα πρέπει όλοι μαζί, χωρίς μικρότητες και χωρίς εξυπνακισμούς, να δώσουμε αυτή τη μάχη, να πείσουμε τους Έλληνες, να τους δώσουμε την εικόνα όλου του σχεδίου και να προχωρήσουμε προς τη λύση που έχουμε επιλέξει, που είναι να μείνουμε στο ευρώ, να μείνουμε στην Ευρώπη και να αγωνιστούμε να ξανακερδίσουμε το χαμένο έδαφος.

Έχουμε όλοι -ο καθένας βέβαια κατά το μέτρο της ιδιότητας που έχει, γιατί είναι άλλο να ασκείς εξουσία και άλλο να υφίστασαι την εξουσία- εθνικά μια ιστορική ευθύνη γιατί φτάσαμε στο σημείο αυτό. Και πρέπει να ξανακερδίσουμε την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της χώρας μας. Θέλει πολλή δουλειά, θέλει μεγάλη προσπάθεια, θέλει επιμονή για να ξαναγίνουμε υπερήφανοι». -

2012-02-06T20:09:00.002+02:00

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΛΟΒΕΡΔΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΑΡΚΟΥ ΜΠΟΛΑΡΗ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κυρίες και κύριοι, καλησπέρα, καλή εβδομάδα. Είπαμε να οργανώσουμε αυτή τη σημερινή συνάντηση για καλό θέμα, όχι για θέμα έντασης, ρήξης, ή σύγκρουσης, αλλά για να σας ανακοινώσουμε μια συνεργασία του Υπουργείου Υγείας, του ΕΟΦ, του ΙΦΕΤ και του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου καθώς και των επιμέρους Φαρμακευτικών Συλλόγων της χώρας και της ΟΣΦΕ, για το μεγάλο θέμα της συλλογής των ληγμένων φαρμάκων.
Είχαμε υποσχεθεί στη Βουλή τον Οκτώβριο, στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, ότι την 1η Δεκεμβρίου για τα θέματα της συλλογής και διαχείρισης των ιατρικών, αλλά και επικίνδυνων ιατρικών αποβλήτων το Δεκέμβριο θα ενημερώναμε για πολιτικές, πράγματι τηρώντας τις ημερομηνίες και το χρονοδιάγραμμα αρχές Δεκεμβρίου ενημερώσαμε τη Βουλή ότι απ’ όλα αυτά που μπορούμε να κάνουμε, επιμένουμε στην εφαρμογή της νομοθεσίας σε ό,τι αφορά τα ιατρικά απόβλητα και ιδιαίτερα τα επικίνδυνα ιατρικά απόβλητα, και προσθέσαμε με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, τη διαχείριση των ληγμένων φαρμάκων από τα φαρμακεία και τα νοικοκυριά.
Η πολιτική αυτή είχε το χρονοδιάγραμμα 1η Φεβρουαρίου ν’ ανακοινωθεί στην Επιτροπή της Βουλής το πρόγραμμα που θ’ αρχίσει να εφαρμόζεται στα μέσα, ή στα τέλη Φεβρουαρίου.
Η Επιτροπή της Βουλής θα το εντάξει στην ημερήσια διάταξή της, η Επιτροπή Περιβάλλοντος εννοώ, την άλλη εβδομάδα, συνεννοηθήκαμε με τον κ. Καρτάλη χθες, του είχαμε στείλει επιστολή πριν από 10 μέρες, τηρώντας στο ακέραιο τις ημερολογιακές μας υποχρεώσεις και σήμερα είμαστε εδώ μαζί με τους φαρμακοποιούς και τις φαρμακαποθήκες για να σας ανακοινώσουμε την ουσία και τις ημερομηνίες εφαρμογής του προγράμματος.
Κατ' αρχάς δεν θα σας κουράσουμε με νομικά, ο κ. Καρδαράς θα σας διανείμει το κείμενο της Υπουργικής Απόφασης της δικής μου που οργανώνει τη σχέση του Υπουργείου, του ΕΟΦ, του ΙΦΕΤ, των φαρμακοποιών και των αποθηκών για τι όλο θέμα. Μπορείτε να δείτε στον κάδο αυτό, που είναι ο κάδος που θα διανεμηθεί σε όλα τα φαρμακεία, υπάρχει κολλημένο ένα καθηκοντολόγιο ενημερωτικό για τη δουλειά του καθενός και εγώ περιορίζομαι να σας πω γιατί εδώ είναι ο ΙΦΕΤ και οι Φαρμακοποιοί και οι φαρμακαποθήκες για να σας πουν πολλά περισσότερα, ενημερώνω για ορισμένα βασικά πράγματα μέσα σ’ ένα λεπτό.
Πριν, όμως, κάνω αυτή την ενημέρωση θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ και τον κ. Αμπατζόγλου και στο πρόσωπό του όλους τους Φαρμακευτικούς Συλλόγους και τους Φαρμακοποιούς και στο πρόσωπο του κ. Γαλανόπουλου όλες τις αποθήκες και τους συναδέλφους του που ασκούν αυτό το επάγγελμα, για τη συνεργασία για ένα θέμα που έχει πάρα πολύ μεγάλη αξία και το οποίο γνωρίζει όλος ο ελληνικός πληθυσμός, ο οποίος δεν ξέρει τι να κάνει τα ληγμένα φάρμακά του και τα πετάει όπως πετάει ένα οργανικό απόβλητο, με δραματικές επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα και γενικότερα στη υγεία των ανθρώπων.
Θα δείτε και θ’ ακούσετε ότι σήμερα εδώ δεν ήρθαμε για να σας δείξουμε ένα πυροτέχνημα, αλλά, όπως συνηθίζουμε τηρώντας τις ημερομηνίες, για να σας δώσουμε τα χαρακτηριστικά μιας ασκούμενης ήδη πολιτικής. Εμείς σκεφτήκαμε ότι δεν έχουμε οικονομικές δυνατότητες να κάνουμε ένα μεγάλο πρόγραμμα, ένα ακριβό πρόγραμμα, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε εκ των ενόντων σ’ ένα αδάπανο πρόγραμμα δημόσιου χαρακτήρα και δημόσιας εφαρμογής που θα οδηγήσει τον καθέναν που έχει ντουλάπια, ή ντουλάπι στο σπίτι του ληγμένων φαρμάκων, να τα πηγαίνει το φαρμακείο της γειτονιάς του, εκεί να τα ρίχνει στον κάδο αυτό, στο κιβώτιο αυτό που σας δείξαμε, από εκεί να τα περισυλλέγει η αποθήκη που προμηθεύει το συγκεκριμένο φαρμακείο και από την αποθήκη να γίνεται κεντρική περισυλλογή αποθήκευσης στη Μαγούλα και καταστροφή κυρίως μέσω της μεθόδου της εξαγωγής.
Θα σας πει τεχνικές και ειδικές λεπτομέρειες ο ΙΦΕΤ, δεν θέλω να μπω στη δοκιμασία να μιλώ με τεχνικούς όρους που δεν κατέχω καλά και ενδέχεται να κάνω πάρα πολλά λάθη.
Εξασφαλίσαμε τη ροή αυτής της πολιτικής και την εκροή από τη Μαγούλα για να μην έχουμε κατά καιρούς συσσώρευση των υλικών αυτών είστε στο φαρμακείο είτε στην αποθήκη είτε στην αποθήκη μας στη Μαγούλα. Δηλαδή φροντίσαμε το πρόγραμμα να είναι ολοκληρωμένο.
Είναι μια, επαναλαμβάνω, δημόσια πολιτική, η οποία θα έχει ένταξη εφαρμογής την 1η Μαρτίου και έναρξη εφαρμογής την 1η Μαρτίου, υπό την έννοια ότι στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας τότε θα έχει οργανωθεί το κύκλωμα με τη διανομή των κλάδων και την περισυλλογή, για να μπορέσει ο πολίτης να πάει τα ληγμένα φάρμακά του να τα εναποθέσει εκεί για να συνεχιστεί η όλη διαδικασία όπως σας την προείπα.
Πώς θ’ αντιστοιχήσουμε τη σημερινή πληροφόρηση με την πληροφόρηση των οικογενειών; Με τον εξής τρόπο: Πρώτα απ’ όλα σήμερα με τη δική σας ανακοίνωση. Όποιος από σας την καλύψει, δώσει χώρο στο Μέσο Ενημέρωσής που εργάζεται. Και το Μέσο Ενημέρωσης αποδεχθεί να δοθεί αυτός ο χώρος γι’ αυτή την πολιτική.
Την επόμενη εβδομάδα πάμε στον κ. Καρτάλη, στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής και το λέμε κι από εκεί. Θ’ αξιοποιήσουμε τις σχετικές πληροφορίες, οι συνάδελφοί σας του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ. Όμως, ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος, ο κ. Αμπατζόγλου και οι συνεργάτες του, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, θα ενημερώσουν με εγκύκλιο όλους τους φαρμακοποιούς της χώρας.
Δεν ξέρω αν ο κ. Αμπατζόγλου θα το κάνει ο ίδιος, ή αν θα το κάνει μέσω των επιμέρους Φαρμακευτικών Συλλόγων, φαντάζομαι το δεύτερο είναι πιο βολικό και άρα, αποκλείουμε ένας πολίτης στις 2 Μαρτίου να πάει, το φαρμακείο της γειτονιάς να μην έχει προμηθευτεί και να πει του πολίτη «δεν ξέρω τι μου λες».
Θα είναι όλοι ενήμεροι και αν ακόμη δεν έχει φτάσει ο κάδος στο συγκεκριμένο φαρμακείο, θα ξέρει ο φαρμακοποιός από ποια μέρα στην ειδική περίπτωση που υπάρχει καθυστέρηση, θα πάει ο κάδος του, συνεπώς ο πολίτης θα αισθανθεί ότι υπάρχει ένα κύκλωμα σε λειτουργία και άρα είναι ζήτημα ημερών να μπει και αυτός και η οικογένειά του στο πρόγραμμα αυτής της διαχείρισης των ληγμένων φαρμάκων.
Είμαστε πάρα πολύ ικανοποιημένοι που αποδεικνύουμε, παρ’ όλες τις συγκρούσεις μας, τις εντάσεις μας, τις ρήξεις μας, τα ρήγματα και τις ρωγμές που έχουμε στη σχέση μας με τους φαρμακοποιούς, ότι μπορούμε να τα κάνουμε όλα στην άκρη προκειμένου να διαχειριστούμε από κοινού ένα θέμα που σχετίζεται με τη δημόσια υγεία.
Ευχαριστώ πάρα πολύ την κα Τσάγκαρη και τον κ. Χριστοδούλου, τον ΕΟΦ, τον κ. Τούντα, τον κ. Δημόπουλο και φυσικά τον κ. Αμπατζόγλου και τους συνεργάτες του γι’ αυτή την πολιτική για την οποία θα σας πουν και περισσότερες λεπτομέρειες στη συνέχεια.
?ρα, θα σας διανεμηθεί από τον κ. Καρδαρά η Υπουργική Απόφαση, οι οδηγίες χρήσης και ένα τρισέλιδο κείμενο στο οποίο περιγράφεται από την κα Τσάγκαρη αναλυτικότατα η εφαρμογή αυτού του προγράμματος. Επαναλαμβάνω, ημερομηνία ενάρξεως, 1η Μαρτίου.
Οφείλω κάτι ακόμη πριν δώσω το λόγο στον κ. Αμπατζόγλου και πριν, αμέσως μετά πάρει το λόγο ο κ. Μπόλαρης: Όφειλα να έχω εκδώσει υγειονομική διάταξη για τον Ασωπό. Η τηλεόραση και το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ έχουν επιμείνει πάρα πολύ σ’ ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα και σωστά.
Εμείς, ο ΕΦΕΤ, η κα Λινού, με έρευνες που έχουμε κάνει, με προσπάθειες που έχουμε κάνει, το ΚΕΕΛΠΝΟ, έχουμε καταλήξει στην έκδοση υγειονομικής διατάξεως για τα θέματα του Ασωπού, έχω εκδώσει αυτή την υγειονομική διάταξη, αναμένουμε μια έκθεση σχετική του ΚΕΕΛΠΝΟ, είναι έτοιμη, μπαίνει στο φάκελο και φεύγει για δημοσίευση στο ΦΕΚ.
Παρακαλώ τον κ. Καρδαρά, το συγκεκριμένο κείμενο με τις εντολές που παρέχονται, με τις κυρώσεις που προβλέπονται βάσει της υγειονομικής διατάξεως που έχουμε εκδώσει, τον Ιανουάριο την έχω υπογράψει εγώ και θέλω παρακαλώ να την έχετε και να ενημερώσετε ότι τέλος πια αυτή η ιστορία των καθυστερήσεων, της διοικήσεως για τον Ασωπό.
Τέλος, επικοινώνησα με τον Αρχιεπίσκοπο τον κ. Ιερώνυμο την Παρασκευή. Του ανακοίνωσα ότι οι προσπάθειες του κ. Μπόλαρη και του κ. Κατριβάνου έδωσαν αποτέλεσμα στη συμπληρωματική μας δράση σε ό, τι αφορά προγράμματα επισιτισμού, προγράμματα δηλαδή που σχετίζονται με θέματα σίτισης. Το Υπουργείο μας συμμετέχει. Θα σας τα πουν.
Τα είπαμε αυτά στη σύσκεψη με τον Πρωθυπουργό προ είκοσι ημερών και επειδή τα είπαμε, εγώ είπα σε εκείνη τη σύσκεψη ότι δεν μπορώ να κάνω άλλα, μπορώ μόνο να βοηθήσω την Εκκλησία σε προγράμματα σίτισης, γιατί είχα τη μελέτη της κας. Λινού, και ο κ. Μπόλαρης πραγματικά το πήρε και σε πολύ λίγες ημέρες το διεκπεραίωσε.
Επίσης, θα σας πει ένα πρόγραμμα προστασίας των αστέγων με τη στέγασή τους σε κεντρικά ξενοδοχεία εγκαταλελειμμένα της Αθήνας. Δεν θέλω να πω περισσότερα, θα τα πει ο κ. Υφυπουργός αυτά. Παρακαλώ πριν πει αυτή την πολύ σημαντική ενότητα ο κ. Μπόλαρης, ο κ. Αμπατζόγλου και ο κ. Γαλανόπουλος να παράσχουν τις τελικές και πιο ας πούμε κρίσιμες για την πράξη πληροφορίες για το θέμα των ληγμένων φαρμάκων κι αν χρειαστεί σε τεχνικό επίπεδο ο κ. Τούντας και η κα Τσάγγαρη με τον κ. Χριστοδούλου να δώσουν περαιτέρω διευκρινίσεις. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ.
Θ. ΑΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ: Καλημέρα σας. Μέσα σε αυτές τις ημέρες που γενικά είναι ημέρες ρήξεων και αντιπαραθέσεων όπως είπε και ο Υπουργός νωρίτερα, υπάρχει και κάποιο καλό νέο. Αυτό είναι μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία η οποία αγκαλιάζει το σύνολο των ελληνικών νοικοκυριών και χρησιμοποιώντας σαν κανάλι υλοποίησης τα 12.000 φαρμακεία της χώρας, είναι κάτι που μπορεί πραγματικά να λύσει με έναν οριστικό τρόπο όλο το μεγάλο πρόβλημα της διαχείρισης των οικιακών φαρμάκων που λήγουν και τα οποία μέχρι σήμερα πετιόντουσαν στα σκουπίδια δημιουργώντας τεράστιο υγειονομικό και περιβαλλοντικό πρόβλημα.
Σας λέω ότι εδώ και πέντε χρόνια έχει ξεκινήσει ένα πρώτο πρόγραμμα, μια πρωτοβουλία φαρμακοποιών στη Θεσσαλονίκη με το ΣΥΦΑ της Θεσσαλονίκης, τον συνεταιρισμό τους εκεί. Έχουν ήδη μαζευτεί τόνοι φαρμάκων τέτοιων, αλλά έμεινε σε τοπικό επίπεδο. Αυτό που γίνεται βέβαια σήμερα είναι με την αιγίδα του κράτους και αγκαλιάζει το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.
Από την ώρα που αυτοί οι κάδοι που σας έδειξε ο Υπουργός, έρθουν στα φαρμακεία μας, αυτομάτως εμείς θα ενημερώσουμε όλο τον κόσμο. Θυμίζω ότι καθημερινά στα 12.000 φαρμακεία της χώρας περνάνε περίπου 500.000 άνθρωποι κάθε μέρα.
?ρα πάρα πολύ γρήγορα όλοι θα γνωρίζουν ότι τη σακούλα με τα πιθανά ληγμένα φάρμακα που έχουν μπορούν να τη φέρουν στο φαρμακείο, να την εναποθέσουν σ' αυτόν τον κάδο και στη συνέχεια οι αποθήκες αναλαμβάνουν και το ΙΦΕΤ το ρόλο της διαχείρισης από κει και πέρα.
Δεν θέλω να πω κάτι παραπάνω. Από την ώρα, επαναλαμβάνω, που εμείς προμηθευτούμε τους κάδους και εφόσον είναι λυμένα όλα τα ζητήματα με την Υπουργική Απόφαση που έχει ήδη βγει στο ΦΕΚ, και το θέμα το φορολογικό ελπίζω να είναι πλήρως λυμένο για να μην μπλέξουμε με αυτό το κομμάτι.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Ναι, αλλά δεν συναρτάται αυτό.
Θ. ΑΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ: Όχι, δεν συναρτάται. Απλά σας λέω ότι πρέπει να είναι λυμένο πλήρως μη βρεθούμε καμιά ώρα εκτεθειμένοι με διακίνηση φαρμάκων άνευ παραστατικών, αλλά θα το πει ο κ. Γαλανόπουλος αυτό. Είναι λυμένο στην Υπουργική Απόφαση.
Συνεπώς από την ώρα που εμείς παραλάβουμε τους κάδους, την ίδια στιγμή και μετά και από την καμπάνια που θα γίνει φαντάζομαι και από την πλευρά του Υπουργείου με τη βοήθεια τη δική σας, εμείς θα έχουμε αμέσως υλοποιήσει όλο αυτό το πρόγραμμα διαχείρισης.
Σημαντικό υγειονομικό και περιβαλλοντικό πρόβλημα λύνεται με αυτόν τον τρόπο. Και συνεπώς κ. Υπουργέ, θα με συγχωρέσετε για την ατάκα, εκτός από τα συνήθη θύματα της κυβερνητικής πολιτικής, είμαστε και χώρος που βοηθάμε υλοποιώντας τον κοινωνικό μας ρόλο και την κοινωνική μας αποστολή με αυτή την προσπάθεια. Ευχαριστώ πολύ.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ο κ. Γαλανόπουλος.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου)
Θ. ΑΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ: Ληγμένα γενικώς.
Α. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ: Γεια σας κι από μένα, εκ μέρους των Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών της Ελλάδας. Είναι μια πρόταση την οποία εδώ και ενάμιση χρόνο είχαμε υποβάλλει. Δυστυχώς δεν βρήκαμε ευήκοο ώτα μέχρι που έπεσε στα χέρια του συγκεκριμένου Υπουργού και των συνεργατών του στο ΕΟΦ και στο ΙΦΕΤ και ιδιαίτερα της κας Τσαγγάρη.
Μέσα σε ελάχιστο χρόνο υλοποίησαν μία ενέργεια η οποία έχει τεράστια διάσταση όχι μόνο για τον υδροφόρο ορίζοντα, αλλά και για τη διατροφική αλυσίδα. Ουσιαστικά επισυνέβαινε ένα έγκλημα επάνω στο θέμα δημόσιας υγείας όλα αυτά τα χρόνια.
Ο συγκεκριμένος κάδος με ευθύνη των συνεταιρισμών, τουλάχιστον από 1η Μαρτίου στα 6.200 φαρμακεία που εμείς τροφοδοτούμε θα είναι εγκατεστημένος, από τον ιδιωτικό τομέα.
Έχει δύο θέσεις, χωριστά αντικαρκινικά και ορμόνες που είναι ειδικής διαχείρισης και όλα τα υπόλοιπα τα οποία θα συλλέγονται μέσα από τη διαδικασία της ασβεστοποίησης στο εξωτερικό. Σε δεύτερη φάση το project είναι το δύσκολο κομμάτι.
Από την πλευρά μας έχει κατατεθεί πρόταση επενδυτική με δημιουργία θέσεων εργασίας και δημιουργία του εργοστασίου ανακύκλωσης, διαχωρισμού υλικών και ουδετεροποίησης και καύσης των προϊόντων με επενδυτική πρόταση έτοιμη αν υπάρχουν ευήκοα ώτα στην κυβέρνηση και αυτό είμαστε σε θέση και διαθέσιμοι να το υλοποιήσουμε.
Σε ό,τι αφορά το επικοινωνιακό κομμάτι, μετά τις ενέργειες που ο κ. Υπουργός προσδιόρισε, εμείς σαν Συνεταιρισμοί, σε συνεργασία με τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο, αναλαμβάνουμε υπό την έγκριση του ΕΟΦ και του ΙΦΕΤ και την έκδοση φυλλαδίων τα οποία θα διανέμονται από τα σημεία πώλησης τα οποία ελέγχουμε και τα οποία σε βάθος χρόνου μηνών θα επικοινωνήσουν τη συγκεκριμένη πρωτοπόρα ενέργεια του Υπουργείου και των φορέων του προς το καταναλωτικό κοινό.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι οι συνέπειες αυτού του μέτρου θα μετρηθούν και ανεξάρτητα από τις κόντρες, που προσδιόρισε και ο κ. Υπουργός, που έχουμε, το όνομα αυτής της ηγεσίας του Υπουργείου θα συνδεθεί με μια οικολογική διάσταση πάρα πολύ σημαντική στο ιστορικό και στην εξέλιξη των αναγκών αυτής της χώρας.
Εύχομαι σε δεύτερο επίπεδο, ίσως του χρόνου, να υλοποιήσουμε και το επενδυτικό κομμάτι με θέσεις εργασίας στη χώρα μας γιατί έχει ανάγκη τέτοιες επενδυτικές δραστηριότητες. Να φτιάξουμε το εργοστάσιο ανακύκλωσης στην Ελλάδα. Εμπλέκονται και περιβαλλοντικοί λόγοι, είναι πολύ δύσκολο. Ελπίζω ότι θα βρούμε ευήκοα ώτα και θα είστε σε κάποια θέση που θα μπορέσετε να το υλοποιήσετε κι αυτό. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Ευχαριστούμε πολύ. Ο κ. Τούντας έχει το λόγο.
Γ. ΤΟΥΝΤΑΣ: Λοιπόν εγώ από πλευράς μου θέλω πρώτα απ΄ όλα πραγματικά να ευχαριστήσω και να συγχαρώ την Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου, διότι σε μια εποχή που όλοι ασχολούνται με τα μέτρα και το μνημόνιο η Ηγεσία του Υπουργείου και ειδικά ο Υπουργός Υγείας έβαλε σε προτεραιότητα ένα τόσο κρίσιμο θέμα, της δημόσιας υγείας.
Είναι πραγματικά ένα ζήτημα που έχει πάρα πολλές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των Ελλήνων μέχρι σήμερα και είναι πραγματικά πάρα πολύ σημαντικό ότι μέσα σε αυτή την κρίσιμη περίοδο που περνάει η χώρα τέτοιου είδους θέματα δεν μπαίνουν στο περιθώριο, αναδεικνύονται σε αιχμές της πολιτικής υγείας του Υπουργείου Υγείας και νομίζω ότι γι΄ αυτό πρέπει να είμαστε υπερήφανοι όλοι.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω, πέρα από τους συντελεστές τους θεσμικούς που συμμετείχαν σε αυτό το έργο και το γεγονός ότι ο ΙΦΕΤ με τη σημερινή του Διοίκηση και το Διοικητικό Συμβούλιο με τον κ. Χριστοδούλου και με τη Διευθύνοντα Σύμβουλο την κα Τσάγκαρη, πήραν αυτό το έργο σαν μια υπόθεση που μπόρεσαν να διεκπεραιώσουν μέσα σε ένα χρόνο ρεκόρ, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, καθιστώντας μια τέτοια εξαγγελία πραγματοποιήσιμη άμεσα, προς όφελος της υγείας του ελληνικού λαού.
Και νομίζω ότι αυτή η μεταχείριση και ο τρόπος που διαχειρίστηκε η Ηγεσία του ΙΦΕΤ το σύστημα αυτό είναι πραγματικά άξιος συγχαρητηρίων και τους αναγνωρίζω τουλάχιστον από πλευράς ΕΟΚ μια που είναι θυγατρική μας εταιρεία ότι έκαναν μια εξαιρετική δουλειά και πραγματικά πιστεύω ότι τα αποτελέσματα θα είναι απτά και άμεσα για όλους μας.
Εγώ δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο, γιατί τα εύσημα σήμερα ανήκουν σε άλλους. Ευχαριστώ πολύ.
Ε. ΤΣΑΓΚΑΡΗ: Καλησπέρα κι από μένα, πραγματικά δεν έχω να προσθέσω κάτι, παρά μόνον ευχαριστίες. Είναι μια μεταρρύθμιση υγείας?
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Επί του πρακτικού έχουμε να πούμε κάτι περισσότερο;
Ε. ΤΣΑΓΚΑΡΗ: Αν υπάρχει κάποια ερώτηση ναι, αλλά οφείλω να πω μια ευχαριστία μεγάλη για τα ευήκοα ώτα της Πολιτικής Ηγεσίας. Είναι μια ιδέα που υπάρχει αρκετά χρόνια, αλλά ποτέ σε εθνική εμβέλεια.
Πολλά-πολλά ευχαριστώ στον κ. Υπουργό, στο Γενικό Γραμματέα, στον ΕΟΦ που υπό την εποπτεία του τελείται το πρόγραμμα και κυρίως τους βασικούς πυλώνες και τους λειτουργούς ενός σταθερού δικτύου, που με πραγματική πίστη στο πρόγραμμα το λειτουργούν το υλοποιούν, στον κ. Αμπατζόγλου στον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο, στον κ. Γαλανόπουλο στην Ομοσπονδία Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδας και στα υπόλοιπα δίκτυα ιδιωτικής φαρμακεμπορίας που συμμετάσχουν.
Και είναι ένα πρόγραμμα και τελειώνω με αυτό γιατί δεν έχω να προσθέσω κάτι, έχω καλυφθεί, το οποίο δεν σχεδιάζεται, υλοποιείται και είναι βιώσιμο ακριβώς επειδή είναι σταθερό αφαιρετικό και πραγματικό. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να ρωτήσουμε κάτι λίγο επί του πρακτικού;
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μετά θα ρωτήσετε, να μπούμε στο άλλο θέμα που είναι πολύ σοβαρό. Ο κ. Μπόλαρης έχει το λόγο.
Μ. ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Ευχαριστώ πολύ κ. Υπουργέ, πρέπει να σας πω ότι σήμερα από τις 9:30΄ συνεδριάζει στο Υπουργείο η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή, η οποία θα μας φέρει τις επόμενες μέρες την αρχική νομοθετική δουλειά που αφορά τον ορισμό των αστέγων και την κατηγοριοποίηση των αστέγων. Οι διατάξεις αυτές θα είναι μέρος του νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας, το οποίο μέσα στο Φεβρουάριο θα είναι στη Βουλή.
Ταυτόχρονα, η Υπηρεσία του Υπουργείου εργάζεται, ώστε να υποβληθούν προτάσεις προγραμμάτων, για τη χρηματοδότηση της υποστήριξης των πολιτικών που αφορούν τους αστέγους. Σας θυμίζω ότι χρήματα για την υποστήριξη των αστέγων η Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και στο Κοινωνικό Ταμείο.
Την ίδια στιγμή κι επειδή το πρόβλημα είναι σε ένταση, το είπε ήδη ο Υπουργός, έχουμε μία έκτακτη παρέμβαση η οποία αφορά δύο κατευθύνσεις: Υποστήριξη του Δήμου Αθήνας και του Δήμου Θεσσαλονίκης, όπου το πρόβλημα με τους νεοάστεγους είναι πιο οξυμένο και με την Αρχιεπισκοπή Αθηνών για τη στήριξη των προγραμμάτων σίτισης.
Τις επόμενες λοιπόν ημέρες γράφονται αυτή τη στιγμή οι αποφάσεις, θα επιχορηγηθεί ο Δήμος Αθήνας με το ποσό των 400 χιλιάδων, για παρέμβαση υποστήριξης της στέγασης των νεοαστέγων που υπάρχουν στην Αθήνα και με 100 χιλιάδες ο Δήμος Θεσσαλονίκης όπου το πρόβλημα είναι σαφώς μικρότερο και 300 χιλιάδες όπως είπε ο Υπουργός στην Αρχιεπισκοπή.
Η παρέμβαση των Δήμων θα γίνει σε συνεργασία με τους ανθρώπους που είναι στο πεδίο και έχουν την εμπειρία διαχειριζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, ξέρουν πως μπορούν να απευθυνθούν.
Εμείς από πλευράς Υπουργείου έχοντας κάνει μία έρευνα όχι για να τα διαχειριστούμε εμείς, εμείς πολιτική κάνουμε και επιτελικά λειτουργούμε -τις πολιτικές θα τις υλοποιήσουν οι Δήμοι, οι ΜΚΟ, η εκκλησία- έχουμε διαπιστώσει πως υπάρχουν και ξενοδοχεία στο κέντρο της Αθήνας που βρίσκονται σε λειτουργία και μπορούν να υποστηρίξουν με πολύ χαμηλό μίσθωμα τη διανυκτέρευση των αστέγων.
Θέλω να σας πω ότι υπάρχει ξενοδοχείο, έχει την πρόταση η υπηρεσία που μας λέει πως μπορεί να φιλοξενήσει με 3 ευρώ τη νύχτα τους νεοάστεγους και υπάρχουν βεβαίως και ξενοδοχεία τα οποία όπως είπε ο Υπουργός είναι αυτή τη στιγμή κλειστά αλλά απολύτως έχουν όλο τον εξοπλισμό που χρειάζονται και μπορούν να τα διαχειριστούν οι ΜΚΟ εφόσον το συμφωνήσουν με τους Δήμους.
Οι συμβάσεις λοιπόν θα γίνουν από τους Δήμους στους Αντιδημάρχους Κοινωνικής Πρόνοιας με τις μονάδες που είναι στο πεδίο και γνωρίζουν το πρόβλημα για να υπάρξει αποτέλεσμα.
Θα μου επιτρέψετε να σας πω πως τις τρεις πρώτες μέρες ενημερωτικά της απογραφής η οποία γίνεται για τους δικαιούχους των προνοιακών επιδομάτων έχουν καταγραφεί 1,2,3 Φεβρουαρίου περίπου 10.500 με κάποια μικρά προβλήματα που υπήρξαν και τα οποία ξεπεράστηκαν στην κατανόηση κυρίως από πλευράς των Κοινωνικών Υπηρεσιών.
Κλείνοντας για το θέμα του νοσοκομείου στον πύργο, στο οποίο έγινε αναφορά, θέλω να σας πω ότι στον Πύργο αυτή τη στιγμή βρίσκεται ο συνάδελφος ο Υφυπουργός κ. Μιχάλης Τιμοσίδης και είναι μαζί του και ο Υφυπουργός Εργασίας ο Γιάννης Κουτσούκος.
Η ενημέρωση που έχουμε είναι ότι το νοσοκομείο έχει βεβαίως αδειάσει από τους ασθενείς, οι οποίοι έχουν μεταφερθεί σε γειτονικά νοσοκομεία ή νοσοκομεία-κέντρα υγείας όπου αυτό ήταν δυνατό. Ότι οι νεφροπαθείς οι οποίοι εξυπηρετούνταν από το νοσοκομείο εξυπηρετούνται από τις ιδιωτικές μονάδες που υπάρχουν στην περιοχή, ότι είναι σε εξέλιξη η άντληση των υδάτων από το νοσοκομείο και ότι η Επιτροπή του νοσοκομείου κάνει καταγραφή των ζημιών που υπάρχουν σε μηχανήματα και φάρμακα.
Ο κ. Χολίδης έχει μιλήσει από το πρωί επανειλημμένα και με τη Διοικήτρια και με τον ΔΥΠΕάρχη και μπορεί να σας δώσει λεπτομέρειες στις ερωτήσεις σας στη συνέχεια. Ευχαριστώ πολύ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να ρωτήσουμε τώρα κατ΄ αρχήν τον κ. Μπόλαρη; Όταν λέτε κατηγοριοποίηση των αστέγων τι σημαίνει, δώστε μας το περίγραμμα.
Μ. ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Θα σας πω, στο μυαλό μας στην Ελλάδα έχουμε όταν λέμε άστεγος μία κατηγορία: ?στεγος είναι αυτός που είναι στο παγκάκι.
Η εμπειρία που υπάρχει από τη δουλειά στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική, που ζουν με το πρόβλημα των αστέγων κάποιες δεκαετίες, η εμπειρία λοιπόν αυτή λέει πως οι κατηγορίες είναι τέσσερις, μια άλλη προσέγγιση τις ανεβάζει.
Η μια λοιπόν κατηγορία -θα προσπαθήσω να βοηθήσω χρησιμοποιώντας και τους αγγλικούς όρους- λέει άστεγος roofless είναι αυτός που είναι στο δρόμο. Μια άλλη κατηγορία λέγεται houseless, μια τρίτη κατηγορία λέγεται αυτός που είναι σε επικίνδυνη στέγη, λέγεται αυτός που είναι insecure και μια άλλη αυτός που είναι σε ακατάλληλη στέγη, δηλαδή 30 άνθρωποι σε ένα διαμέρισμα, 50 άνθρωποι σε ένα διαμέρισμα.
Οι πολιτικές λοιπόν που εξυφαίνονται και χρηματοδοτούνται από τα ευρωπαϊκά ταμεία, θέλουν αυτή την κατηγοριοποίηση, διότι άλλη παρέμβαση κάνει κανείς προκειμένου να υποστηρίξει αυτόν που είναι στο δρόμο, άλλη παρέμβαση είναι αυτή που χρειάζεται γι΄ αυτούς οι οποίοι είναι 30 σε ένα διαμέρισμα.
Η κατηγοριοποίηση νομοθετικά μας είναι απολύτως απαραίτητη, γιατί στη συνέχεια με βάση αυτή την κατηγοριοποίηση μπορούμε να κάνουμε αντίστοιχα την καταγραφή, να ξέρουμε ποιοι είναι σε κάθε κατηγορία και βεβαίως στα προγράμματα για να ξέρουμε πως επιχορηγούμε την κάθε κατηγορία. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορούμε για να υποβάλλουμε προγράμματα χρηματοδότησης και να κάνουμε πολιτικές να έχουμε ορισμό και κατηγοριοποίηση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχει υπολογιστεί σήμερα πόσοι είναι οι άστεγοι στην Αθήνα πάνω-κάτω;
Μ. ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Το έχω πει κι άλλη φορά, ότι έγινε μία απόπειρα καταγραφής, χωρίς να υπάρχουν αυτές οι επιστημονικές κατηγορίες και παράμετροι, οι οποίες έβγαλαν έναν αριθμό που ήταν περίπου 20 χιλιάδες στη χώρα.
Όμως όταν δεν έχουμε κατηγορίες, αυτό το εργαλείο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, υπάρχουν δηλαδή μέσα σε αυτόν τον αριθμό των 20 χιλιάδων στη χώρα ευπαθείς ομάδες, μετακινούμενες ομάδες, ομάδες οι οποίοι μένουν σε αυτοκινούμενες κατασκευές.
Δεν είναι εργαλείο για να χρησιμοποιηθεί αυτό, γι΄ αυτό χρειαζόμαστε το νομοθετικό μέρος, το οποίο σε κάποιους ακούστηκε ότι είναι τυπικό και δεν είναι καθόλου τυπικό, είναι ουσιαστικότατο, για να μπορούμε μετά στοχεύοντας την επιστημονική παρέμβαση και την καταγραφή να είμαστε σαφείς στη χρηματοδότηση των πολιτικών.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ μία διευκρίνιση, 400 χιλιάδες ευρώ για το Δήμο της Αθήνας..
Μ. ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Είναι το άμεσο, το επείγον, το έκτακτο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα, 100 χιλιάδες για τη Θεσσαλονίκη και άλλες 300 χιλιάδες για την Αρχιεπισκοπή;
Μ. ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Στην Αρχιεπισκοπή είναι για σίτιση όμως.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι μόνο για σίτιση;
Μ. ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Μόνο σίτιση. Τα άλλα είναι στέγαση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και η σύμβαση που θα υπογράψετε με την Αρχιεπισκοπή θα είναι απευθείας με την Αρχιεπισκοπή έτσι δεν είναι; Γιατί με τους υπολοίπους θα έχουμε..
Μ. ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Με τη ΜΚΟ όπου έχει.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Με τη ΜΚΟ, ευχαριστώ.
Μ. ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Αυτά όμως είναι τα έκτακτα είπαμε, μέχρις ότου να έχουμε τη δυνατότητα της διαχείρισης των συγκεκριμένων προγραμμάτων. Αυτά είναι κονδύλια του Υπουργείου, από αυτά τα ελάχιστα που έχουμε επιχειρούμε επειδή η ένταση του προβλήματος είναι μεγάλη, να εξασφαλίσουμε για να στηρίξουμε τους Δήμους που με τις Κοινωνικές τους Υπηρεσίες παρεμβαίνουν. Ευχαριστώ πολύ.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Υπάρχει κάποια ερώτηση;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι, θα ήθελα κ. Υπουργέ να σας ρωτήσω σχετικά με τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα. Στην τελευταία συνάντηση που είχατε με τους φορείς κάνατε λόγο για χαλάρωση των τιμών και όχι απελευθέρωση. Αυτό τι σημαίνει πρακτικά;
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θα τα πούμε σε άλλη συνεδρίαση, εγώ θέλω να σας πω ότι θέλουμε να επικεντρωθούμε σήμερα στα όσα σας προείπαμε. Και για όλα τα υπόλοιπα ας πούμε τα θέματα της νέας σύμβασης, τι προβλέπει για το Υπουργείο Υγείας; Είχαμε τεσσάρων ημερών πολύ έντονη διαπραγμάτευση, όλα αυτά θα σας τα πούμε ή αύριο, αύριο ίσως έχει απεργία στο Υπουργείο εδώ, ή αύριο ή μεθαύριο το πρωί το αργότερο θα είστε ενήμεροι.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, θα μας γονατίσει η τρόικα, έτσι που μας τα περιγράφετε θα είναι πολύ δύσκολα. Κύριε Υπουργέ και κ. Αμπατζόγλου και κ. Γαλανόπουλε, κάτι διευκρινιστικό για τη Μαγούλα. Αυτό είναι κέντρο καταστροφής;
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είναι του ΙΦΕΤ, είναι εδώ ο ΙΦΕΤ, γιατί δε ρωτάτε τον ΙΦΕΤ;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι θυγατρική ο ΙΦΕΤ;
Ε. ΤΣΑΓΚΑΡΗ: Αποτελεί περιουσία της ΙΦΕΤ, είναι ένας μεγάλος χώρος ο οποίος χρησιμοποιείται για αποθήκευση ούτως ή άλλως και σήμερα ακόμα και για ενεργά φάρμακα, για στοκ δηλαδή ενεργών φαρμάκων. Υπάρχει ο χώρος, έχει ήδη διαχωριστεί και προετοιμαστεί, προκειμένου να υποδεχθούμε τη συλλογή των ληγμένων οικιακών ή ημιχρησιμοποιημένων οικιακών φαρμακευτικών σκευασμάτων.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και πόσοι εργαζόμενοι απασχολούνται εκεί;
Ε. ΤΣΑΓΚΑΡΗ: Οι εργαζόμενοι που απασχολούνται εκεί απασχολούνται μόνο για τη μονάδα ακτινοβόλησης, που είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι, η οποία έχει μικρό κύκλο εργασίας, είναι έξι άνθρωποι οι οποίοι έχουν ένα μικρό αντικείμενο. Το κομμάτι που με ρωτήσατε και σας αναφέρομαι είναι καθαρά η αποθήκευση, όπου έχει ήδη προετοιμαστεί ο χώρος και ήδη λειτουργεί ακόμα και για ενεργά φάρμακα.
Όσον αφορά στην καταστροφή δε θα γίνεται στη Μαγούλα, με τη λογική ότι η πρόταση μέσα από μία προσπάθεια για δημιουργία καταστροφέα φαρμάκων στην Ελλάδα είναι υπό μελέτη, αφορά το μέλλον, όμως θα υπάρχουν ειδικά αδειοδοτημένα κέντρα στα οποία θα στέλνονται..
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Εκτός Ελλάδας.
Ε. ΤΣΑΓΚΑΡΗ: Ναι στα οποία θα στέλνονται, τα οποία έχουν ειδική μεθοδολογία αδρανοποίησης ασβεστοποίησης και θα επιστρέφει, θα κάνουμε και την έρευνά μας.
Υπάρχει σίγουρα στη Γερμανία και σε διάφορες άλλες χώρες από τον ίδιο όμιλο, υπάρχει στην Ισπανία, από κει και πέρα η μέθοδος είναι συγκεκριμένη, αφορά αδρανοποίηση και μετά καταστροφή και για κάθε ένα στην κυριολεξία δισκίο ας πούμε στην υπερβολή του θα γυρίζει πρωτόκολλο καταστροφής σε εμάς, προς απόδειξη της ορθολογικής καταστροφής τους.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχετε εικόνα για το πόσα πετιούνται κάθε χρόνο στα σκουπίδια από τα νοικοκυριά; Σε αξία αν έχετε την καλοσύνη.
Ε. ΤΣΑΓΚΑΡΗ: Θα σας πω, έχουν γίνει προηγούμενες μελέτες από την ΙΦΕΤ από προκατόχους μας, οι οποίες αναδείκνυαν ένα ποσό γύρω στο 1 δισεκατομμύριο ευρώ και τα λοιπά. Όμως θέλω να πω το εξής..
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή 1 δισεκατομμύριο στα σκουπίδια, αυτό μας λέτε;
Ε. ΤΣΑΓΚΑΡΗ: Εγώ θα σας πω ότι αυτό το πρόγραμμα στο οποίο για πρώτη φορά θα δούμε πόσα είναι αυτά που πετιούνται. Αν έγινε μια προηγούμενη αναφορά στη Βόρεια Ελλάδα..
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μα τι είναι αυτά που λέτε; Μιλάμε για μια αδάπανη διαδικασία.
Ε. ΤΣΑΓΚΑΡΗ: Όχι, δεν αναφέρομαι σε αυτό.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γι΄ αυτά που πάμε στο εξωτερικό δε θα πληρώνουμε;
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κάποια τεχνική πληροφορία έχετε να δώσετε;
Ε. ΤΣΑΓΚΑΡΗ: Όχι, δεν έχω να δώσω τεχνική πληροφορία.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ωραία, αφήστε τα υπόλοιπα τώρα σε μας.
Γ. ΤΟΥΝΤΑΣ: Κύριε Υπουργέ, η μόνη τεχνική πληροφορία που έχει ενδιαφέρον για το μέγεθος του έργου, είναι ότι από τελευταία έρευνα που έγινε πανελλαδική 40% των ελληνικών νοικοκυριών έχει στο σπίτι του ληγμένα ή αχρησιμοποίητα φάρμακα, 40% των ελληνικών νοικοκυριών.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτά όταν θα πηγαίνουν όμως στο εξωτερικό, αυτή θα είναι αδάπανη επίσης η δουλειά; Δηλαδή συγνώμη, εκεί θα πληρώνουμε ένα ποσό, δε θα πληρώνουμε; Θα πηγαίνουμε στην Ισπανία και στην Ιταλία..
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κυρία Σπαγγαδώρου, στην ex factory τιμή του φαρμάκου προβλέπεται το τέλος καταστροφής. Αυτό το τέλος καταστροφής, επειδή η Ελληνική Πολιτεία ήταν αυτή που ήταν, δεν εδίδετο ποτέ γι΄ αυτή τη χρήση.
Ένα ελάχιστο κομμάτι αυτού του τέλους καταστροφής θα χρησιμοποιηθεί γι’ αυτή την ιστορία. Για να καταλάβετε, το τέλος καταστροφής για τη Θεσσαλονίκη που εξήγαγε για έναν ολόκληρο χρόνο κάτι τόνους ληγμένων φαρμάκων, ήταν 150.000 ευρώ. Για τέτοια τάξη μεγέθους μιλάμε.
Πήγε να μπλέξει τη διαδικασία τώρα σε άλλα πράγματα. Αδάπανη και δημόσια, σας είπα στην εισαγωγή μου.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτή η επενδυτική δραστηριότητα στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Γαλανός..
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δε μας αφορά, αυτή είναι του μέλλοντος. Εμείς δε μιλάμε για τα μελλούμενα, εμείς μιλάμε για τα παρόντα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συγνώμη κ. Υπουργέ, μάλλον δεν ακούσατε την ερώτηση, την αξία των πεταμένων φαρμάκων?
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ελπίζω να κλείσει αυτή η πληγή με τα οικιακά φάρμακα, με την πρωτοβουλία που αναλαμβάνετε, που αναλαμβάνει το Υπουργείο Υγείας. Εγώ ήθελα να σας ρωτήσω: Η άλλη πληγή, με τα επικίνδυνα νοσοκομειακά απόβλητα, εκεί τι κινήσεις, τι πρωτοβουλίες υπάρχουν και πότε θα δούμε κάποια αποτέλεσμα; Γιατί είναι νεφελώδης η κατάσταση και είμαστε και έκθετοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αυτό είναι το πολύ μεγάλο πρόβλημα. Πήγαμε δυο φορές στη Βουλή, το Δεκέμβριο και τον Οκτώβριο και κάναμε συγκεκριμένες αναφορές, γίνονται έλεγχοι, δεν είμαστε σε θέση ακόμα να πούμε κάτι το οποίο θα ήταν άξιο ν’ αναφερθεί σε συνέντευξη Τύπου. Επιφυλάσσομαι, να βγει αυτό που είναι κάτι που γινόταν και έγινε και εν τω μεταξύ θα κάνω και την αναφορά για το πολύ μεγάλο θέμα που λέτε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτή την περίοδο αν μου επιτρέπετε κ. Υπουργέ, που δεν υπάρχουν καθόλου επενδυτικές κινήσεις, το να μας δώσει κάποια στοιχεία ο κ. Γαλανόπουλος για την επένδυση δεν πειράζει, όποτε γίνει, έχουμε ανάγκη και θέσεων εργασίας..
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Βεβαίως, το είπαμε στη Βουλή και όταν το είπε η κα Τσάγκαρη αντέδρασα εγώ αρνητικά. Αντέδρασα αρνητικά όχι για την επένδυση, επειδή ήταν μελλούμενο. Ένα Υπουργείο δεν οραματίζεται κοιτώντας ας πούμε τον ουρανό..
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι, αλλά εσείς που είστε πολιτικός βάζετε το όραμα και μετά την πράξη.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Έχετε δίκιο, αλλά αν δεν υπάρχει γειτνίαση με την πράξη, η συνολική αναφορά παίρνει το χαρακτήρα δηλωμένων πραγμάτων που δε γίνονται ποτέ. Κι εμένα δε μ’ αρέσουν αυτά. Σας παρακαλώ να κλείσουμε ακούγοντας ένα φαρμακείο, ο φαρμακοποιός του οποίου είναι και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Συνδέσμου και συνηθίζει να μας λούζει εδώ με κοσμητικά επίθετα, θα τον παρακαλούσα τον κ. Πετρουλάκη να έρθει εδώ και σήμερα αντί να μας λούσει να πει τι θα κάνει το φαρμακείο του. Γιατί είναι το πρώτο το οποίο έβαλε τον κάδο. Να δείξετε τον κάδο αν μπορείτε.
Σας ευχαριστώ.

2012-02-06T15:15:00.002+02:00

Αθήνα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος συναντήθηκε σήμερα με τον Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο κ. Hannes Swodova.

Ο κ. Βενιζέλος ενημέρωσε τον κ. Swodova για την προσπάθεια που καταβάλλεται για την ολοκλήρωση της συμφωνίας για τη νέα δανειακή σύμβαση και το PSI αλλά και τις διαρθρωτικές αλλαγές που προωθούνται από την κυβέρνηση.
Ο κ. Swodova προσκάλεσε τον κ. Βενιζέλο να παρευρεθεί ως κεντρικός ομιλητής σε ειδική συνεδρίαση της Σοσιαλιστικής Ομάδας και επανέλαβε την υποστήριξη του στις προσπάθειες που καταβάλλει ο ελληνικός λαός προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κρίση.

2012-02-04T19:14:00.002+02:00

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Μετά την ολοκλήρωση της τηλεφωνικής διάσκεψης του Eurogroup και αναχωρώντας για τη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η τηλεδιάσκεψη του Eurogroup ήταν πολύ δύσκολη. Υπάρχει μεγάλη αδημονία και μεγάλη πίεση των τριών θεσμών που συγκροτούν την τρόικα, αλλά και εκ μέρους των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, το καθένα από τα οποία έχει τα δικά του κριτήρια, τα δικά του προβλήματα, τις δικές του προτεραιότητες.

Η απόσταση που χωρίζει την επιτυχή ολοκλήρωση των διαδικασιών από ένα αδιέξοδο που μπορεί να είναι και τυχαίο, ή να οφείλεται σε παρεξήγηση, είναι πάρα πολύ μικρή. Η γραμμή είναι πάρα πολύ λεπτή. Βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού. Διεξάγουμε, με επίκεντρο εδώ το Υπουργείο των Οικονομικών, μια πάρα πολύ σκληρή και λεπτή διαπραγμάτευση.

Ήδη, έχουμε καταφέρει πολλά πράγματα, έχουμε ουσιαστικά συμφωνήσει σε ζητήματα, όπως ο τρόπος επανακεφαλαιοποίησης και αναδιοργάνωσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, η πορεία των ιδιωτικοποιήσεων, πολλές θεσμικές μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές, με κορυφαίο και χαρακτηριστικό παράδειγμα την ανάγκη να υπάρξει επιτέλους στη χώρα μας ένας αποτελεσματικός μηχανισμός παρακολούθησης και συμπίεσης των τιμών, ιδίως των τιμών που συγκροτούν το καλάθι του φτωχού και μεσαίου νοικοκυριού.

Ανοιχτά είναι δύο μεγάλα ζητήματα, που συνδέονται μεταξύ τους: οι εργασιακές σχέσεις και άρα οι αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα και τα δημοσιονομικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να είμαστε απολύτως εντός στόχου το 2012, με δεδομένο ότι έχουμε καταγράψει ένα καλό αποτέλεσμα, εντός σχεδόν των προγνώσεών μας, ως προς τον δημοσιονομικό στόχο του 2011. Εδώ, έχουμε καταφέρει να περιορίσουμε πάρα πολύ το πεδίο της διαπραγμάτευσης. Αλλά, υπάρχουν ακόμα ανοιχτά θέματα και πρέπει να οριστικοποιηθεί το σχήμα.

Πηγαίνω τώρα στο Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να ενημερώσω αναλυτικά τον Πρωθυπουργό για το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε, για τα όσα συζητήθηκαν στο Eurogroup και για το πνεύμα και την ατμόσφαιρα των συζητήσεων με τους θεσμικούς μας εταίρους και με τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Είναι πάρα πολύ πιθανό να πραγματοποιηθεί αργότερα συνάντηση του Πρωθυπουργού με τους επικεφαλής της τρόικας, γιατί πλέον βρισκόμαστε στα σημεία εκείνα, επί των οποίων πρέπει να αποφασίσουν και να δεσμευτούν οι πολιτικές δυνάμεις και άρα οι αρχηγοί των τριών κομμάτων που μετέχουν στην Κυβέρνηση και την στηρίζουν.

Είναι η ώρα των δεσμεύσεων. Πρέπει, όχι απλώς να αναληφθούν δεσμεύσεις, αλλά να πραγματοποιηθούν όλες οι προαπαιτούμενες ενέργειες προκειμένου να μπορέσουμε να τηρήσουμε το χρονοδιάγραμμα, να κάνουμε τη δημόσια προσφορά για το PSI και να πάρουμε τα πολύτιμα χρήματα της πρώτης μεγάλης δόσης του νέου προγράμματος, όχι μόνο για το PSI, όχι μόνο για τη στήριξη των τραπεζών, αλλά και για να αναπνεύσει η αγορά από πλευράς ρευστότητας.

Η στιγμή είναι πάρα πολύ κρίσιμη. Πρέπει όλα να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι αύριο το βράδυ. Πρέπει να έχουν κλείσει όλα τα θέματα, να έχουν αναληφθεί δεσμεύσεις, να έχουν κινηθεί διαδικασίες, ώστε να μπορούμε να είμαστε εντός χρονοδιαγράμματος, με δεδομένες τις λήξεις ομολόγων του Μαρτίου». -

2012-02-03T19:00:00.002+02:00

Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΨΗ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ?REAL FM?, ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΝΙΚΟ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Πάμε να καλημερίσουμε τον υπουργό Επικρατείας και Κυβερνητικό Εκπρόσωπο, το δημοσιογράφο τον κ. Παντελή Καψή. Κύριε Υπουργέ καλημέρα.

ΚΑΨΗΣ: Καλημέρα κύριε Χατζηνικολάου.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Κατ` αρχήν, θέλω να σας ρωτήσω, αξιοποιώντας και τη δημοσιογραφική σας ιδιότητα, πού ακριβώς βρισκόμαστε; Θα σας παρακαλούσα, δηλαδή, με τίτλους να μας πείτε, σε ποιο σημείο βρίσκεται η διαπραγμάτευση του PSI, τι γίνεται με τα μέτρα που θα το συνοδεύσουν, τι πρέπει να περιμένουμε αύριο το πρωί από τη σύσκεψη των αρχηγών και πότε πιστεύετε και πόσο αισιόδοξος είστε ότι θα έχει ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία;

ΚΑΨΗΣ: Κοιτάξτε, το PSI νομίζω ότι στα βασικά του στοιχεία είναι έτοιμο. Για να ολοκληρωθεί, όμως, αυτή η συμφωνία, πρέπει να υπάρξει συμφωνία και για το πρόγραμμα. Αυτή η διαπραγμάτευση που γίνεται με την τρόικα και νομίζω ότι είμαστε στο τελικό στάδιο. Μέσα στην ημέρα θα πρέπει να καταλήξουμε σε μια σειρά από εναλλακτικές προτάσεις, οι οποίες θα τεθούν υπόψη των πολιτικών αρχηγών για να πάρουμε τις τελικές αποφάσεις. Αισιόδοξος ή όχι, δεν θέλω να εκφράσω τέτοια αισθήματα. Νομίζω ότι είναι μπροστά μας δύσκολα ανοιχτά πολιτικά ζητήματα και πρέπει να πάρουμε πολύ σοβαρές αποφάσεις.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Διαβάζω και το διαβάζω σε αρκετά sites σήμερα, αλλά και σε εφημερίδες ότι ο Πρωθυπουργός, εάν δεν υπάρξει συμφωνία, τη Δευτέρα θα καταθέσει την εντολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Έχει βάση αυτό;

ΚΑΨΗΣ: Δεν θέλω να κάνουμε τέτοιες υποθέσεις. Νομίζω ότι οι πολιτικοί αρχηγοί θα πάρουν μαζί με τον Πρωθυπουργό τις αποφάσεις, για το πώς θα προχωρήσουμε από εδώ και πέρα.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Για να μη μου απαντάτε, σημαίνει ότι το θέμα αυτό είναι ανοιχτό.

ΚΑΨΗΣ: Όλα τα ζητήματα θα τα αποφασίσουν από κοινού οι πολιτικοί αρχηγοί.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Τώρα, πού είναι τα αγκάθια γι` αυτή τη συμφωνία; Είναι ο 13ος και ο 14ος μισθός, είναι ο κατώτατος?

ΚΑΨΗΣ: Είναι όλο το πακέτο της ανταγωνιστικότητας. Περιλαμβάνει το μισθολογικό και το μη μισθολογικό κόστος στην αγορά εργασίας.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Ναι, αλλά σε κάποια σημεία βλέπω ότι τα κόμματα έχουν βάλει τις δικές τους «κόκκινες γραμμές». Για παράδειγμα, άκουσα τον κ. Παπανδρέου, χθες, να μιλάει για τις τράπεζες και για την κρατικοποίησή τους.

ΚΑΨΗΣ: Αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Άκουσα, επίσης, τον κ. Σαμαρά να μιλάει για τον 13ο και 14ο μισθό.

ΚΑΨΗΣ: Γι` αυτό, λέω ότι είναι δύσκολες οι διαπραγματεύσεις και δύσκολες οι αποφάσεις. Προφανώς, δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο, υπάρχουν πακέτα λύσεων με εναλλακτικές δυνατότητες και ψάχνουμε να βρούμε το καλύτερο δυνατό για την οικονομία, για τους πολίτες, για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε από την ύφεση, αλλά να μπορέσουμε ταυτόχρονα και να εξυπηρετούμε το χρέος μας. Δηλαδή, να μπορεί η οικονομία να πάει μπροστά. Είναι ζητήματα για τα οποία δεν υπάρχουν εύκολες αποφάσεις, να πεις «Α! αυτό είναι χωρίς κόστος». Όποια απόφαση και αν ληφθεί, θα έχει κόστος.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Plan B υπάρχει; Σχέδιο δεύτερο υπάρχει, αν δεν τα βρουν αύριο οι αρχηγοί στη συνάντηση με τον κ. Παπαδήμο;

ΚΑΨΗΣ: Plan B, θα υπάρξει αναγκαστικά.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Η χρεοκοπία;

ΚΑΨΗΣ: Ο στόχος μας αυτή τη στιγμή είναι να βρούμε λύση. Δεν είναι να αποτύχουμε. Ψάχνουμε να βρούμε λύση που θα την αποδεχτούν, προφανώς, όλες οι πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν την κυβέρνηση και θα εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών. Δεν πάμε να αποτύχουμε, πάμε να πετύχουμε.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Το plan B είναι η χρεοκοπία; Είναι η επιστροφή στη δραχμή;

ΚΑΨΗΣ: Αυτό δεν θέλω να το συζητάω αυτή τη στιγμή. Προφανώς, εάν δεν κλείσουμε τη συμφωνία και αφεθούμε και πούμε «κάνουμε στάση πληρωμών μόνοι μας» θα πηγαίναμε για μια ανοιχτή χρεοκοπία. Αλλά, δεν νομίζω ότι υποστηρίζει κανείς κάτι τέτοιο.

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Σας ευχαριστώ κύριε Υπουργέ, καλή σας ημέρα.

ΚΑΨΗΣ: Να είστε καλά.

2012-02-03T18:52:00.002+02:00

Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 2012

Ανακοίνωση σχετικά με την Απόφαση του ΔΔΧ στην υπόθεση Γερμανίας κατά Ιταλίας για την κρατική ετεροδικία

To Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εξέδωσε σήμερα την απόφαση του στην υπόθεση Γερμανίας κατά Ιταλίας για την κρατική ετεροδικία. Η Γερμανία προσέφυγε στο ΔΔΧ κατά της Ιταλίας στις 23.12.2008, αντιδρώντας σε σειρά αποφάσεων του ιταλικού Ακυρωτικού Δικαστηρίου (Corte Suprema di Cassazione) αλλά και άλλων δικαστηρίων στην Ιταλία, τα οποία θεώρησαν ότι για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στην Ιταλία, η Γερμανία ευθύνεται να καταβάλει αποζημιώσεις στα θύματα χωρίς να απολαύει του προνομίου της κρατικής ετεροδικίας.

Στην εν λόγω δίκη παρενέβη η χώρα μας στις 13.01.2011 ως μη διάδικο μέρος βάσει του Άρθρου 62 του Καταστατικού του ΔΔΧ, με σκοπό να ενισχύσει τις ιταλικές θέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου.

Στην Απόφασή του, το Δικαστήριο εκφράζει την άποψη ότι οι πράξεις των γερμανικών δυνάμεων κατοχής στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν αντίθετες στο δίκαιο του πολέμου και παραβίαζαν πανανθρώπινες αξίες. Όμως το Δικαστήριο σημείωσε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση αφορούσε τον διαδικαστικό κανόνα της ετεροδικίας των Κρατών και όχι την ευθύνη της Γερμανίας για τις παράνομες ενέργειες της, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η Γερμανία, στην υπόθεση αυτή, απολαύει του προνομίου της ετεροδικίας και έκρινε, δεχόμενο τις αιτιάσεις της Γερμανίας, ότι τα ιταλικά δικαστήρια παραβίασαν τον κανόνα αυτό του εθιμικού διεθνούς δικαίου. Επιπλέον, το Δικαστήριο δέχτηκε ότι οι αποφάσεις των ιταλικών δικαστηρίων με τις οποίες επετράπη η λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης για την Villa Vigoni με σκοπό την ικανοποίηση των θυμάτων της υπόθεσης του Διστόμου, καθώς και η αναγνώριση ως εκτελεστών στην Ιταλία των σχετικών αποφάσεων των ελληνικών δικαστηρίων, αποτελούσαν παράνομες πράξεις από ιταλικής πλευράς.

Ωστόσο, σημαντικό είναι ότι το Δικαστήριο διαπιστώνει πως το γεγονός ότι ένα Κράτος απολαύει ετεροδικίας ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων ενός άλλου Κράτους δεν επηρεάζει το ζήτημα της διεθνούς του ευθύνης και της συνακόλουθης υποχρέωσης του να παράσχει αποζημίωση. Επίσης, το Δικαστήριο, αναφερόμενο στο ζήτημα της αποζημίωσης των Ιταλών αιχμαλώτων πολέμου καθώς και άλλων απαιτήσεων Ιταλών πολιτών, οι οποίες δεν έχουν διευθετηθεί, τόνισε ότι τα θέματα αυτά θα μπορούσαν να επιλυθούν μέσω διμερών διαπραγματεύσεων. Με τον τρόπο αυτό το Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι τα θέματα αυτά δεν έχουν κλείσει.

Η ελληνική κυβέρνηση θα μελετήσει την Απόφαση με προσοχή, υπό το φως της σταθερής και διαχρονικής θέσης ότι το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων παραμένει ανοικτό.

2012-02-03T16:50:00.002+02:00

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Απάντηση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου σε επίκαιρη ερώτηση του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Α. Τσίπρα

Κύριε Πρόεδρε, ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ θέτει δύο συγκεκριμένα ζητήματα και γενικεύει, όπως δικαιούται, την κριτική που ασκεί στην κυβερνητική πολιτική. Θα απαντήσω στα δύο συγκεκριμένα ερωτήματα που έθεσε:
Τι γίνεται με τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού του 2011 για την προμήθεια τραπεζικών ιδρυμάτων και
Τι γίνεται με τις απόλυτες δαπάνες του Υπουργείου Εξωτερικών και θα του απαντήσω και στα γενικότερα θέματα που έθεσε.

Πράγματι, κύριε Τσίπρα, στον Προϋπολογισμό του 2011 προβλέπεται μία αυξημένη επιβάρυνση για προμήθειες τραπεζικών ιδρυμάτων. Μόνο που αυτό οφείλεται σε καθαρά τεχνικούς λογιστικούς λόγους. Αυτά αφορούν προμήθειες της Τράπεζας της Ελλάδος, τις δοσοληψίες του ελληνικού δημοσίου με την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία αμείβεται για τις υπηρεσίες που προσφέρει προς το δημόσιο, τηρώντας τους λογαριασμούς του στην Τράπεζα της Ελλάδος, καθώς η εκτέλεση του προϋπολογισμού διενεργείται ταμειακά σε πολύ μεγάλο βαθμό από την Τράπεζα της Ελλάδος.

Μέχρι το 2011, στο τέλος κάθε χρόνου προκαταβολικά διδόταν η προμήθεια αυτή και συμψηφιστικά τον επόμενο χρόνο εκκαθαριζόταν ο λογαριασμός. Το 2011 άλλαξε ο κανόνας. Όλα έπρεπε να γίνουν την ίδια χρονιά. Έτσι, έχουμε μία συσσώρευση των προμηθειών της Τράπεζας της Ελλάδος για τρία χρόνια -2009, 2010, 2011. Εάν ληφθεί υπ’ όψιν ότι περίπου 60 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο παίρνει ως προμήθεια η Τράπεζα της Ελλάδος, το άθροισμα θα ήταν 180 εκατομμύρια ευρώ. Είναι 152 εκατομμύρια ευρώ.

Στο μεταξύ αλλάξαμε τη σύμβαση και η ετήσια προμήθεια από 60 εκατομμύρια ευρώ έγινε 35 εκατομμύρια ευρώ και τα 35 εκατομμύρια ευρώ είναι εγγεγραμμένα στον προϋπολογισμό του 2012. Αυτό είναι το ποσό στο οποίο αναφέρεστε, αυτό είναι το εύρημα επί του οποίου οικοδομήσατε το πρώτο σκέλος της ερώτησης.

Ως προς τις απόρρητες δαπάνες του Υπουργείου Εξωτερικών, θα μπορούσατε βεβαίως να απευθυνθείτε και στον νυν Υπουργό Εξωτερικών, τον αγαπητό συνάδελφο κ. Δήμα, αλλά θέλω να σας πω ότι ούτως ή άλλως υπάρχει μία πάγια πρακτική, υπάρχουν συγκεκριμένες δαπάνες του ελληνικού δημοσίου, συγκεκριμένες δράσεις επαναλαμβανόμενες κάθε χρόνο, που καλύπτονται από τις απόρρητες δαπάνες. Τις απόρρητες δαπάνες τις υπογράφει ο Υπουργός, αλλά τις διαχειρίζονται υπηρεσιακά στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών και με βάση τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους η δαπάνη είναι σταθερή. Διότι δεν πρέπει να βλέπετε την εγγεγραμμένη, αλλά την πραγματοποιηθείσα κάθε χρονιά δαπάνη.

Με βάση λοιπόν τα στοιχεία που έχω, η πραγματοποιηθείσα δαπάνη του 2008 ήταν 44 εκατομμύρια ευρώ, του 2009 ήταν 57 εκατομμύρια ευρώ, του 2010 ήταν 56 εκατομμύρια ευρώ και του 2011 48,9 εκατομμύρια ευρώ. Είναι λίγο-πολύ το ίδιο επίπεδο. Είναι επαναλαμβανόμενες δαπάνες, τις οποίες κατ’ ιδίαν θα μπορούσα να σας αναφέρω, αλλά αυτό μπορεί να το κάνει ακόμα καλύτερα ο Υπουργός Εξωτερικών, όπως και ο εκάστοτε Υπουργός Εξωτερικών.

Τώρα λέτε, πώς είναι δυνατόν να θέλουμε να σώσουμε και πάλι τις τράπεζες την ώρα που υποβάλλεται σε τεράστιες θυσίες ο ελληνικός λαός, ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος. Δεν σώζουμε τους τραπεζίτες, δεν σώζουμε τους μεγαλομετόχους των τραπεζικών ιδρυμάτων. Σώζουμε την τραπεζική λειτουργία, την πίστη. Γιατί αν δεν υπάρχει ένα ασφαλές και λειτουργικό τραπεζικό σύστημα, δεν υπάρχει οικονομία, δεν υπάρχει ανάπτυξη, δεν υπάρχουν επιχειρήσεις, δεν υπάρχουν δουλειές.

Άρα, αυτό που αγωνιζόμαστε να κάνουμε, είναι να σώσουμε τον ιστό της ελληνικής οικονομίας. Και ξέρετε ότι αυτό θα το κάνουμε και αγωνιζόμαστε στη διαπραγμάτευση με την Τρόικα να επιβάλλουμε το σημείο αυτό με τον πιο ασφαλή –και θα έλεγα- κερδοφόρο τρόπο για το ελληνικό δημόσιο, όπως έχουμε πει, όπως προβλέπει η νομοθεσία και πάντως με την προοπτική ο ελληνικός λαός να ανακτήσει, αν όχι το σύνολο, το μεγαλύτερο μέρος των ποσών που διαθέτει για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.

Γιατί προκύπτει το ζήτημα αυτό; Γιατί προκύπτει ζήτημα επανακεφαλαιοποίησης και γιατί έχει προκύψει ζήτημα παροχής αυξημένων εγγυήσεων προς τις τράπεζες, προκειμένου αυτές να αντλούν ρευστότητα είτε από την Τράπεζα της Ελλάδος είτε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;

Πρωτίστως γιατί έφυγαν από τις τράπεζες οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών. Και δεν έφυγαν μόνο οι καταθέσεις των μεγαλοκαταθετών που πήγαν στο εξωτερικό. Έφυγαν κι αυτές που έπρεπε να μετατραπούν σε χρήμα για να πληρωθούν οφειλές προς το δημόσιο κι αυτές που έπρεπε να μετατραπούν σε χρήμα για να πληρωθούν εργαζόμενοι επιχειρήσεων κι έφυγαν χρήματα το οποία πήγαν σε σπίτια και φυλάσσονται, αποθησαυρίζονται, χωρίς να αποδίδουν, ούτε γι’ αυτούς που έχουν τα χρήματα αυτά ούτε για την εθνική οικονομία ούτε για το ελληνικό δημόσιο.

Από τα 65 δισεκατομμύρια ευρώ που έφυγαν από τις καταθέσεις των ελληνικών τραπεζών από τα τέλη του 2009 μέχρι σήμερα, μόνο 16 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν πάει στο εξωτερικό νομίμως με εμβάσματα. Κι από αυτά τα 16 δισεκατομμύρια ευρώ λιγότερο από το 10% έχουν πάει στην περιβόητη Ελβετία. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν πάει πολύ περισσότερα, το 32%. Αλλά υπάρχουν τα άλλα 45 δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία εν μέρει έχουν μετατραπεί σε δαπάνη εν πολλοίς όμως είναι κρίμα να βρίσκονται φυλαγμένα και να μην γυρίζουν στις τράπεζες.

Αυτό που επιδιώκουμε να κάνουμε τώρα, διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο δημοσιονομικής και χρηματοοικονομικής ασφάλειας με την ολοκλήρωση του PSI, με την ολοκλήρωση των δύσκολων, πολύ δύσκολων διαπραγματεύσεων για το νέο πρόγραμμα, με την καταβολή του πρώτου μέρους του νέου δανείου που μας δίνουν οι θεσμικοί μας εταίροι, των 130 δισεκατομμυρίων ευρώ, είναι να δώσουμε το μήνυμα παντού και κυρίως στους Έλληνες καταθέτες, ότι οι τράπεζες έχουν οριστικά διασφαλιστεί και ήρθε η ώρα να αλλάξουν τα επίπεδα ρευστότητας και να γυρίσουν τα λεφτά στις τράπεζες.

Η επιστροφή των καταθέσεων πρέπει να είναι ένας μεγάλος στόχος γιατί αυτό βοηθά και επιχειρήσεις αλλά και νοικοκυριά, βοηθά την αγορά ακινήτων, βοηθά την απασχόληση, την καταπολέμηση της ανεργίας.

Πώς θα αλλάξουν τα επίπεδα ρευστότητας; Πώς μπορεί να «αναπνεύσει» η αγορά; Πρώτον, με την αλλαγή της τραπεζικής συμπεριφοράς, να μπορέσουν οι τράπεζες να δώσουν χρήμα. Τώρα αντλούν τη ρευστότητα για να διατηρούνται οι ίδιες στη ζωή και αντλούν ρευστότητα για να διευθετούν απλώς παλιά δάνεια, γιατί δεν είναι μόνο η χορήγηση νέων δανείων, επιχειρηματικών, καταναλωτικών ή στεγαστικών. Είναι και η ανάγκη να διακανονίζονται και να ξαναδιακανονίζονται τα δάνεια τα οποία δεν εξυπηρετούνται τώρα γιατί υπάρχουν δυσκολίες και στην αγορά και στα νοικοκυριά. Επιπλέον, όμως, το ίδιο το δημόσιο περιμένει να πάρει λεφτά από τους θεσμικούς του εταίρους για να πληρώσει τις δικές του ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την αγορά. Έτσι θα κινηθεί ο «τροχός», γι’ αυτό πιστεύουμε ότι αυτό που κάνουμε τώρα έχει και αναπτυξιακή προοπτική και μπορεί να συμβάλει σ’ αυτό που έχει ανάγκη η πραγματική οικονομία.

Υπάρχει άλλο σχέδιο; Μπορούμε να βρούμε άλλη λύση; Μπορεί να διατυπώσει κανείς υπεύθυνα μία άλλη πρόταση; Έχει πει ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας να μην πληρώσουμε τοκοχρεολύσια, να κάνουμε παύση πληρωμών για τρία χρόνια. Το έχει διατυπώσει και στη Βουλή και σε συνέντευξή του. Να ψηφίσουμε ένα νόμο και να πούμε ότι η Ελλάδα σταματάει να πληρώνει για τρία χρόνια.

Θα ήθελα να ακούσω αυτό το σενάριο και να το ακούσει μαζί μου και ο ελληνικός λαός. Πώς εξελίσσεται; Τι σημαίνει αυτό για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, τι σημαίνει αυτό για την επιστροφή έστω μετά από κάποια χρόνια της Ελλάδας στις αγορές, τι σημαίνει αυτό για τις επιχειρήσεις, για τους ανέργους, για τους εργαζόμενους;

Ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί να παίξει αυξημένο ρόλο. Ζητάει εκλογές επειγόντως και καταγγέλλει την κυβερνητική πολιτική της Κυβέρνησης συνεργασίας υπό το Λουκά Παπαδήμο. Έχει ένα άλλο όραμα, μία άλλη πρόταση; Πείτε στον ελληνικό λαό την πρόταση αυτή. Πείτε «εγώ προτείνω να γίνει αυτό που θα έχει ως συνέπεια να βγούμε από το ευρώ, που θα έχει ως συνέπεια να γυρίσουμε στη δραχμή, που θα έχει ως συνέπεια την τραγική υποβάθμιση του επιπέδου ζωής, την τραγική υποβάθμιση μισθών και συντάξεων, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, τη διακοπή του εξαγωγικού και εισαγωγικού εμπορίου, το κλείσιμο των γραμμών στις τράπεζες για να παίρνουμε πετρέλαιο και φάρμακα». Γιατί περί αυτού πρόκειται.

Όποιος νομίζει ότι παίζει με τις λέξεις ή παίζει δημαγωγικά με διάφορες «φούσκες», πρέπει να πει στον ελληνικό λαό ότι τον εκθέτει σε θανάσιμο κίνδυνο, στον κίνδυνο να μην μπορούμε να προμηθευόμαστε φάρμακα και πετρέλαιο ή φυσικό αέριο.

Αυτά τα προβλήματα αντιμετωπίζουμε, αυτή είναι η ουσία της πολιτικής που ασκούμε, αυτά είναι τα τραγικά διλήμματα που έχουμε. Οι Αρχηγοί των κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνηση στη σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό σ’ αυτά τα διλήμματα θα κληθούν να απαντήσουν. Αλλά γιατί μόνο ο κύριος Παπανδρέου, ο κύριος Σαμαράς και ο κύριος Καρατζαφέρης; Γιατί όχι κι εσείς, κύριε Τσίπρα; Γιατί όχι και η κυρία Παπαρήγα; Γιατί όχι όλοι όσοι είναι μέσα στη Βουλή και μέσα στην κοινωνία;

Είναι εύκολο να κρύβεσαι πίσω από τους άλλους, να ξέρεις ότι κάποιος άλλος θα κάνει τη δύσκολη δουλειά, θα πάρει τη δυσάρεστη απόφαση, θα στεναχωρήσει το λαό ώστε να μπορείτε εσείς να δημαγωγείτε, να ανευθυνολογείτε και να δημιουργείτε μία ψευδαίσθηση. Δεν το κάνετε όμως μόνο εσείς. Το κάνουν και δυνάμεις οι οποίες είναι στο εσωτερικό της κυβερνητικής συνεργασίας και προσπαθούν τεχνηέντως να κρυφτούν πίσω από άλλα κόμματα ή από άλλα πρόσωπα.

Ήλθε η ώρα της αλήθειας. Ναι, είναι πολύ δυσάρεστη αυτή η πολιτική, αλλά η μη εφαρμογή της πολιτικής αυτής θα είναι πολύ πιο δυσάρεστη. Όταν βρισκόμαστε προ του δραματικού διλήμματος να σταθμίζουμε το δυσάρεστο με το πιο δυσάρεστο, πρέπει να πάρουμε αποφάσεις δύσκολες, ιστορικές, εθνικές, υπεύθυνες.

Τοποθετηθείτε, λοιπόν. Είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις επί του θέματος αυτού. -

Δευτερολογία
Θα αρχίσω, κύριε Πρόεδρε, με ένα ζήτημα ιστορικής μνήμης και δημοκρατικής ευαισθησίας. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε στους οικονομικούς εισαγγελείς σε σχέση με τις απόρρητες δαπάνες του Υπουργείου Εξωτερικών προφανώς επειδή θέλει να συνδέσει την τοποθέτησή του μέσα στη Βουλή με την κατάθεση που έδωσε στον αναπληρωτή οικονομικό εισαγγελέα και διάνθησε την τοποθέτησή του με όρους ποινικού δικαίου, μιλώντας για ηθικό και φυσικό αυτουργό.

Εάν η Αριστερά, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθήσει να φλερτάρει με την ιδέα της τεχνητής ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής, θα επαναλάβετε, κύριε Τσίπρα, ένα μεγάλο ιστορικό, δημοκρατικό και πολιτικό ολίσθημα. Αυτό θα παρακαλούσα να το συγκρατήσετε και εσείς και όλοι οι συνάδελφοι και σύντροφοί σας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν γίνονται έτσι οι πολιτικές αντιπαραθέσεις. Εσείς επιχειρείτε να χρησιμοποιήσετε ως πολιτικό όργανο και εφαλτήριο τη δικαιοσύνη και συγκεκριμένους εισαγγελικούς λειτουργούς. Θα μας δοθεί η ευκαιρία να πούμε και άλλα όταν θα έρθει η στιγμή γύρω από το θέμα αυτό.

Ας πάμε, όμως, στην ουσία του θέματος. Με χαρακτηρίσατε φυσικό αυτουργό ποιου πράγματος; Της προσπάθειας τους τελευταίους έξι μήνες με διαμορφωμένη μια κατάσταση στην Ευρώπη διεθνώς και εσωτερικά να σταθεί η χώρα ζωντανή; Και εσείς είστε ο φυσικός και ηθικός αυτουργός και εμπνευστής ποιας πολιτικής πρότασης; Να οδηγηθεί η χώρα στην πτώχευση, να βγούμε από το ευρώ για να αγοραστεί η χώρα φθηνά από αυτούς που έχουν βγάλει τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό και έχουν στήσει τον κερδοσκοπικό χορό της πτώχευσης της χώρας, της εξόδου από την ευρωζώνη προκειμένου οι ίδιοι να γίνουν κυρίαρχοι, χρησιμοποιώντας ως όργανο πολιτικής δημαγωγίας και παραπλάνησης και εσάς, όχι συνειδητά, πιστεύω. Έτσι, όμως, διαμορφώνεται μια κρίσιμη μάζα αυτών που οδηγούν τον τόπο στο αδιέξοδο και την καταστροφή.

Θέλετε να γίνουν εκλογές και μεταξύ των εκλογών και του σχηματισμού της νέας Κυβέρνησης, στην οποία θα παίξετε προφανώς προέχοντα ρόλο –γι’ αυτό ζητάτε εκλογές- θα πάτε εσείς να διαπραγματευθείτε με ποιους; Με ποιο συσχετισμό δυνάμεων θα πάτε να διαπραγματευθείτε στην Ευρώπη; Με ποια Ευρώπη; Θα πάτε να πείσετε την κ. Μέρκελ, τον κ. Σαρκοζί, τον κ. Σόιμπλε, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τις αγορές; Για να κάνουν τι; Να δώσουν στην Ελλάδα αυτά που δεν της δίνουν τώρα;

Ας πάρω την πιο επιεική εκδοχή: Θεωρείτε δεδομένο ότι θα κάνουν το παν για να μας κρατήσουν στο ευρώ και άρα μπορούμε να τους εκβιάζουμε αζημίως, μπορούμε να διαπραγματευόμαστε έχοντας ως επιχείρημα τη δική τους ανάγκη να μας κρατήσουν στο ευρώ. Αυτή είναι μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη και αλόγιστη πολιτική. Διότι πρέπει να ξέρετε ότι στην Ευρωζώνη υπάρχουν κυβερνήσεις, κοινοβούλια, εκλογικά σώματα, λαοί, συμπλέκονται οι αγορές, υπάρχουν κερδοσκοπικά συμφέροντα, υπάρχουν μη ορθολογικές συμπεριφορές και μπορεί κάποια στιγμή να ληφθούν αποφάσεις, οι οποίες δεν έχουν καμία διορατικότητα, κανένα στρατηγικό χαρακτήρα και οδηγούν στην καταστροφή και την Ελλάδα και την Ευρωζώνη και την Ευρώπη και τη διεθνή οικονομία. Δεν παίζουμε με τη φωτιά όταν διαχειριζόμαστε τη μοίρα ενός λαού.

Ναι, ο λαός έχει φτωχύνει. Ναι, ζούμε ένα δράμα. Ναι, έχει μειωθεί το επίπεδο ζωής. Ναι, είναι δραματικό να αναγκάζεσαι να κόψεις συντάξεις και μισθούς. Αυτό, όμως, που μπορούμε να ζήσουμε και θέλουμε να αποφύγουμε δεν περιγράφεται. Πάνω στη δική μας ευθύνη, πάνω στη δική μας φθορά, πάνω στον πολιτικό και συναισθηματικό ακρωτηριασμό του ΠΑΣΟΚ –γιατί η ηρωική Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε να πάρει μόνη της εξαιρετικά δύσκολες αποφάσεις- έρχεστε εσείς και στήνετε το χορό της απόλυτης και ασυγκράτητης δημαγωγίας.

Γιατί δεν τολμάτε να πείτε στο λαό ολοκληρωμένη πρόταση; Αν αποτύχει η δική σας διαπραγμάτευση στις 20 Μαρτίου που λήγει το ομόλογο, πού θα οδηγηθεί η χώρα, κύριε Τσίπρα;

Εδώ δεν παίζουμε τα εκλογικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας, του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, εδώ δεν παίζουμε σταδιοδρομίες πολιτικών προσώπων, εδώ δεν παίζουμε ένα πολιτικό θέατρο, εδώ υπάρχει μία αναμέτρηση με την ιστορία του τόπου και ο λαός θέλει ειλικρίνεια, αλήθεια και ολοκληρωμένη πρόταση.

Έχετε βρει το εύκολο θύμα, το ΠΑΣΟΚ, το οποίο πράγματι έχει υποστεί μία δημοσκοπική φθορά πρωτοφανή, μία κατεδάφιση, γιατί αναγκάστηκε να κάνει το εθνικό του καθήκον. Αυτά είναι τα δύσκολα θέματα στην πολιτική, όταν καλείσαι να θυσιάσεις το συλλογικό και προσωπικό σου πολιτικό κεφάλαιο στο όνομα της σωτηρίας της χώρας. Εσείς, όμως, παίζετε με την καταστροφή της χώρας. Και πίσω από την καταστροφή, υπάρχουν συμφέροντα τα οποία περιμένουν να στήσουν το πανηγύρι τους.

Σας παρακαλώ, λοιπόν, να τα λάβετε με πολύ μεγάλη ευθύνη αυτά υπ' όψιν σας, διότι ό,τι λέτε δεν είναι άμοιρο επιπτώσεων σε όλα τα επίπεδα. Έχω την ικανότητα -σας διαβεβαιώ, αφού επικαλεστήκατε την εμπειρία και την ευφυΐα μου- να διαβάζω και υπό τας γραμμάς των όσων λέτε και έχω τη δική μου ανάγνωση αυτών που λέτε. -

2012-02-02T19:50:00.002+02:00

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Ομιλία του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ

Αγαπητέ Πρόεδρε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, ο ιστορικός χρόνος δεν έχει πολύ καλή σχέση με το συνηθισμένο, τον ημερολογιακό χρόνο. Από σήμερα μέχρι το βράδυ της Κυριακής, αυτές τις τρεις, τρεισήμισι μέρες, συμπυκνώνεται μια τεράστια προσπάθεια. Πρέπει να διαπραγματευθούμε, να λάβουμε αποφάσεις, να κερδίσουμε το στοίχημα της επόμενης δεκαετίας. Αυτές οι λίγες μέρες, οι λίγες ώρες, είναι καθοριστικές για την υπόσταση της χώρας μας, για το μέλλον της πατρίδας μας. Όλα όσα κάναμε, από τις εκλογές του 2009 και ιδίως από το Μάιο του 2010 έως σήμερα, κρίνονται τώρα.

Τώρα ξαναγνωριζόμαστε, όπως έχω πει κι άλλες φορές, όλοι μας, τώρα διεξάγεται η διαπραγμάτευση, τώρα διαμορφώνονται οι συσχετισμοί, τώρα ο καθένας καλείται ν’ αναλάβει την ευθύνη του απέναντι στην πατρίδα και απέναντι στον ελληνικό λαό.

Οι διαπραγματεύσεις για το περιβόητο PSI, για τη συμμετοχή των ιδιωτών σ’ ένα σχήμα μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του ελληνικού δημοσίου χρέους, έχουν ουσιαστικά ολοκληρωθεί. Συζητήσεις δύσκολες, συζητήσεις τεχνικά περίπλοκες, που τις παρακολουθεί η διεθνής αγορά με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον γιατί εκτός από τους θεσμικούς συνομιλητές μας, υπάρχουν πάμπολλοι, πανίσχυροι κερδοσκοπικοί κύκλοι που περιμένουν να κερδίσουν μέσα από την αποτυχία αυτής της τεράστιας προσπάθειας.

Σας ξαναλέω γιατί αξίζει να το λέμε πολύ συχνά, ότι εφ' όσον όλο αυτό ολοκληρωθεί και πετύχει, θα έχουμε απαλλάξει τον ελληνικό λαό από ένα τεράστιο δημοσιονομικό, χρηματοοικονομικό και τελικά πολιτικό βάρος. Γιατί το δημόσιο χρέος, το δυσβάσταχτο και εκτροχιασμένο δημόσιο χρέος, αυτό είναι που περιορίζει την εθνική κυριαρχία, αυτό είναι που μειώνει την οικονομική και τελικά την πολιτική ισχύ μιας χώρας.

Εφ' όσον λοιπόν αυτή η προσπάθεια ευδοκιμήσει, θα έχουμε απαλλάξει για πρώτη φορά, μετά από δεκαετίες ολόκληρες κατά τη διάρκεια των οποίων προστίθεται δημόσιο χρέος στις πλάτες του ελληνικού λαού, θα έχουμε απαλλάξει τον ελληνικό λαό από 100 ολόκληρα δισεκατομμύρια χρέους, από 47 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Είμαστε, όπως είπα χτες στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, ένα τυπικό βήμα πριν από την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων αυτών. Απομένουν λίγα, όχι αδιάφορα ζητήματα. Οι συζητήσεις μας με το IIF, με τους πιστωτές, με τον Charles Dallara που μνημόνευσε προηγουμένως ο Πρόεδρος Γιώργος Παπανδρέου και τους συνεργάτες του, είχαν σκαμπανεβάσματα γιατί εμείς στην πραγματικότητα αναγκαζόμαστε να μετέχουμε σε μια διπλή διαπραγμάτευση: σε μια διαπραγμάτευση για το PSI με τους ιδιώτες και σε μια διαπραγμάτευση πάλι για το PSI με τους θεσμικούς μας εταίρους, χωρίς τη στήριξη και τη συμμετοχή των οποίων δε μπορεί να επιτευχθεί και να εφαρμοστεί η συμφωνία με τους ιδιώτες.

Ακόμη και τώρα, μια από τις μεγάλες εκκρεμότητες που πρέπει να λυθεί μέχρι το Eurogroup της Δευτέρας, εφ' όσον δεν έχουμε κάποια μικρή μετακίνηση της ημερομηνίας σύγκλησης του οργάνου, είναι να διασφαλιστούν οι όροι συμμετοχής του επίσημου τομέα, δηλαδή των Ευρωπαίων εταίρων μας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σ’ αυτό που λέγεται OSI, δηλαδή συμμετοχή του επίσημου τομέα, του Official Sector, στην προσπάθεια για μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Για ένα χρέος που όχι απλώς μειώνεται, αλλά καθίσταται βιώσιμο, δηλαδή διαχειρίσιμο με πολύ συγκεκριμένα κριτήρια που λαμβάνουν υπ' όψιν τους δυσμενείς παραδοχές και προβάλλονται το 2020.

Ξέρετε ότι στόχος μας είναι το ελληνικό δημόσιο χρέος να κινείται στην περιοχή του 120% του ΑΕΠ το 2020 και αυτό απαιτεί όχι μόνο επιτυχία του PSI αλλά και ολοκλήρωση ενός παράλληλου OSI, ενός Official Sector Involvement. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κινητοποιηθεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, πρέπει να λύσουμε θέματα που αφορούν τις εθνικές κεντρικές Τράπεζες, πρέπει να λύσουμε θέματα ύψους του επιτοκίου του αρχικού ελληνικού δανείου.

Θα μου πείτε: Τι μπορεί να ενδιαφέρουν τον Έλληνα πολίτη όλα αυτά; Γιατί πρέπει να ενδιαφέρεται ο Έλληνας πολίτης που βλέπει να μειώνεται το εισόδημά του, να μειώνεται ο μισθός του, να μειώνεται η σύνταξή του, να είναι άνεργο το παιδί του ή άνεργος ο ίδιος, να πληρώνει περισσότερους φόρους, να μη βλέπει τη συμπίεση και τη μείωση των τιμών σε βασικά είδη που διαμορφώνουν το καλάθι του φτωχού νοικοκυριού ή του μεσαίου νοικοκυριού; Γιατί πρέπει να ενδιαφερθεί ο Έλληνας πολίτης γι’ αυτές τις φαινομενικά τεχνικές και δυσνόητες λεπτομέρειες;

Γιατί όλα αυτά είναι βαθιά πολιτικά και όλα αυτά επηρεάζουν τη ζωή του. Επηρεάζουν το δημοσιονομικό πλαίσιο, επηρεάζουν την υπόσταση και την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια της χώρας, επηρεάζουν τη δυνατότητά μας ν’ αποκαταστήσουμε αδικίες και ανισότητες, ν’ ανακτήσουμε το χαμένο έδαφος, να ξαναβρούμε τους ρυθμούς της χώρας, να ξαναποκτήσουν οι Έλληνες αισιοδοξία, προοπτική, να φύγει πάνω από τη χώρα το βαρύ σύννεφο της συλλογικής απαισιοδοξίας και κατάθλιψης.

Για να το πετύχουμε αυτό, για να πετύχουμε το περιβόητο PSI και το OSI πρέπει να συμφωνήσουμε στους όρους του νέου προγράμματος. Πρέπει να συμφωνήσουμε με τους εταίρους μας, με τις χώρες-μέλη της Ευρωζώνης, με 16 διαφορετικά Κοινοβούλια, 16 διαφορετικές κυβερνήσεις που απολογούνται σε εκλογικά σώματα, που δέχονται κριτική από Μέσα Ενημέρωσης, που πρέπει να πείσουν κοινωνίες των πολιτών. Πρέπει λοιπόν να συμφωνήσουμε με τους Ευρωπαίους Εταίρους μας, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στο ουσιαστικό περιεχόμενο του νέου προγράμματος, που προσφέρει στη χώρα 130 τουλάχιστον - γιατί έχει αρχίσει να γίνεται δειλά - δειλά λόγος και για μια μικρή αύξηση - 130 δις από σήμερα μέχρι το 2015.

Όπως εμείς με ηρωισμό, εσείς και μαζί με σας και εμείς τα μέλη της Κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου και τώρα του Λουκά Παπαδήμου, αλλά κυρίως οι βουλευτές που δεν έχουν και το πλεονέκτημα μιας προσωπικής ενασχόλησης με τομείς πολιτικής ως Υπουργοί έχετε σηκώσει ένα τεράστιο βάρος, έχετε λάβει αποφάσεις που κανείς δεν περίμενε στην πολιτική του διαδρομή, ή στους πολιτικούς του στοχασμούς ότι θα κληθεί να λάβει και τώρα, πρέπει πάλι να απαντήσουμε σε πολύ σκληρά διλήμματα, σε τέτοια διλήμματα από τη δική τους οπτική γωνία πρέπει να απαντήσουν και οι συνάδελφοί τους σε 16 διαφορετικά Κοινοβούλια της Ευρωζώνης.

Γι’ αυτούς είναι σημαντικό να ξέρουν για ποιο λόγο δανείζουν, με ποιους όρους δανείζουν, γιατί πρέπει να βοηθήσουν την Ελλάδα και τους Έλληνες, ιδίως όταν πρόκειται για χώρες με πολύ μικρότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, για χώρες με πολύ μικρότερους μισθούς και πολύ μικρότερες συντάξεις, για χώρες οι οποίες έχουν ένα επίπεδο ζωής πολύ δυσμενέστερο από το επίπεδο ζωής που έχουμε κατακτήσει στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες.

Πρέπει λοιπόν να διαπραγματευθούμε και να πείσουμε 16 διαφορετικές κυβερνήσεις και Βουλές, όργανα, την Επιτροπή, το EFSF, την Τράπεζα, τις τράπεζες τις κεντρικές των 16 χωρών της Ευρωζώνης. Πρέπει να πείσουμε το Δ.Σ. του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, χώρες που έχουν μια πάρα πολύ αχνή αντίληψη για το τι σημαίνει Ελλάδα, ακόμα και για το τι σημαίνει Ευρωζώνη.

Πρέπει να εκφραστούν οι εκπρόσωποι της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Κίνας, της Ιαπωνίας, των χωρών που βρίσκονται σε τελείως διαφορετικό στάδιο ανάπτυξης και που δεν αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να παίρνει μια χώρα βοήθεια συνολικού ύψους 240 δισεκατομμυρίων για να λύσει το δημοσιονομικό της πρόβλημα. Πρόκειται για βοήθεια δυσθεόρατου και πρωτοφανούς ύψους για τα δεδομένα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Με αυτές τις συνθήκες, υπό την πίεση των αγορών και με τους κερδοσκόπους να αναμένουν, πρέπει να κλείσουμε αυτή την διαπραγμάτευση τις επόμενες τρεις το πολύ τέσσερις μέρες.

Στην πραγματικότητα όλα όσα κάναμε και κυρίως όλα όσα έκανε ο ελληνικός λαός, όλες οι θυσίες του, όλες οι προσμονές του, όλο αυτό το παράπονο που βγαίνει μέσα από την ψυχή του λαού μας, γιατί πρέπει να διαψεύδονται βεβαιότητες και επενδύσεις και ιδρώτας πολλών δεκαετιών, κρίνεται και πάλι. Όλο το παιχνίδι ξαναπαίζεται από την αρχή αυτές τις τρεις, τέσσερις μέρες. Πρέπει να δικαιώσουμε την προσπάθειά μας, πρέπει να δικαιώσουμε την προσπάθεια, τον κόπο και τις θυσίες του ελληνικού λαού και πρέπει να ξαναδώσουμε προοπτική λέγοντας αλήθεια. Νομίζω ότι αυτό είναι που δεν δικαιολογεί πρωτίστως ο ελληνικός λαός. Να του πεις ξανά ψέματα, μισόλογα, να εξωραΐσεις καταστάσεις.

Θέλω λοιπόν, όπως ακριβώς έκανε και ο Γιώργος Παπανδρέου προηγουμένως, να πω απευθυνόμενος σε σας και έτσι ουσιαστικά στους Έλληνες πολίτες ότι αυτό που θα πετύχουμε τώρα ολοκληρώνοντας την πολλαπλή αυτή διαπραγμάτευση για το νέο πρόγραμμα και για το PSI, είναι να σταθεροποιήσουμε δημοσιονομικά και χρηματοοικονομικά τη χώρα.

Αυτό πετυχαίνουμε τώρα. Πετυχαίνουμε μια διασφάλιση δημοσιονομική και χρηματοοικονομική. Πετυχαίνουμε πως η χώρα δεν θα πτωχεύσει, πως οι δανειακές μας ανάγκες, όχι μόνο μέχρι το 2020 αλλά και για πολλές δεκαετίες μετά είναι διασφαλισμένες, γιατί θα πραγματοποιηθεί μια κολοσσιαία μετακίνηση ομολόγων και μια κολοσσιαία ανταλλαγή ομολόγων. Μετά το κούρεμα, μετά την μείωση κατά 100 δισ. ευρώ. Γιατί από τα 200 δισ. ευρώ που έχουν στα χέρια τους οι ιδιώτες πιστωτές, απομένουν εκατό, από τα εκατό τα τριάντα τα αναλαμβάνει ο επίσημος τομέας, τα αναλαμβάνουν οι θεσμικοί μας εταίροι και τα μόλις εβδομήντα που απομένουν στα χέρια των ιδιωτών μετατρέπονται σε άλλου τύπου ομόλογα, πολύ μεγαλύτερης διάρκειας και πολύ καλύτερων όρων πληρωμής. Με ένα συντριπτικά χαμηλό επιτόκιο, με ένα επιτόκιο που δεν έχει καμία σχέση με τα επιτόκια με τα οποία δανείζονται τώρα πολύ μεγάλες, βιομηχανικές, ανταγωνιστικές χώρες της Ευρωζώνης. Και αυτό είναι ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης και σταθερότητας που διαρκεί τα επόμενα 40 χρόνια.

Αυτό είναι μια μεγάλη ιστορική ανάσα για το Έθνος και η δημοσιονομική διασφάλιση έχει και μια άλλη όψη, την χρηματοοικονομική διασφάλιση. Γιατί ταυτόχρονα εξυγιαίνεται το τραπεζικό σύστημα, το τραπεζικό σύστημα, αποκτά σταθερές βάσεις και μπορεί να υποδεχθεί πίσω τα 65 δις καταθέσεων που έφυγαν τα 2,5 τελευταία χρόνια από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, κατεδαφίζοντας ουσιαστικά την ρευστότητα και στερώντας από επιχειρήσεις και νοικοκυριά την δυνατότητα να χρηματοδοτήσουν επενδύσεις ή ελπίδες για μια καλύτερη ζωή μέσα από ένα σπίτι.

Έχει λοιπόν πολύ μεγάλη σημασία να πούμε στον ελληνικό λαό, ότι βάζουμε τις βάσεις για να αλλάξει το επίπεδο ρευστότητας μέσα από την εκπλήρωση καθυστερημένων, ξεχασμένων, ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου προς ιδιώτες, άρα θα πέσει χρήμα στην αγορά και μέσα από την αλλαγή, την σταδιακή και επίπονη αλλά αλλαγή, του τρόπου λειτουργίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται - όπως σας είπα - να διαμορφώσουμε και ένα κίνημα επιστροφής καταθέσεων. Τώρα που θα πειστούν όλοι αυτοί που ήσαν έως τώρα δύσπιστοι και επιφυλακτικοί, ότι η Ελλάδα έχοντας αυτή τη στήριξη μένει οριστικά στο ευρώ και αποκτά ένα σταθερό και ασφαλές πολλαπλά εγγυημένο τραπεζικό σύστημα. Και επειδή άκουσα να γίνεται πολύς λόγος για τον τρόπο με τον οποίον θα διασφαλιστεί η συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου στην επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών και σωστά αναφέρθηκε σε αυτό ο Γιώργος Παπανδρέου προηγουμένως γιατί το συζητήσαμε δια μακρόν στη συνάντηση που είχαμε νωρίτερα, πρέπει να σας πω ότι αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο διεξάγεται μια πάρα πολύ σκληρή, πάρα πολύ σκληρή διαπραγμάτευση με την Τρόικα.

Η Τρόικα σε συμφωνία με την Ελληνική Κυβέρνηση ζήτησε σε προηγούμενη εκδοχή του Μνημονίου η επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών να γίνει μέσω κοινών μετοχών. Το Ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας να χρηματοδοτεί τις τράπεζες με κοινές μετοχές και όχι με προνομιούχες, όπως προέβλεπε ο νόμος του 2008 δυνάμει του οποίου έχουν δοθεί 5 δισ. ευρώ προνομιούχων μετοχών το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, η χρηματιστηριακή αξία του οποίου συνολικά κινείται σήμερα σε επίπεδα κάτω των 5 δισ. ευρώ.

Ο νόμος που ψηφίσαμε μαζί στα τέλη Αυγούστου για την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος προβλέπει ρητά τις κοινές μετοχές. Και άκουσα σύμβουλο του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας να δηλώνει την προτίμησή του για προνομιούχες μετοχές ως μηχανισμό ενίσχυσης των ελληνικών Τραπεζών, αγνοώντας προφανώς ότι με βάση τους κανόνες που ισχύουν σήμερα για το διεθνές τραπεζικό σύστημα, τους κανόνες της Βασιλείας ΙΙ και ΙΙΙ, τώρα πλέον οι προνομιούχες μετοχές δεν συνυπολογίζονται στα κεφάλαια του σκληρού πυρήνα, στο λεγόμενο Core Tier 1, άρα δεν παίζει η λύση των προνομιούχων μετοχών.

Η λογική η δική μας και σε αυτό είναι πάρα πολύ καθαρή η γραμμή του Υπουργείου Οικονομικών με την απόλυτη η στήριξη του Πρωθυπουργού, είναι ότι ο ελληνικός λαός στηρίζει τις Τράπεζες με ένα δυσθεώρητο ποσό 40 περίπου δισ. ευρώ, αυτό βαραίνει το δημόσιο χρέος και ο ελληνικός λαός πρέπει να έχει στα χέρια του αντίστοιχα περιουσιακά δικαιώματα και την προοπτική και την προσδοκία να ανακτήσει τα ποσά αυτά στο μέλλον. Εμείς δεν θέλουμε ούτε θέλαμε ποτέ να κρατικοποιήσουμε τις Τράπεζες, ή να τις μετατρέψουμε σε ΔΕΚΟ. Θέλουμε ανταγωνιστικές Τράπεζες που λειτουργούν με βάση τους διεθνείς κανόνες, υπό τον έλεγχο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Θα ήμασταν ευτυχείς αν η επανακεφαλαιοποίηση γινόταν κατ' ευθείαν από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, από το EFSF, χωρίς να μεσολαβούμε και χωρίς να αναλαμβάνουμε το βάρος 40 δισ. ευρώ στο δημόσιο χρέος. Εφόσον όμως αναλαμβάνουμε αυτό το βάρος, πρέπει να έχουμε και τα αντίστοιχα περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή την αντίστοιχη προσδοκία να μετάσχουμε στο όφελος από την άνοδο της αξίας των μετοχών.

Και για να συμβεί αυτό, πρέπει οι μετοχές που θα έχει στα χέρια του το ελληνικό δημόσιο, να είναι της καλύτερης δυνατής ποιότητας δηλαδή κοινές μετοχές -φυσικά οι κοινές μετοχές έχουν ψήφο. Τον τρόπο με τον οποίο το ελληνικό δημόσιο θα ασκεί τα δικαιώματά του ως μέτοχος, θα τον συζητήσουμε και θα τον ρυθμίσουμε νομοθετικά γιατί με επαγγελματικό τρόπο και διαφάνεια το Ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας θα ασκεί τα δικαιώματα αυτά, όχι με κομματικά ή πελατειακά κριτήρια, όχι με εμπειρισμό, αλλά όπως επιβάλλουν οι διεθνώς αποδεκτοί κανόνες του καλού τραπεζικού management. Ο ελληνικός λαός όμως ως μέτοχος πρέπει να έχει στο χαρτοφυλάκιό του χαρτιά της καλύτερης δυνατής αξίας και προοπτικής.

Οι ιδιώτες θέλουμε να αποκτήσουν ένα μεγάλο μέρος του χαρτοφυλακίου αυτού, γιατί τα λεφτά που χρειάζεται ιστορικά ο λαός, το έθνος, οι επόμενες γενιές προκειμένου να βγάλουμε από πάνω μας το βάρος των χρημάτων που θα δώσουμε για την επανακεφαλαιοποίηση θα μας τα δώσει η αγορά. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι που θα γίνει σήμερα - αύριο, θα γίνει σταδιακά, με ένα οργανωμένο τρόπο, ο οποίος πρέπει να έχει ως μόνο κριτήριό του τη διασφάλιση των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου και του ελληνικού λαού.

Ποιος θα αποφασίσει για το ζήτημα αυτό; Θα αποφασίσουμε από κοινού: οι θεσμικοί μας εταίροι, η Τρόικα και εμείς. Ποιοι είμαστε εμείς; Εμείς είμαστε αυτή τη στιγμή όλο το ελληνικό πολιτικό σύστημα που στηρίζει την Κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου. Για το θέμα αυτό καλούνται να αποφασίσουν οι Αρχηγοί των Κομμάτων και ο Πρωθυπουργός.

Η εισήγηση του Υπουργού Οικονομικών είναι δεδομένη και περιμένουμε η απόφαση των πολιτικών Αρχηγών υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού, να είναι αυτή που πρέπει ώστε όλοι μαζί να πείσουμε τους εταίρους μας, ότι αυτή είναι η σωστή λύση. Η λύση, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα και της Ελλάδας και των ευρωπαϊκών θεσμών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Συζητήσαμε με τον Γιώργο, τον Πρόεδρό μας τον Γιώργο Παπανδρέου δια μακρόν. Στη σύσκεψη των Αρχηγών των Κομμάτων αύριο το μεσημέρι υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού, είμαι βέβαιος ότι δεν θα μπορέσουν να αναπτυχθούν άλλα επιχειρήματα. Δεν αρκεί όμως να πείσουμε εαυτούς και αλλήλους στην Ελλάδα, πρέπει να πείσουμε και αυτούς, οι οποίοι ως πιστωτές θεωρούν ότι πρέπει να έχουν λόγο για ορισμένα πράγματα. Η φάση αυτή είναι λεπτή, η φάση αυτή διεξάγεται τώρα. Είμαι βέβαιος ότι με σοβαρότητα, συνέπεια και αξιοπιστία θα κερδίσουμε τη μάχη αυτή, στο όνομα του ελληνικού λαού και των επόμενων γενεών.

Το ίδιο όμως συμβαίνει και με άλλα πολλά θέματα. Πρέπει από σήμερα, τώρα σε λίγο που έχω ξανά συνάντηση με την Τρόικα, μέχρι την Κυριακή το βράδυ το αργότερο να έχουμε συμφωνήσει στη μεταρρύθμιση για το ασφαλιστικό και τις επικουρικές συντάξεις, στα ζητήματα των εργασιακών σχέσεων, στα δημοσιονομικά ζητήματα, στους στόχους του 2012, στα ζητήματα που αφορούν τις διαρθρωτικές αλλαγές και κυρίως στη Δημόσια Διοίκηση και τους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Τα περιβόητα Μνημόνια έχουν έρθει πάλι και το Μνημόνιο που μας συνδέει με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το MEFP που μας συνδέει με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι Υπουργοί έχουν τα αντίστοιχα κεφάλαια στα χέρια τους, οι Αρχηγοί των Κομμάτων έχουν τα πλήρη κείμενα, τώρα είναι η ώρα της αλήθειας. Τώρα είναι η ώρα της διαπραγμάτευσης, τώρα είναι η ώρα της δέσμευσης. Δεν υπάρχει επαναδιαπραγμάτευση, δεν μπορεί να καλλιεργούνται αυταπάτες και ψευδαισθήσεις.

Τελείωσαν τα καλαμπούρια. Τώρα ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη του. Διότι αυτά δεσμεύουν την τωρινή και την αυριανή Κυβέρνηση, τη σημερινή και την αυριανή Βουλή. Και αυτή είναι η μόνη αλήθεια που καλείται να ακούσει ο ελληνικός λαός.

Έχουμε την υποχρέωση να πούμε στον ελληνικό λαό την πλήρη αλήθεια και να μην τον αφήσουμε να πέσει θύμα της πιο σκληρής και άδικης παραπλάνησης των τελευταίων πολλών δεκαετιών, πως αυτοί που έχουν πολύ συγκεκριμένη ευθύνη, την πιο νωπή ευθύνη για την κατάσταση του 2009, μπορούν να είναι η ελπίδα για την αναγέννηση και την ανασύσταση του έθνους, ή ότι μπορεί να αλλάξουν ορισμένα σκληρά δεδομένα και μάλιστα μετά τις εκλογές, μετά τις υπογραφές μετά τις δεσμεύσεις, μετά την εκταμίευση της πρώτης μεγάλης δόσης των πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων, από τους εταίρους και πιστωτές μας.

Κανείς δεν μπορεί να κοροϊδέψει κανέναν, ούτε στο εσωτερικό της Ελλάδας, ούτε διεθνώς. Πατριωτισμός είναι να προστατεύουμε πραγματικά το εθνικό συμφέρον, να λέμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό, να τον πείθουμε για το ποιο είναι το συμφέρον του και η προοπτική του. Να του λέμε τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε να κάνουμε. Έχουμε κι εμείς πολύ μεγάλη ευθύνη, έχουμε κι εμείς διαχρονικά συμβάλλει στην αλλοίωση και την υποβάθμιση των πολιτικών κριτηρίων και αντανακλαστικών. Έχουμε και εμείς συμβάλλει στο να εθιστεί ο Έλληνας πολίτης σε μια παραπολιτική αντίληψη των πραγμάτων, σε μια αντίληψη πελατειακού χαρακτήρα, σε μια αντίληψη που κρύβει και δε βλέπει την πραγματικότητα.

«Εθνικό είναι το αληθές». Αυτό είναι μια φράση που αποδίδεται στο Διονύσιο Σολωμό, παρά τη φιλολογική διαμάχη που υπάρχει περί του αν ειπώθηκε πράγματι ή δεν ειπώθηκε. Αλλά, ανεξάρτητα από την πατρότητα της φράσης, υπάρχει η πατρότητα της ανάγκης να καταστήσουμε εθνικό το αληθές. Να πούμε στον ελληνικό λαό τι ακριβώς συμβαίνει.

Ο κ. Σαμαράς είναι αντιμέτωπος με αυτά τα μεγάλα διλήμματα. Και τώρα δεν υπάρχει παραπομπή σε μια επόμενη φάση, δεν υπάρχει παραπομπή στην επαναδιαπραγμάτευση. Τώρα πρέπει να λάβουμε αποφάσεις και να δεσμευτούμε. Δεν είμαστε αξιόπιστοι, δυστυχώς, διεθνώς, δε θεωρούμαστε αξιόπιστοι. Και αυτό είναι μια μεγάλη αδικία και μια μεγάλη προσβολή.

Νιώθω εξαιρετικά άσχημα και το έχουμε συζητήσει πολλές φορές με το Γιώργο Παπανδρέου, νιώθει και αυτός και νιώθουμε όλοι όσοι εκπροσωπούμε τη χώρα σε διάφορα επίπεδα, πάρα πολύ άσχημα. Όχι γιατί υφιστάμεθα κάποια προσωπική ταπείνωση, αλλά γιατί βλέπουμε τη χώρα μας να ταπεινώνεται.

Δε μπορούμε ν’ αφήσουμε αυτά τ’ αρνητικά στερεότυπα για την Ελλάδα να κυριαρχούν. Ο Επίτροπος, η πρόταση για την εγκατάσταση δημοσιονομικού Επιτρόπου, ήταν το σημείο καμπής. Γιατί; Γιατί υπερέβη τα εσκαμμένα, γιατί παραβιάζει θεμελιώδη ιστορικά διδάγματα. Ότι όποιος θέτει σε κάποιο λαό το δίλημμα «οικονομική βοήθεια άρα διάσωση, ή εθνική αξιοπρέπεια», κάνει λάθος. Δεν έχει διαβάσει την ιστορία των μεγάλων πολέμων και των μεγάλων κρίσεων στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Μεταξύ φίλων και εταίρων δεν τίθεται τα θέματα έτσι, τίθενται αλλιώς. Με λεπτότητα, με θεσμικότητα. Και η περιβόητη θεσμική αυτονομία και θεσμική ισότητα των κρατών μελών, μπορεί να είναι μια θεωρητική κατασκευή, στο σκληρό της πυρήνα όμως υπάρχει. Πάντα υπάρχει.

Διαπραγματευόμαστε, φίλες και φίλοι, με την Ευρώπη. Με ποια Ευρώπη διαπραγματευόμαστε; Διαπραγματευόμαστε με μια άλλη Ευρώπη. Όχι με την Ευρώπη που ξέραμε πριν από δυο τρία χρόνια, με την Ευρώπη που ξέραμε πριν από την κρίση. Τώρα οι συσχετισμοί είναι τελείως διαφορετικοί. Ο πολιτικός χάρτης έχει αλλάξει. Η πολυχρωμία του έχει μειωθεί. Υπάρχει μια πολιτική και ιδεολογική μονομέρεια και υπάρχει και μια μοναξιά. Και υπάρχουν αδήριτες ανάγκες διαχειριστικού χαρακτήρα.

Διότι, πριν μιλήσεις για αξίες, για ιδέες, για πολιτισμό, για θεσμούς, πρέπει να έχεις λύσει τα θεμελιώδη ζητήματα της επιβίωσης, της διατήρησης του κεκτημένου, της οικονομίας, της καθημερινότητας. Και επειδή μιλάμε πάρα πολύ για ανάπτυξη, για ανταγωνιστικότητα, για διαρθρωτικές αλλαγές, για δημοσιονομική προσαρμογή, ξεχνάμε ότι πίσω από αυτά στην Ευρώπη υφέρπει μια άλλη συζήτηση που δε γίνεται.

Μια συζήτηση περί δημοκρατίας, περί πολιτικής, περί δικαιωμάτων, περί κράτους δικαίου, περί πολιτικών συσχετισμών. Μα αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα, αυτό είναι το μεγάλο έλλειμμα. Το μεγάλο έλλειμμα είναι θεσμικό, πολιτικό, ιδεολογικό. Και η συζήτηση για το μεγάλο θέμα των ημερών που είναι οι εργασιακές σχέσεις, είναι μια συζήτηση που έχει βαθύτατα πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά.

Γιατί ο καθένας πιστεύει ότι από τη δική του σκοπιά προτείνει λύσεις για να σωθεί η χώρα, να γίνει πιο ανταγωνιστική, να βρει την προοπτική της, να έχει μεγαλύτερες εξαγωγές, περισσότερο τουρισμό, να έχει καλύτερα μακροοικονομικά αποτελέσματα, καλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης, ν’ ανασχέσει την ύφεση, να μειώσει την ανεργία.

Αλλά, βλέπετε, όταν αυτή η συζήτηση εξελίσσεται, τίθεται επί τάπητος ένα ζήτημα το οποίο είναι αξιακού χαρακτήρα, πώς το πετυχαίνεις αυτό. Υπάρχουν σε γενικές γραμμές δυο αντιλήψεις. Αλλά αυτές οι δυο αντιλήψεις δεν είναι ισότιμες. Η μία έχει κυριαρχήσει. Τι έχει απομείνει από το κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας; Αυτό είναι που τίθεται στην πραγματικότητα ως θέμα. Και εμείς το αντιμετωπίζουμε υπό τις χειρότερες δυνατές συνθήκες για την Ελλάδα και για την Ευρώπη μέσα στους δυσμενέστερους συσχετισμούς.

Και πρέπει να κινηθούμε με πολλή υπομονή, με πολλή προσοχή, πρέπει τη Λερναία Ύδρα να την εξοντώσουμε καυτηριάζοντας κάθε κεφάλι που κόβουμε. Αλλά βλέπετε, όπως λέει η αγαπημένη έκφραση στο Eurogroup, μετακινούνται τα goal post, μετακινείται η εστία. Μόλις πας να βάλεις ένα γκολ, να καλύψεις ένα στόχο, τίθεται αμέσως ένας άλλος και μετά ένας άλλος και μετά ένας άλλος.

Και κάποια στιγμή λες: Μήπως είμαι σε λάθος δρόμο και πρέπει να εγκαταλείψω την προσπάθεια αυτή; Όχι. Δεν πρέπει να καμφθεί η βούλησή μας και δεν πρέπει να μειωθεί η υπομονή μας τώρα στο τέλος. Ένα βήμα πριν από το άνοιγμα του παραθύρου ευκαιρίας για τον ελληνικό λαό, για την ελληνική οικονομία και για τα παιδιά μας. Αυτό παίζεται τώρα.

Δεν πρέπει να εξαντληθεί η υπομονή μας. Ούτε πρέπει να καμφθούμε στη διαπραγμάτευση. Αλλά για να τα πετύχουμε αυτά, πρέπει να είμαστε όλοι μαζί ως έθνος. Και για να έχουμε το θάρρος να ζητούμε να είμαστε όλοι μαζί ως έθνος, πρέπει να είμαστε όλοι μαζί ως παράταξη. Πρέπει το ΠΑΣΟΚ να είναι ενωμένο, να έχει αυτοπεποίθηση, να έχει τη δική του αξιοπρέπεια, να μπορεί να πει τη δική του ιστορία, να μπορεί να πει τη δική του αφήγηση. Με αυτοκριτική, με ειλικρίνεια.

Γιατί, διαχειριστήκαμε πρωτοφανείς καταστάσεις με αγαθή διάθεση. Με πρωτοφανές άγχος, υπό ασφυκτική πίεση χρόνου. Κάτω από συνεχείς και εναλλασσόμενους πολιτικούς και διεθνοπολιτικούς εκβιασμούς. Αναγκαστήκαμε ν’ απαντήσουμε σε διλήμματα, τα οποία δε μπορούσαμε να τα ονειρευτούμε ούτε στους χειρότερους εφιάλτες μας.

Και βεβαίως, κάναμε λάθη και μεγάλα λάθη σε σχέση με τους ρυθμούς, σε σχέση με τις προτεραιότητες, σε σχέση με ανακολουθίες. Όμως, το ζητούμενο είναι εάν πετύχαμε στο στρατηγικό στόχο, να μείνει η χώρα ζωντανή, να υπάρχει. Αυτό όμως δεν το καταλαβαίνουν οι Έλληνες πολίτες.

Ο Έλληνας πολίτης ξέρει τι έχασε. Όχι τι δεν έχασε. Όχι αυτό που θα μπορούσε να χάσει, αλλά το διατηρεί, ξέρει αυτό που είχε και έχασε. Όχι αυτό που έχει και θα μπορούσε να έχει χάσει. Αυτό είναι ένας μεγάλος αντίπαλος. Διότι έχει διαμορφωθεί η πεποίθηση ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν με ευκολία διαφορετικά.

Θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί πολλά λάθη και θα μπορούσαν τ’ αποτελέσματα να είναι καλύτερα, αλλά όταν παρουσιάζουμε τώρα, στη Σύνοδο Κορυφής, στο Eurogroup, στο Euroworking Group συνοπτικά, σε 3-4 σελίδες, το τι έκανε η Ελλάδα τα τελευταία 2,5 χρόνια, εντυπωσιάζονται οι συνομιλητές μας, γιατί έχουν συνηθίσει ν’ ακούν μια μόνιμη επωδό, ότι η Ελλάδα έχει αποτύχει, έχει καθυστερήσει, είναι εκτός στόχων και πρέπει να πάρει κι άλλα μέτρα.

Δεν τους έχει εξηγήσει κανείς, εκτός από μας, κανείς αντικειμενικός, υπηρεσιακός παράγοντας, τι έχει γίνει. Πάντα συζητάμε για το τι δεν έγινε. Τώρα που βάζουμε στο τραπέζι αυτό που έγινε, όπως έκανε και ο Γιώργος Παπανδρέου προηγουμένως, και ορθά, βλέπουμε ότι αυτό έχει έναν εντυπωσιακό όγκο. Ο πολίτης όμως αυτά τα θεωρεί ένα λόγο πολιτικό, ύποπτο, ξύλινο, διότι θεωρεί ότι όλα όσα έγιναν καλώς έγιναν. Αυτό που τον απασχολεί είναι αυτό που δεν έγινε ή αυτό που χάθηκε.

Έχουμε λοιπόν ν’ αντιμετωπίσουμε έναν αντίπαλο ο οποίος δεν είναι αντίπαλος, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, ο εθνικός, ο συλλογικός, ο κοινωνικός, αυτόν που πρέπει να εκπροσωπήσουμε, αυτόν που αγαπάμε, αυτόν στο όνομα του οποίου αγωνιζόμαστε. Αυτό είναι το δράμα της υπόθεσης, ότι εμάς μας κατακρίνει και μας απορρίπτει αυτός στο όνομα του οποίου έχουμε αγωνιστεί και έχουμε ακρωτηριαστεί πολιτικά και συναισθηματικά. Και πρέπει να συμφιλιωθούμε με αυτόν τον Έλληνα πολίτη. Και για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να του πούμε την αλήθεια τώρα.

Πρέπει να μοιράσουμε την εθνική ευθύνη σωστά τώρα, να πάρουμε όλες τις αποφάσεις, να μη δειλιάσουμε, να μην κουραστούμε, να ολοκληρώσουμε αυτή την πορεία, για να μπορέσουμε να πούμε με αρχή, μέση και τέλος τι κάναμε στον ελληνικό λαό στις εκλογές, όταν η λαϊκή κυριαρχία θ’ αναλάβει την ευθύνη για την εθνική κυριαρχία, για την εθνική υπόσταση, γι’ αυτήν και για τις μελλοντικές γενιές.

Εδώ είμαστε τώρα. Το μέλλον της χώρας, όχι μόνο μέσα στα χρονικά όρια της επόμενης Βουλής, αλλά μέσα στα χρονικά όρια της επόμενης δεκαετίας, κρίνεται αυτές τις λίγες μέρες. Μέχρι την επίσημη δημόσια προσφορά για το PSI, που πρέπει να κάνουμε το αργότερο στις 15 Φεβρουαρίου. Άρα, τις επόμενες ελάχιστες ημέρες.

Πρέπει λοιπόν ενωμένοι, με υπευθυνότητα, με επαγγελματισμό, με ειλικρίνεια, να τα βγάλουμε πέρα. Και θα τα βγάλουμε πέρα, στο όνομα της πατρίδας μας.

Σας ευχαριστώ. -

2012-02-02T17:20:00.003+02:00

Αθήνα, 2 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΨΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ MEGA «ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ MEGA», ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ Δ. ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ ΚΑΙ Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΕΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Έχουμε μαζί μας τον κύριο Παντελή Καψή, Κυβερνητικό Εκπρόσωπο και Υπουργό Επικρατείας. Τι θα κάνουμε τελικά, θα την σκαπουλάρουμε, θα σωθούμε ή θα το φουντάρουμε το καράβι; Όταν λέτε ότι υπάρχουν οριακές διαπραγματεύσεις αυτή τη στιγμή τι εννοείτε κύριε Υπουργέ;
ΚΑΨΗΣ: Ότι βρισκόμαστε κάτω από την πίεση του χρόνου. Έχουμε μια σειρά από υποχρεώσεις που καταλήγουν στο ομόλογο του Μαρτίου. Με τις διαπραγματεύσεις αυτή τη στιγμή, έχουμε φτάσει σε πάρα πολύ δύσκολα σημεία κι επιπλέον έχουμε την πίεση του χρόνου.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Διαπραγματεύσεις με τους έξω, λέτε; Για το PSI ?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Με την τρόικα;
ΚΑΨΗΣ: Με την τρόικα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Η εικόνα που έχουμε, είναι ότι επιμένει σε αυτά που ξέρουμε, τα γνωστά χαρτιά;
ΚΑΨΗΣ: Είναι μια πάρα πολύ δύσκολη συζήτηση, όπου υπάρχουν προφανώς και διαφορετικές απόψεις και θα δούμε πώς θα ολοκληρωθεί. Θα πρέπει να πάρουμε τις αποφάσεις. Θα δούμε πού θα καταλήξει. Νομίζω ότι σήμερα είναι σημαντική ημέρα, να δούμε πού θα καταλήξει.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Με το υπουργείο Εργασίας λέτε.
ΚΑΨΗΣ: Με το υπουργείο Εργασίας, με το υπουργείο Οικονομικών?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Θέλω να πω το εξής, ότι ερχόμενος τώρα να καθίσετε εδώ, έβγαινε ο κύριος Κορκίδης, ο οποίος σε λίγη ώρα θα καθίσει στο τραπέζι με τους εταίρους εκεί για να συμφωνήσουν και σας ρώτησε γεμάτος αγωνία, εάν συμφωνήσουμε, θα τα τηρήσετε, θα τα σεβαστεί η τρόικα, δηλαδή για την τρόικα εννοούσε, θα τα σεβαστεί αυτά που θα συμφωνήσουμε ή τζάμπα θα συμφωνήσουμε;
ΚΑΨΗΣ: Κοιτάξτε, από την αρχή είπαμε να δούμε τι θα συμφωνήσουν. Η συζήτηση, σας είπα, είναι πάρα πολύ δύσκολη. Υπάρχει από τη μία πλευρά η πίεση για γρήγορη ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Εμείς λέμε ότι σαφώς υπάρχει θέμα ανταγωνιστικότητας, από την άλλη πλευρά όμως υπάρχει και το ζήτημα της ύφεσης, που είναι πολύ σημαντικό για την Ελλάδα. Η συζήτηση επομένως έχει με δύο αντίθετες επιχειρηματολογίες, που θα δούμε πού θα καταλήξουν.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Μπορούμε να φανταστούμε ότι έχετε προσκρούσει σε τοίχο;
ΚΑΨΗΣ: Όχι, δεν έχουμε προσκρούσει σε τοίχο. Να περιμένουμε να δούμε το τελικό αποτέλεσμα, το οποίο μπορεί να εμπεριέχει και δύσκολες αποφάσεις. Αυτό λέω. Τις οποίες αποφάσεις θα πάρει φυσικά το πολιτικό σύστημα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Το συμβούλιο αρχηγών πότε θα γίνει κύριε Καψή; Έχετε αποφασίσει;
ΚΑΨΗΣ: Αν προλάβουμε σήμερα το βράδυ, πιθανότερο ίσως αύριο το μεσημέρι. Αλλά ακόμη δεν είναι σαφές, γιατί μπορεί να καταλήξουν σε συμφωνία οι δύο πλευρές.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο υπουργείο Εργασίας αυτή τη στιγμή.
ΚΑΨΗΣ: Όχι μόνο. Αλλά βασικά στο υπουργείο Εργασίας, ναι.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Δηλαδή, όλα αυτά τα μέτρα που είδαμε τα φορολογικά, τα απίστευτα ?
ΚΑΨΗΣ: Αυτά είναι στην έκθεση, και δεν είναι κάτι που συζητείται αυτή τη στιγμή. Είναι άλλο πράγμα.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Θεωρητικώς είναι άλλο πράγμα ?
ΚΑΨΗΣ: Αλλά δεν συζητιούνται αυτά τα μέτρα.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Επειδή και το μνημόνιο δεν περιείχε μόνο στόχους, αλλά και μέτρα, φοβάμαι ότι και στη δανειακή σύμβαση θα τα έχει μέσα.
ΚΑΨΗΣ: Δεν νομίζω. Υπάρχει η συζήτηση για το φορολογικό νομοσχέδιο. Εκεί θα συζητηθούν τα φορολογικά μέτρα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Η συζήτηση που γίνεται τώρα για τη δανειακή σύμβαση, γιατί ας πούμε ότι το PSI « έχει κάτσει στη γωνία» και περιμένει ότι έχουμε καταλήξει ?
ΚΑΨΗΣ: Κατά κάποιο τρόπο ναι.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Αυτή την εικόνα έχουμε. Μάχη γίνεται στη δανειακή σύμβαση. Η μάχη αυτή να πούμε ότι έχει δύο- τρία μέτωπα όπως ο 13ος - 14ος μισθός, ο κατώτερος μισθός ?
ΚΑΨΗΣ: Έχει τα εργασιακά και το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας, το οποίο είναι ένα πολύ δύσκολο κομμάτι ..
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Η μείωση δηλαδή, που ζητάνε να μειωθεί ο μισθός.
ΚΑΨΗΣ: Ναι, υπάρχει και αυτό το αίτημα, προφανώς. Είναι οι επικουρικές συντάξεις, που ακόμη είναι ανοιχτό και είναι και η συζήτηση για την επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που είναι ένα άλλο θέμα.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Αν είναι προνομιούχες ή όχι.
ΚΑΨΗΣ: Αυτή η ιστορία με τις μετοχές. Νομίζω ότι αυτά είναι τα τρία πιο δύσκολα αγκάθια αυτή τη στιγμή.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Κύριε Καψή, να πούμε λοιπόν ότι θα γίνει αύριο το συμβούλιο των αρχηγών. Θα πει ο κύριος Παπαδήμος ότι η τρόικα επιμένει σε αυτά και αυτά και πρέπει να συμφωνήσουμε τι θα κάνουμε. Και συμφωνούν οι δυο αρχηγοί, αναγκαζόμενοι, πιεζόμενοι ή δεν συμφωνούν. Αν δεν συμφωνήσει ένας από τους τρεις δεν προχωράει, τι θα γίνει;
ΚΑΨΗΣ: Θα υπάρχει πρόβλημα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δηλαδή;
ΚΑΨΗΣ: Εάν δεν συμφωνήσει ένας από τους τρεις, θα υπάρχει πρόβλημα. Δηλαδή, θα κληθούμε να πάρουμε μια απόφαση. Έχουμε ένα πολύ δύσκολο πρόγραμμα?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Εάν δεν συμφωνήσει ο κύριος Καρατζαφέρης θα υπάρχει πρόβλημα ?
ΚΑΨΗΣ: ? Η τρόικα και οι πιστωτές μας ?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: ?Είναι το ίδιο αν δεν συμφωνήσει ο κύριος Σαμαράς;
ΚΑΨΗΣ: Αυτή τη στιγμή είναι τρεις και πρέπει να συμφωνήσουν και οι τρεις.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Ισότιμα δηλαδή
ΚΑΨΗΣ: Μα είναι συμφωνία τριών κομμάτων
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Ας πούμε τώρα ότι βγαίνει ο κύριος Σαμαράς και λέει « εγώ δεν συμφωνώ» . Τι θα κάνουμε;
ΚΑΨΗΣ: Αυτό σημαίνει ότι το πολιτικό σύστημα θέλει να πει, ότι δεν θέλω αυτή τη συμφωνία. Οι όροι είναι τόσο δύσκολοι, που δεν τους σηκώνει ο ελληνικός λαός ή δεν τους θέλουμε εμείς ή οτιδήποτε άλλο και προτιμάμε να πάμε σε μια άλλη πορεία - με τους κινδύνους που εμπεριέχει και τις επιπτώσεις που θα έχει πάνω στο εισόδημα, την ανεργία, την παραγωγή, τις τράπεζες, το χρήμα, όλα. Καμία επιλογή δεν είναι χωρίς κόστος. Είναι δυο πολύ βαριές επιλογές.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Από τη φρικτή κατάσταση που θα υπάρξει αν?
ΚΑΨΗΣ: Προσπαθούμε να ξεφύγουμε από το πρόβλημα και δεν θέλουμε να το δούμε. Ως χώρα, έχουμε φτάσει στα όρια της επίσημης χρεοκοπίας, έχουμε δανειστεί τόσα χρόνια και έχουμε βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο και πρέπει να πάρουμε τις αποφάσεις μας. Δεν θα μας βγάλει κανείς από τη δύσκολη κατάσταση. Δεν θα βρεθεί ένας από μηχανής θεός. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα. Πρέπει να το καταλάβουμε. Δεν μας αρέσει η πίεση που μας ασκεί η Ευρώπη. Και σωστά δεν μας αρέσει. Θα θέλαμε να μας δώσουν παραπάνω χρόνο. Περί αυτού πρόκειται. Οι προσαρμογές πρέπει να γίνουν για την ελληνική οικονομία. Δεν στέκεται η ελληνική οικονομία, έτσι όπως είναι. Ο δρόμος της ανάπτυξης που είχαμε, δεν στέκεται. Εμείς θέλουμε, λοιπόν, παραπάνω χρόνο για να μην υπάρχει αυτός ο πόνος που υπάρχει στην κοινωνία.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Αν μας πυροβολήσουν και πέσουμε κάτω, τραυματισμένοι βαριά, δεν θα μπορούμε να ψωνίσουμε. Να σας το πω απλά. Θα πέσουμε πιο πολύ στην ύφεση
ΚΑΨΗΣ: Πάρα πολύ ωραία. Αλλά και η άλλη εκδοχή δεν είναι χωρίς πόνο. Αυτό θέλω να πω.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Υποτίθεται πως το σενάριο είναι ότι θα σεβαστούν τις άλλες επιλογές αυτοί και θα μας δώσουν λίγο χρόνο. Γιατί περί αυτού πρόκειται.
ΚΑΨΗΣ: Έχετε δει πώς λειτουργεί η Ευρώπη; Γιατί θα μας δώσει; Πού το ξέρετε ότι θα μας δώσει;
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δηλαδή, ο κ. Τόμσεν θα κάνει ό,τι θέλει;
ΚΑΨΗΣ: Δεν είναι ο κ. Τόμσεν. Εδώ, τώρα, λέμε για την Ευρώπη. Αφήστε τον κ. Τόμσεν. Η Ευρώπη μας δίνει τα βασικά χρήματα. Αν πούμε «όχι» στη συμφωνία αυτή, θα πρέπει να πούμε μετά - εμείς οι ίδιοι - πώς θα προχωρήσουμε.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Μα, δεν λέμε «όχι». Δεν είπε κανείς να πούμε «όχι». Είπαμε να προσπαθήσουμε να το διαπραγματευτούμε?
ΚΑΨΗΣ: Αυτό γίνεται. Λέω, όταν θα φθάσουμε όμως, δεν θα είναι χωρίς πόνο και κόστος η όποια συμφωνία. Δυστυχώς, δεν έχουμε άλλη επιλογή αυτή τη στιγμή.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Γι` αυτά τα μέτρα που παίρνετε, σας βλέπω ανήσυχο και εσάς, όπως είμαστε όλοι εξάλλου.
ΚΑΨΗΣ: Έχω παιδί που θα ζήσει σ` αυτή τη χώρα και όλοι είμαστε ανήσυχοι για το μέλλον της. Γιατί αγωνιζόμαστε; Εμείς πάει, τελειώσαμε. Τα παιδιά μας είναι που θα ζήσουν και θέλουμε να ζήσουν σε μια καλύτερη πατρίδα. Να έχουν ευκαιρίες μπροστά τους. Και για να έχουν ευκαιρίες μπροστά τους, πρέπει να προχωρήσει αυτή η οικονομία. Δεν μπορούμε να μείνουμε έτσι, με τα δανεικά που έχουμε μάθει. Δεν γίνεται. Λοιπόν, είναι πολύ δύσκολες αποφάσεις, πρέπει να τις πάρουμε. Να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και να λέμε μεταξύ μας την αλήθεια.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Κύριε Καψή, πιστεύετε ότι αυτή τη στιγμή, σε αυτή την κρίσιμη, την οριακή στιγμή, η κυβέρνηση διαθέτει τη δύναμη που διέθετε, όταν ξεκίνησε; Πώς νιώθει ο Πρωθυπουργός, δηλαδή, όταν βλέπει ότι γίνεται ο αγώνας, της κακομοίρας, για να περάσει ένα τόσο δα νομοσχέδιο. Αποχωρεί η Ν.Δ., αποχωρεί ο Καρατζαφέρης, για τις φυλακές, καταψηφίζεται το θέμα των φαρμακείων. Φτάνουμε στο σημείο, ένας από τους τρείς πολιτικούς αρχηγούς να απειλήσει ότι αν κατατεθεί το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά, θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Ξεπερνάτε τις αρμοδιότητές σας, λέει. Η κυβέρνηση αυτή έγινε για τη δανειακή σύμβαση και δεν έχετε καμία δουλειά να βγάζετε από τις φυλακές κρατούμενους. Αυτό λένε. Για μένα είναι λάθος αυτό που λένε. Οι φυλακές πρέπει να αποσυμφορηθούν, έχουν πρόβλημα τεράστιο οι φυλακές. Αυτή τη στιγμή είναι στάβλοι, δεν είναι φυλακές.
ΚΑΨΗΣ: Συμφωνώ.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Αλλά, έχουμε το φαινόμενο που λέει ο Δημήτρης?
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Μαύρη Τρίτη..
ΚΑΨΗΣ: Έχουμε τρία κόμματα με πολύ μεγάλες διαφορές μεταξύ τους, σε πάρα πολλά ζητήματα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Εσείς, πάτε να το γλυκάνετε τώρα το θέμα με τις δηλώσεις που κάνατε χθες?
ΚΑΨΗΣ: Όχι, δεν πάω να γλυκάνω τίποτα. Απλώς, προσπαθώ - γιατί είμαστε μεγάλοι άνθρωποι κι έχουμε κρίση - να βάλουμε την ιεράρχηση σωστά, να πούμε ότι έχουμε ένα μείζον ζήτημα, το οποίο πρέπει να προχωρήσει. Αυτή είναι η προσέγγιση που κάνει και ο Πρωθυπουργός - ότι εγώ πρέπει να λύσω το πρόβλημα, δεν πρέπει απλώς να πάω και να πω, σταματήστε να τσακώνεστε. Το θέμα είναι να περάσουμε αυτή την κρίση και να λύσουμε το πρόβλημα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Αλλά, τι σας κάνει να πιστεύετε ότι θα ψηφιστούν στη Βουλή αυτά τα επώδυνα μέτρα, όταν δεν ψηφίζεται το πώς θα παίρνουμε διαζύγιο;
ΚΑΨΗΣ: Εάν υπάρξει συμφωνία και των τριών αρχηγών?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Ελπίζετε ότι θα υπακούσουν οι βουλευτές;
ΚΑΨΗΣ: Οι βουλευτές είναι υπεύθυνοι άνθρωποι?
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Να δεσμεύσει τους αρχηγούς?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Τους αρχηγούς να τους δεσμεύσει, οι βουλευτές θα ακούσουν τους αρχηγούς;
ΚΑΨΗΣ: Γιατί; Οι βουλευτές δεν είναι υπεύθυνοι άνθρωποι, δεν θα κληθούν να επιλέξουν μεταξύ δύο δρόμων;
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Είναι η 8η φορά όμως που καλούνται, που η τρόικα τους βάζει αυτό το δίλημμα: Ή καταστρεφόμαστε ή ψηφίζετε.
ΚΑΨΗΣ: Εδώ είναι μια άλλη συζήτηση, γιατί μέχρι στιγμής έχουμε πολύ λιγότερα αποτελέσματα απ` ό,τι θέλαμε. Έχουμε, όμως, και σημαντικά αποτελέσματα. Ένα από τα ζητήματα που ετέθη έξω - είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον - είναι, όταν ο Πρωθυπουργός έδειχνε τι σημαντικά βήματα έχουν γίνει και πόσο έχει βελτιωθεί η κατάσταση. Αυτό δεν το ήξεραν έξω! Γιατί έξω υπάρχει μια προκατάληψη εναντίον της Ελλάδας, πάρα πολύ έντονη, την οποία πρέπει να πολεμήσουμε και η οποία, εν μέρει, οφείλεται σε δικά μας λάθη -να μην βγάζουμε τις ευθύνες μας. Εν μέρει, όμως, οφείλεται και σε μια σειρά από στερεότυπα, αλλά και στη δική μας αδυναμία να προβάλλουμε τις θέσεις μας.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Αλλά, όταν στη Σύνοδο Κορυφής συμβαίνει αυτό, σημαίνει ότι ως χώρα, αυτός που βασικά τους ενημερώνει, δεν έχει κάνει τη δουλειά του, διότι άλλο να πεις στο Γερμανό που είναι στη Βαυαρία κάπου χωμένος ότι οι Έλληνες δεν είναι τεμπέληδες και κάτι έχουν κάνει, που διαβάζει μια εφημερίδα την εβδομάδα και άλλο να το πεις στη Μέρκελ. Δηλαδή, το ότι ο Παπαδήμος αναγκάστηκε να βγάλει κάτω τον κατάλογο, για να πει παιδιά, ακούστε εδώ, δεν είναι αυτά που ξέρετε, έχουμε πετύχει και ένα, δύο, τρία. Και το κατάλαβαν, σήμαινε?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δεν νομίζω ότι το κατάλαβαν.
ΚΑΨΗΣ: Είναι ένα ζήτημα και αυτό, ότι πρέπει να δείξουμε και εμείς πραγματικά, τι έχει γίνει σε αυτή τη χώρα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Να σας ρωτήσω κάτι, γιατί νομίζω ότι οι ώρες είναι κρίσιμες, αυτό καταλαβαίνω και από το ύφος σας. Εγώ σας ξέρω χρόνια τώρα και έχετε μια αισιοδοξία, γενικά, για τα πράγματα και καλά κάνετε, αλλά σας βλέπω πολύ ανήσυχο τις τελευταίες ημέρες.
ΚΑΨΗΣ: Δεν είναι θέμα αν είμαι «ήσυχος» ή «ανήσυχος». Είναι η συνείδηση που πρέπει να έχουμε όλοι. Νομίζω, ότι έχουμε σοβαρά προβλήματα. Το να καθόμαστε?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Εσάς σας συμφέρει να το λέτε αυτό, λέει ο αντίλογος στην κυβέρνηση, διότι έτσι θα περάσουν πιο εύκολα τα μέτρα.
ΚΑΨΗΣ: Μα, με συγχωρείτε, γιατί υπάρχει κανείς που έχει την ψευδαίσθηση ότι δεν έχουμε σοβαρά προβλήματα;
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Μα το ζούμε δύο χρόνια?
ΚΑΨΗΣ: Με συγχωρείτε, δεν έχουμε σοβαρά προβλήματα;
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Σοβαρότατα.
ΚΑΨΗΣ: Λοιπόν, τότε, γιατί λέτε πως «εμένα με συμφέρει»; Εμάς, μας συμφέρει, ως χώρα να το βλέπουμε.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Η κυβέρνηση εννοώ.
ΚΑΨΗΣ: Διότι, απλώς με το να φωνάζει καθένας τι δεν του αρέσει, δεν προχωράμε. Πρέπει να προτείνουμε λύσεις. Αυτός είναι ο ρόλος της πολιτικής.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Να σας πω κάτι, την επόμενη εβδομάδα που με το καλό, ελπίζω να ξαναείσαστε εδώ, πώς θα δικαιολογήσετε, αν βάλει η τρόικα ότι ξαφνικά θα βρεθούμε με 400 ευρώ μισθό ή με 500 ή με 350, πώς θα το δικαιολογήσετε αυτό, πώς μπορείτε να το δικαιολογήσει μια κυβέρνηση αυτό;
ΚΑΨΗΣ: Γιατί θα δεχτούμε τα 450 ευρώ;
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Εννοώ, αν μας το επιβάλλει.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: 600 μικτά, μην ξεχνιέσαι. Είναι ο βασικός μισθός.
ΚΑΨΗΣ: Δεν ξέρω, γιατί λέτε 600?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Η κυβέρνηση, μπορείτε να μας πείτε ξεκάθαρα, εντάξει, γίνονται διαπραγματεύσεις, αν θεωρεί ότι έχουν μια λογική όλες αυτές οι απαιτήσεις της τρόικα; Στα δύο μέτρα, στο 13ο -14ο μισθό και στον κατώτερο μισθό.
ΚΑΨΗΣ: Σας είπα ότι είναι μια διαπραγμάτευση που γίνεται αυτή τη στιγμή, όπου εμείς πιστεύουμε ότι ένα κόψιμο των μισθών μπορεί να έχει πολύ αρνητικές παρενέργειες και προσπαθούμε να βρούμε μια λύση που να διασφαλίζει και την ανταγωνιστικότητα?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Με τον τρόπο σας λέτε ότι δεν μας ακούν.
ΚΑΨΗΣ: Είναι μια διαπραγμάτευση αυτή τη στιγμή. Δεν θέλω να προδικάσω τι θα γίνει.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Εγώ θέλω να επανέλθω στο προηγούμενο: Σε περίπτωση αποχώρησης του κ. Καρατζαφέρη από την κυβέρνηση, υπάρχει κυβέρνηση ή διαλύεται το σύμπαν;
ΚΑΨΗΣ: Τώρα μου θέτετε υποθετικές ερωτήσεις.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Όχι, γιατί το έχει πει ο ίδιος.
ΚΑΨΗΣ: Έχουμε μια κυβέρνηση που στηρίζεται από τρία κόμματα και αυτά τα τρία κόμματα πρέπει να προχωρήσουν μαζί. Εάν φύγει ένα κόμμα, αλλάζει ο όρος σχηματισμού αυτής της κυβέρνησης. Είναι φανερό.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Να υποθέσουμε, θεωρητικά ότι ψηφίζουν οι άλλοι δύο?
ΚΑΨΗΣ: Θα φανεί σε μια άλλη συμφωνία. Θα το δούμε. Δεν ξέρω τι θα γίνει. Δεν μπορώ να προδικάσω και να προβλέψω το μέλλον. Αλλά, αυτή τη στιγμή, είναι τρία κόμματα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Προαπαιτούμενο για να συνεχίσει να είναι Πρωθυπουργός ο κ. Παπαδήμος, είναι, για τον κ. Παπαδήμο, να είναι και οι τρεις ή μια μικρή δύναμη θα πει, συνεχίζουμε με τους άλλους?
ΚΑΨΗΣ: Δεν είναι δυνατόν να κάνω πρόβλεψη σε υποθετικές ερωτήσεις.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Αλλά, ως δημοσιογράφος το έχετε κάνει πάμπολλες φορές.
ΚΑΨΗΣ: Προφανώς. Εσείς θα το κάνετε, εγώ δεν μπορώ, γιατί εκπροσωπώ μια κυβέρνηση τριών κομμάτων. Ως κυβέρνηση τριών κομμάτων θα προχωρήσουμε. Εάν πάψει να ισχύει αυτή η συμφωνία, θα πρέπει να υπάρξει μια άλλη συμφωνία ή να πάμε σε εκλογές. Δεν ξέρω, θα το δούμε. Αλλά, αυτή τη στιγμή, με αυτούς τους όρους προχωράμε και με αυτούς τους όρους θα πάμε και στη Βουλή.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Γιατί ο κ. Παπαδήμος, εν τοιαύτη περιπτώσει, σε θέματα που δεν άπτονται της συμφωνίας ή που δεν άπτονται, ας πούμε, της δανειακής σύμβασης, που δεν άπτονται του PSI, δεν λέει στους άλλους «σταμάτα, ε Παπαϊωάννου μου δημιουργείς πρόβλημα με τον Καρατζαφέρη, άστο να πάει», για το θέμα με τα ναρκωτικά, ας πούμε?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Είχε την έγκριση του κ. Παπαδήμου η κατάθεση του νομοσχεδίου του κ. Παπαϊωάννου;
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Τον ρωτάνε οι υπουργοί τον Πρωθυπουργό;
ΚΑΨΗΣ: Μια χώρα δεν παύει να λειτουργεί, επειδή έχει να υπογράψει μια δανειακή συμφωνία. Όπως εσείς λέγατε, υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα στις φυλακές. Οι συνθήκες είναι πραγματικά απάνθρωπες, είναι εκρηκτικές και πρέπει να υπάρξει μια, έστω μεταβατική, λύση.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Για τις φυλακές ήταν σωστό.
ΚΑΨΗΣ: ?Υπήρχε διαφωνία λοιπόν μεταξύ των κομμάτων και καταλήξαμε σε μια συμφωνία. Αλλά ότι έπρεπε να υπάρξει μια έστω μεταβατική λύση αποσυμφόρησης, αυτό ήταν αναγκαίο.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Ο κ. Παπαδήμος είχε δώσει την έγκριση να κατατεθεί αυτό το νομοσχέδιο;
ΚΑΨΗΣ: Για το νομοσχέδιο υπήρξε τελικά συμφωνία. Το είδατε. Με τις αλλαγές που έγιναν, υπήρξε συμφωνία και ο κ. Παπαϊωάννου έκανε αυτές τις αλλαγές, για να υπάρξει ακριβώς συμφωνία μεταξύ των τριών κομμάτων.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Ναι, δεν μπορούσε να εξασφαλιστεί από πριν αυτή η συμφωνία;
ΚΑΨΗΣ: Είπαμε ότι υπήρξε μια καθυστέρηση?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Την επόμενη φορά θα είναι η διαβούλευση πιο?
ΚΑΨΗΣ: Ελπίζουμε.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Διότι, η λογική λέει ότι ο κ. Παπαϊωάννου, ο οποίος έχει δίκιο -επαναλαμβάνω- γι` αυτό το νομοσχέδιο, θα έπρεπε να πάρει τα άλλα κόμματα και να πει «παιδιά, συμφωνούμε?»?
ΚΑΨΗΣ: Υπήρξε μια δυσλειτουργία στις επαφές και τις συνεννοήσεις. Το είδατε. Θα καθίσουμε εκεί;
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Να σας ρωτήσω και κάτι άλλο: Θέλω να μου πείτε, στις κουβέντες που κάνετε, επίσημα, ο κ. Παπαδήμος για τη δήλωση του κ. Χρυσοχοΐδη, του υπουργού του επί της αναπτύξεως, ότι ούτε ήξερε, ούτε διάβασε το μνημόνιο, ούτε ξέρει τίποτα και ότι έχει καταστραφεί η Ελλάδα, έχει άποψη; Την έχει διατυπώσει; Διότι ακούστηκε ότι θα τον διώξει.
ΚΑΨΗΣ: Δεν υπήρξε τέτοιο θέμα και δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή τέτοιο θέμα.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Μα, υπήρχε η αίσθηση ότι ο κ. Καψής τον κάλυψε τον κ. Χρυσοχοΐδη.
ΚΑΨΗΣ: Είχα πει ότι ο κάθε πολιτικός κάνει τις δηλώσεις του, εν γνώσει των συνεπειών και παίρνει την ευθύνη γι` αυτές τις δηλώσεις που κάνει. Και ο κ. Χρυσοχοΐδης ήξερε πολύ καλά τι έλεγε και τι συνέπειες έχει μια τέτοια δήλωση. Είπα ότι αυτή τη στιγμή, για την κυβέρνηση δεν υπάρχει θέμα ανασχηματισμού. Όταν θα ολοκληρωθεί αυτή η συμφωνία, δεν ξέρω τι θα γίνει, αλλά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα. Εξηγούσα στους πολιτικούς συντάκτες ότι είμαστε στη δυσκολότερη στιγμή της διαπραγμάτευσης και το μόνο που απασχολεί τον Πρωθυπουργό, αυτή τη στιγμή, είναι να ολοκληρωθεί αυτή η διαπραγμάτευση. Από αυτήν θα κριθεί το μέλλον της χώρας μας για την επόμενη δεκαετία, τουλάχιστον.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Είναι προφανές ότι αν ήταν να πάρει οποιαδήποτε απόφαση ο κ. Παπαδήμος, μετά τη συμφωνία θα την έπαιρνε. Αυτό εννοεί και ο κ. Καψής?
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Αλλά, πάμε σε εκλογές?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Εγώ να επιμείνω κύριε Καψή, στο εξής θέμα: Έχει καταλήξει η κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός έχει καταλήξει εάν υπάρχουν «κόκκινες γραμμές» και ποιες είναι αυτές; Δηλαδή, σε ποια περίπτωση θα πει ο Παπαδήμος «εγώ αρνούμαι να πω στους αρχηγούς να μη βάλω αυτό το θέμα, δεν το προτείνω καν, δεν το δέχομαι». Έχει καταλήξει σε κάποια «κόκκινη γραμμή» ή είναι όλα ανοιχτά;
ΚΑΨΗΣ: Θα μπορούσα να σας πω «ναι» και να τελειώσουμε. Να σας πω, λοιπόν, πώς γίνονται αυτές οι συζητήσεις. Οι συζητήσεις δεν γίνονται «πάρε-δώσε». Είναι μια συζήτηση για το πώς διαμορφώνεται ένα πρόγραμμα που θα επιτρέψει στην οικονομία να προχωρήσει. Και αυτή η συζήτηση γίνεται με επιχειρήματα, δεν είναι εμπορική συναλλαγή - «θα σου δώσω τόσα, τόσα θα πάρω». Λοιπόν, στη συζήτηση αυτή, στα επιχειρήματα της μιας πλευράς αντιπαρατάσσουμε τα δικά μας επιχειρήματα. Και λέμε, πώς πρέπει να γίνει το πρόγραμμα?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Και η τρόικα επιμένει?
ΚΑΨΗΣ: Εκεί επάνω, εμείς βάζουμε τις θέσεις μας και προσπαθούμε να εξηγήσουμε και να πείσουμε για τις δικές μας θέσεις. Εάν φθάσουμε σε ένα σημείο, όπου θα έχουμε τέτοια απόσταση, τότε δεν θα μπορέσουμε να έχουμε τη συμφωνία.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Δεν μου λέτε, όταν ο κ. Κουτρουμάνης, ας πούμε, συζητά με την τρόικα, συνεννοείται και παίρνει οδηγίες από τον κ. Παπαδήμο ή συνεννοείται με το κόμμα του;
ΚΑΨΗΣ: Προφανώς, συνεννοείται με την κυβέρνηση. Υπάρχει μια κυβερνητική πολιτική, την οποία υποστηρίζει ο κ. Κουτρουμάνης.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Παράδειγμα ήταν ο κ. Κουτρουμάνης.
ΚΑΨΗΣ: Προφανές είναι ότι υπάρχει μια κυβερνητική πολιτική γι` αυτή τη διαπραγμάτευση, η οποία έχει συμφωνηθεί.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Άρα, λοιπόν, έχετε δώσει κάποια «κόκκινη γραμμή».
ΚΑΨΗΣ: Έχουμε τραβήξει δέκα «κόκκινες γραμμές» και θα πρέπει να αποφασίσουμε: Τηρούμε τις «κόκκινες γραμμές» ή θέλουμε το δάνειο; Είναι τόσο απλό.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Το κάνατε πολύπλοκο ξαφνικά.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Επιβεβαιώνετε αυτό που σας λέω ότι θα σου πει ο Τόμσεν, Καψή δεν με ενδιαφέρει τι λες εσύ, εγώ θέλω αυτό. Σε αυτή την περίπτωση, εσύ είσαι αποφασισμένος να πεις και κανένα «όχι» και ποιο είναι αυτό το «όχι»;
ΚΑΨΗΣ: Βεβαίως. Αν θέλουμε να πούμε «όχι», θα πάρουν την απόφαση οι πολιτικοί αρχηγοί. Εξηγώ: Θα φθάσουμε, λοιπόν, σε ένα σημείο που θα πούμε, ζητάει η τρόικα αυτά για να υπάρξει συμφωνία και να πάρουμε το δάνειο. Οι Ευρωπαίοι κατέστησαν σαφές: Συμφωνήστε με την τρόικα για να έρθετε να πάρετε το δάνειο?
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Αλλιώς?
ΚΑΨΗΣ: Είναι χαρακτηριστικό αυτό της στάσης των Ευρωπαίων.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Άρα, με τον κ. Τόμσεν και με τους άλλους?
ΚΑΨΗΣ: ?Με την τρόικα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Είναι αλήθεια κύριε Καψή ότι μας φέρονται με ιταμό τρόπο;
ΚΑΨΗΣ: Αυτά τώρα δεν είναι?
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Τους διαψεύδετε;
ΚΑΨΗΣ: Προφανώς.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δηλαδή, για την κυβέρνηση δεν υπάρχει θέμα συμπεριφοράς;
ΚΑΨΗΣ: Για το όνομα του Θεού! Οι άνθρωποι εκεί είναι εκπρόσωποι οργανισμών, δεν κάνουν το προσωπικό τους κομμάτι.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Άρα, είναι φαντασιώσεις των δημοσιογράφων, ας πούμε, το ότι λένε ότι είναι προκλητική συμπεριφορά?
ΚΑΨΗΣ: Δεν ξέρω σε τι αναφέρεστε.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Η συμπεριφορά ειδικότερα του κ. Τόμσεν και αλλαζονική?
ΚΑΨΗΣ: Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Εσείς ήσασταν επί χρόνια, ένας υπέρ-πληροφορημένος δημοσιογράφος.
ΚΑΨΗΣ: Λόγω θέσης.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Ναι, λόγω θέσης, ωραία. Αυτά που μάθατε τώρα δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που ξέρατε; Ειλικρινά έτσι ?
ΚΑΨΗΣ: Δεν ξέρω πόσο ενδιαφέρει αυτό, αλλά είναι προφανές - βλέπεις τα πράγματα από μια άλλη σκοπιά και έχεις πρόσβαση σε μια πολύ μεγαλύτερη πηγή πληροφόρηση. Για μας τους δημοσιογράφους, το να μπεις μέσα σε μια κυβέρνηση και να δεις πώς λειτουργεί, είναι μεγάλη πρόκληση.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δηλαδή, είναι δίδαγμα για το μέλλον. Να ρωτήσω κάτι. Ο κύριος Τόμσεν έδωσε προχθές μια συνέντευξη στην «Καθημερινή» όπου έλεγε ξεκάθαρα ότι δεν είναι αποδεκτό για την τρόικα το ότι οι μισθοί εδώ πέρα είναι μεγαλύτεροι απ’ ότι είναι στην Πορτογαλία που είναι 450 ευρώ.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Η οποία έχει δραματικά μεγαλύτερα ελλείμματα.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δραματικά. Η κυβέρνηση τι θεωρεί; Ότι έχει δίκιο η τρόικα ή άδικο..
ΚΑΨΗΣ: Εμείς, έχουμε αναπτύξει προς κάθε κατεύθυνση τις θέσεις μας για το τι μπορεί να σήμαινε μια αλλαγή στα μισθολογικά - που έχει ασφαλώς κάποιες συνέπειες στην ανταγωνιστικότητα - και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Απ’ την άλλη πλευρά όμως, υπάρχει το ζήτημα της ύφεσης και το ζήτημα των ταμείων και εκεί επάνω γίνεται αυτή τη στιγμή η διαπραγμάτευση. Παραπάνω δεν μπορώ να πω, δυστυχώς, αυτή τη στιγμή. Φαντάζομαι αν υπάρξει συμφωνία, που ελπίζω ότι θα υπάρξει (γιατί η άλλη εκδοχή είναι πάρα πολύ ανησυχητική), θα μπορέσουμε να συζητήσουμε επί της ουσίας.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δεν όμως λίγο παράλογο τώρα να λέτε και εσείς ότι μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες, γιατί στην πραγματικότητα τόσος χρόνος μένει, θα ?
ΚΑΨΗΣ: Τρία, τέσσερα αγκάθια είναι πλέον. Το μεγαλύτερο μέρος των διαπραγματεύσεων έχει ολοκληρωθεί και πρέπει να πάρουμε τρείς - τέσσερις αποφάσεις. Δεν είναι ότι έχουμε να δούμε πράγματα που δεν ξέρουμε. Τα ξέρουμε πια. Είναι στο τραπέζι τόσες ημέρες, έχουν αναλυθεί, έχουν διατυπωθεί όλα τα επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές και θα ληφθούν οι αποφάσεις πλέον. Θα έρθει ένα σχέδιο τελικής συμφωνίας και θα δουν τα κόμματα, εάν θέλουμε να προχωρήσουν με αυτήν ή δεν θέλουμε. Θα πάρουμε τις αποφάσεις και θα δούμε τι θα γίνει.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Κρίνετε ότι η θέση του κυρίου Παπανδρέου ως αρχηγού του ΠΑ.ΣΟ.Κ έχει τη δύναμη που χρειάζεται για να επιβάλει στο κόμμα του μια συμφωνία;
ΚΑΨΗΣ: Εγώ θα διαφωνήσω με την προσέγγισή σας. Κανείς δεν θέλει να επιβάλει τίποτα σε κανέναν. Είναι βουλευτές, εκπρόσωποι του ελληνικού λαού και θα πάρουν υπεύθυνα τις αποφάσεις τους. Ό,τι πιστεύουν πραγματικά.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Ναι, δια αντιπροσώπου. Δια του αρχηγού τους κύριε Καψή πάνε υποχρεωτικά.
ΚΑΨΗΣ: Δεν ξέρω.
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Ο Σαμαράς θα πει, παιδιά αυτό είναι και μπορεί και να τους το επιβάλει .
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Θα τους το αναλύσει λίγο, πάντως τα δεδομένα θα τα έχουν οι αρχηγοί όλα.
ΚΑΨΗΣ: Ασφαλώς θα έχουν όλα τα δεδομένα οι αρχηγοί, θα τα έχουν και οι βουλευτές - δεν υπάρχει τίποτα κρυφό - και θα πάρουν τις αποφάσεις τους. Αυτό νομίζω ότι πρέπει να καταλάβουμε και εμείς ως πολίτες σε τελική ανάλυση - ότι έχουμε μπροστά μας διλλήματα και επιλογές και πρέπει να επιλέξουμε ανοιχτά και υπεύθυνα. Δηλαδή, σε αυτή την απόφαση συμμετέχουμε όλοι κατά κάποιον τρόπο. Συμμετέχουμε εκ των πραγμάτων, διότι οι πολίτες υφίστανται τις συνέπειες του προγράμματος και των μέτρων της λιτότητας που έχουν ληφθεί, άρα και μεθαύριο στις εκλογές θα εκφραστούν. Οι επιλογές είναι για εμάς.
ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Τώρα, εάν κάνουμε την υπέρβαση που δεν είναι και τόσο υπέρβαση πια, αφού είσαστε υπουργός, που εκπροσωπείτε ένα πολιτικό σύστημα αυτή τη στιγμή το οποίο υποτίθεται ότι υπόσχεται ότι θα μας σώσει? Ένα πολιτικό σύστημα?. Θα σας αντιτείνω ότι ναι μεν τώρα το συμφέρει αυτό το σύστημα να λέει ότι όλοι μαζί παιδιά και όλοι μαζί θα πέσουμε στον γκρεμό, ναι, αλλά ούτε όλοι μαζί τα φάγανε όλοι, ούτε όλοι, ο κόσμος δηλαδή οδήγησε τα πράγματα εδώ που τα οδήγησε, να έχουμε ένα πιστόλι εδώ, ένα πιστόλι εκεί?
ΚΑΨΗΣ: Θα γίνω κι εγώ δυσάρεστος κύριε Οικονομέα - ας πούμε ότι κι εγώ συμφωνώ μαζί σας, αλλά αυτό δεν μας απαντά στα προβλήματα. Εάν θέλουμε να πούμε τι έγινε και ποιος έχει τις ευθύνες, να το κάνουμε! Αυτό δεν θα πάψει να βάζει μπροστά μας δύσκολες αποφάσεις. Είναι άλλο το ένα, άλλο το άλλο και να μάθουμε να τα ξεχωρίζουμε, γιατί συνέχεια στον δημόσιο διάλογο λέμε: «Α! Τα φάγανε αυτοί!». Καλά, τα φάγανε αυτοί. Λοιπόν;

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Κύριε Καψή, είχε την ευκαιρία το πολιτικό σύστημα να βρει ποιος τα έφαγε, τι έκανε. Δεν το έκανε. Τώρα, έχοντας ένα πιστόλι, λοιπόν, εδώ και ένα εδώ, λέει στον κόσμο «έλα εδώ, εσύ θα υποφέρεις».

ΚΑΨΗΣ: Πάρα πολύ κακώς δεν έκανε το πολιτικό σύστημα και να το καταδικάσουμε όλοι μαζί και να πούμε ότι στις επόμενες εκλογές κανείς απ’ όσους έχει μετάσχει σε κυβέρνηση δεν θα ξαναβγεί. Ας πούμε ότι το κάνουμε - τα προβλήματα δεν θα λυθούν από αυτό.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Διότι δεν μπορούν να μας σώσουν αυτοί οι οποίοι μας κατέστρεψαν. Καταλάβατε; Αυτό είναι το ζήτημα. Εσείς τώρα έχετε τρία κόμματα στην κυβέρνηση, αλλά τουλάχιστον τα δύο από τα τρία κόμματα απεδείχθη ότι δεν μπορούν ούτε στο μαγαζί τους να βάλουνε τάξη και χρωστάει ο καθένας κάποια εκατομμύρια.

ΚΑΨΗΣ: Να συμφωνήσω απολύτως μαζί σας. Βέβαια, μην ξεχνάμε ότι είμαστε σε μία κοινωνία η οποία εκτρέφει και τέτοιου είδους φαινόμενα. Και μιλούσατε πριν για τα φορολογικά, αλλά το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι ότι πληρώνουμε πολλούς φόρους. Είναι ότι δεν πληρώνουμε τους φόρους!

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Βεβαίως.

ΚΑΨΗΣ: Έ, λοιπόν;

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Προχθές, εσείς, ως κυβέρνηση δεν έπρεπε να βάλετε ένα φρένο εκεί στη Βουλή που αποφασίσανε πάλι να συνεχισθεί απρόσκοπτα η χρηματοδότηση των κομμάτων;

ΚΑΨΗΣ: Το θέμα αυτό δεν ήρθε καθόλου στην κυβέρνηση. Είναι θέμα της Βουλής.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Εν τάξει, δεν μπορεί η κυβέρνηση να μην έχει λόγο, όμως.

ΚΑΨΗΣ: Δεν είναι της κυβέρνησης. Είναι θέμα της Βουλής.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δεν μπορεί η κυβέρνηση να μην έχει λόγο για το πόσα λεφτά θα παίρνουν τα κόμματα. Είναι ντροπή αυτό που γίνεται να κόβονται από παντού λεφτά και τα κόμματα?

ΚΑΨΗΣ: Δύο λεπτά. Θυμόσαστε, ο υπουργός κ. Γιαννίτσης ήταν σαφής στο τι είχε πει και το θυμόσαστε.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Τώρα συγγνώμη, θα παίξουμε τον καλό και τον κακό. Είπε ο κ. Γιαννίτσης «όχι» αν η κυβέρνηση δεν θέλει να δώσει λεφτά, δεν θα δώσει λεφτά.

ΚΑΨΗΣ: Ο υπουργός είχε δώσει συγκεκριμένες κατευθύνσεις.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Η κυβέρνηση η οποία είναι απαλλαγμένη, μπορεί να στηρίζεται στα κόμματα? Τουλάχιστον ο Πρωθυπουργός δεν έχει, ούτε εσείς, τις δεσμεύσεις που έχουν τα αμιγώς κομματικά στελέχη. Θεωρεί ότι είναι λογικό να μειώνονται οι μισθοί, να πεινά ο κόσμος, να αυξάνονται οι άστεγοι και τα κόμματα να συνεχίζουν το βιολί τους και να παίρνουν τις επιδοτήσεις;

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: H τελευταία απόφαση ήταν σαν να μην κατάλαβαν τίποτα.

ΚΑΨΗΣ: Ξέρετε, προφανώς, ότι είναι ένα πολύ δύσκολο και ευαίσθητο θέμα. Δεν θέλω να το σχολιάσω.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Ναι, αλλά στα κόμματα το ταυτίζουν αυτό με τη δημοκρατία. Αλλά δεν είναι έτσι. Εάν θέλουν να είναι η δημοκρατία, δεν σημαίνει ότι τα ξοδεύουν ασυστόλως και χωρίς να δίνουν σε κανέναν κύριε Καψή.

ΚΑΨΗΣ: Προφανέστατα είναι αυτό. Επαναλαμβάνω ότι ο κ. Γιαννίτσης ήταν σαφής.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Οι εκλογές πότε θα γίνουν, τώρα, εσείς που τα προγραμματίζετε και τα βάζετε κάτω και τα κοιτάτε, τα ημερολόγια και τέτοια?

ΚΑΨΗΣ: Δεν έχει αλλάξει τίποτε σε αυτό που έχουμε πει. Θα προσπαθήσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Θα προλάβετε πριν το Πάσχα λέτε;

ΚΑΨΗΣ: Δεν μπορώ να το προβλέψω, δεν είναι δικό μας, μόνο, θέμα. Αυτό θα εξαρτηθεί και από τις διαδικασίες που θα υιοθετηθούν από τους πιστωτές, πώς θα δώσουν τα χρήματα, πώς θα προχωρήσει όλη αυτή η διαδικασία.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Από τη στιγμή που θα καταλήξουν στο PSI, κοντεύουν και από τη στιγμή που θα πούνε «εντάξει» και θα ψηφιστεί θεωρητικώς -που δεν το βλέπω- στη Βουλή η δανειακή σύμβαση, ποιες άλλες διαδικασίες απομένουν για να πούμε «τελειώσαμε παιδιά, το λήξαμε» και να έρθει το χρήμα. Το χρήμα πότε θα έρθει;

ΚΑΨΗΣ: Δεν θα έρθει όλο μαζί το χρήμα, θα έρθει σε δόσεις.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δηλαδή, ότι θα μας δώσουν αυτό για να πληρώσουμε το ομόλογο, αν μας τα δώσουν?

ΚΑΨΗΣ: Θα υπάρξει πρώτα με το PSI κεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, μετά θα έρθει για το ομόλογο και μετά θα έρθουν όσα χρειάζονται για τη χρηματοδότηση της οικονομίας.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Καλό Ιούλη, τότε.

ΚΑΨΗΣ: Όχι, όχι.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Να σας πω κάτι, από τις συζητήσεις που έχετε κάνει, θα απαιτήσουν για να γίνουν όλα αυτά, για να πάρουμε την πρώτη δόση και τη δεύτερη δόση την οποία θα πάρουν πάλι πίσω αυτοί και λοιπά, θα απαιτήσουν έγγραφη συναίνεση των τριών κομμάτων; Γιατί είναι σημαντικό θέμα αυτό.

ΚΑΨΗΣ: Η διατύπωση είναι: Αμετάκλητη συμφωνία. Τώρα, το πώς αυτό θα εκδηλωθεί, αν θα είναι στη Βουλή, αν θα είναι με μία διακήρυξη, θα το δούμε. Δεν είναι σαφές.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δεν το έχετε συζητήσει;

ΚΑΨΗΣ: Δεν είναι σαφές.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Το «αμετάκλητη συμφωνία», δηλαδή, όταν συμμετέχουν στην κυβέρνηση τα κόμματα, ψηφίζουν οι Βουλευτές, αν υποθέσουμε ότι ψηφιστεί η σύμβαση, όλα αυτά, τι άλλο να υπάρχει;

ΚΑΨΗΣ: Ενδεχομένως θα μπορούσε να είναι και αυτό. Ενδεχομένως να έρθει αυτή η συμφωνία, αυτό το staff agreement, όπως λέγεται, να έρθει στη Βουλή. Μία εκδοχή θα είναι αυτή. Μία άλλη εκδοχή θα ήταν να υπογραφεί. Θα δούμε.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δηλαδή, μπορεί να ξαναζητήσουν υπογραφές, πάλι;

ΚΑΨΗΣ: Μπορεί.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δεν έχει αποκλεισθεί, λέτε εσείς.

ΚΑΨΗΣ: Δεν έχει συζητηθεί για το τι μορφή θα πάρει.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Άστο καλύτερα, γιατί είναι αγκάθι, σου λέει, άστο καλύτερα να μην το συζητήσουμε.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Γιατί ο κ. Καρατζαφέρης, τουλάχιστον, είπε ότι αυτό δεν θα το υπογράψει αυτή τη φορά.

ΚΑΨΗΣ: Μην μένουμε στους τύπους, ενώ το πρόβλημα θα είναι η ουσία. Θα έρθει μία δύσκολη απόφαση και θα πρέπει να πάρουμε αυτή την απόφαση. Μην το χάνουμε αυτό από το μυαλό μας.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Ναι, αλλά εδώ έχει να κάνει με αξιοπρέπεια, όμως και αυτό είναι και αυτό «ουσία».

ΚΑΨΗΣ: Ασφαλώς.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Τότε, αν είναι «ουσία» να υπογράψουμε μόνο τη σύμβαση, να μας μαστιγώσουν κιόλας στο Σύνταγμα και να μας φέρουν και έναν Επίτροπο.

ΚΑΨΗΣ: Το να δεσμευθούμε σε αυτά που θα συμφωνήσουμε, όμως, είναι αυτονόητο.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Μα, δεν είναι δέσμευση το ότι θα ψηφιστεί στη Βουλή, ας πούμε από τα τρία κόμματα;

ΚΑΨΗΣ: Ναι, αλλά χρειάζεται και η δέσμευση των κομμάτων, ότι «αυτά τα πράγματα συμφωνήσαμε και τα δεχόμαστε». Μία εκδοχή είναι να πάει στη Βουλή. Μπορεί να φτάνει αυτό. Μία άλλη εκδοχή παραπέμπει στους τρεις αρχηγούς. Δεν ξέρω, θα το δούμε. Αυτό λέω.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Πάντως, με την τρόικα δεν το έχετε κουβεντιάσει για να μας πείτε πώς το εξειδικεύουν.

ΚΑΨΗΣ: Όχι.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Είπαν όμως «αμετάκλητη συμφωνία».

ΚΑΨΗΣ: Αυτό το είπε η Ευρωπαϊκή Ένωση στη Σύνοδο.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Να κάνω μία ερώτηση, ακόμη, θα φανεί μικρή μεν, αλλά πολλά πράγματα κρύβονται και σε επίπεδο συμβολισμού. Τα στριφτά τσιγάρα τι σας έφταιγαν και θα τα φορολογήσουμε;

ΚΑΨΗΣ: Γιατί, δεν φορολογούνται τα στριφτά τσιγάρα;

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Τι πρόβλημα έχετε με το στριφτό τσιγάρο και με το κρασάκι;

ΚΑΨΗΣ: Εξακολουθείτε να καπνίζετε;

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Εγώ το έχω κόψει, αλλά θέλω να πω?

ΚΑΨΗΣ: Ά! Ωραία! Χαίρομαι. Γιατί θέτετε θέμα στριφτών τσιγάρων, λέτε πως αυτό περιέχεται στην έκθεση της τρόικας;

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Ναι, ναι, του ΔΝΤ. Ναι.

ΚΑΨΗΣ: Αφήστε να δούμε τι θα είναι το φορολογικό νομοσχέδιο. Πήρατε μία έκθεση και την κάνατε νόμο ξαφνικά. Δεν είναι.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Ωραία, να σας το θέσω έτσι: Τι τους έφταιγε το στριφτό τσιγάρο σε αυτούς; Δηλαδή, το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι τους έχει στρίψει.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Βλέπουν πού πάει η κατανάλωση.

ΚΑΨΗΣ: Όπως σας είπα, θα δούμε το φορολογικό νομοσχέδιο. Επαναλαμβάνω, το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι ότι έχουμε πολλούς φόρους. Το πρόβλημα είναι ότι δεν πληρώνουμε τους φόρους μας! Παρατήρησα - επειδή παρακολουθούσα την εκπομπή σας - πως λέγατε: «μπαίνει αυτός ο φόρος, μπαίνει εκείνος ο φόρος, μπαίνει ο άλλος φόρος», αλλά δεν είπατε ότι: Δεν πληρώνουμε φόρους στην Ελλάδα.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δηλαδή, μπαίνει, δεν μπαίνει, είναι δώρο άδωρο. Εμείς πληρώνουμε πάντως.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Οι μισθωτοί πληρώνουν. Ο μισθωτός, ο συνταξιούχος, πληρώνει και πλήρωνε.

ΚΑΨΗΣ: Σύμφωνοι. Το δέχομαι αυτό το πράγμα. Η πλειοψηφία, αν θέλετε, των ελευθέρων επαγγελματιών, των μικροεπιχειρήσεων και των μεγάλων επιχειρήσεων, έχουν τρόπους να φοροδιαφεύγουν και τα πληρώνουν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Συμφωνούμε.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Ας βρει, λοιπόν, τρόπο το κράτος να τους πιάσει και να σταματήσει να «την πέφτει» πάνω στους συνταξιούχους και στους χαμηλόμισθους.

ΚΑΨΗΣ: Ναι, αλλά είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Προφανώς, έχουμε και know how σε αυτό.

ΚΑΨΗΣ: Δεν είναι τόσο απλό, αλλά είναι η πρώτη φορά που συλλαμβάνονται για χρέη προς το Δημόσιο. Κάτι είναι και αυτό.

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: Θα «πιάνετε» τώρα και τους προέδρους των ΔΕΚΟ;

ΚΑΨΗΣ: Δεν συλλαμβάνει η κυβέρνηση. Η εφαρμογή των νόμων?

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Υπάρχει περίπτωση να συλλάβουν κι εσάς εάν έχει κάποιο χρέος το Υπουργείο;

ΚΑΨΗΣ: Η εφαρμογή των νόμων αφορά όλους τους πολίτες.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Σας ευχαριστούμε.

ΚΑΨΗΣ: Να είστε καλά.

___________

2012-02-01T22:02:00.002+02:00

Αθήνα, 1 Φεβρουαρίου 2012

Συνέντευξη ΥΠΕΞ Σ. Δήμα στη σερβική εφημερίδα BLIC

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είστε κοντά στην επίτευξη συμφωνίας με τους ιδιώτες κατόχους ομολόγων και ποια είναι τα κυριότερα εμπόδια σε αυτή;

Σ. ΔΗΜΑΣ: Ναι, είμαστε. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων η κυβέρνηση έπρεπε να επιτύχει την κατάλληλη ισορροπία προκειμένου να εξασφαλίσει ότι οι όροι αυτής της συμφωνίας θα ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις ώστε να επιτύχει η Ελλάδα τους δημοσιονομικούς της στόχους, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη συμμετοχή του Ιδιωτικού Τομέα. Πιστεύω ότι η τελική συμφωνία θα αποτελέσει σημαντικό βήμα για τη σταθερότητα και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μπορεί η Ελλάδα να αποφύγει τη χρεοκοπία;

Σ. ΔΗΜΑΣ: Με τη βοήθεια των ευρωπαίων και διεθνών εταίρων μας, η Ελλάδα απέφυγε τη χρεοκοπία και με τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου ανοίξαμε το δρόμο για επιτυχή ανάκαμψη. Τα τελευταία δύο χρόνια ήταν δύσκολα για όλους, καθώς η Ευρωζώνη αντιμετώπισε μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της έως σήμερα. Αντλήθηκαν σημαντικά διδάγματα για την ευρωζώνη και μια ουσιαστική μεταρρυθμιστική διαδικασία βρίσκεται ήδη υπό εξέλιξη. Βεβαίως, σε εθνικό επίπεδο, είναι απαραίτητη μια σειρά από δύσκολες διαρθρωτικές αλλαγές τόσο στο δημόσιο τομέα όσο και στους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς. Η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται αδιάκοπα προς αυτή την κατεύθυνση και σε όλα τα επίπεδα προκειμένου να φέρει την ελληνική οικονομία πίσω σε στέρεο έδαφος.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πώς αξιολογείτε την πρόταση της Καγκελαρίου Μέρκελ για δημοσιονομική ένωση στην Ευρώπη; Υπονομεύει αυτή η πρόταση την εθνική κυριαρχία των χωρών μελών της ΕΕ;

Σ. ΔΗΜΑΣ: Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν έχει να κάνει με την υπονόμευση των εθνικών κυριαρχιών. Αφορά στην εκχώρηση αρμοδιοτήτων στα θεσμικά όργανα της ΕΕ σε μια συμπεφωνημένη βάση, προκειμένου να διαφυλαχθούν καλύτερα και να προωθηθούν τα συμφέροντα της ΕΕ και των κρατών μελών της. Αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνεται πάντα με σεβασμό στις αρχές της θεσμικής ισοτιμίας, της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και της αλληλεγγύης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συμμετέχετε στη συνάντηση της Διαδικασίας Συνεργασίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης στο Βελιγράδι. Πώς αξιολογείτε το τρέχον επίπεδο συνεργασίας στην περιοχή αυτή;

Σ. ΔΗΜΑΣ: Η ΔΣΝΕ αποτελεί μια από τις επιτυχημένες περιπτώσεις της περιφερειακής συνεργασίας στα Βαλκάνια. Είμαι πεπεισμένος ότι η σερβική Προεδρία θα συνεχίσει το πολύ καλό έργο που έχει γίνει μέχρι σήμερα. Για την Ελλάδα, μια από τις σημαντικότερες προτεραιότητες είναι να δούμε την ένταξη όλων των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι έτοιμος ο πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος να συναντηθεί σύντομα με τον ομόλογό του από την πΓΔΜ Νίκολα Γκρουέφσκι, έπειτα από την πρόσκληση των Σκοπίων της προηγούμενης εβδομάδας και τι αναμένετε από αυτή τη συνάντηση;

Σ. ΔΗΜΑΣ: Η Ελλάδα έχει επιδείξει συστηματικά την ετοιμότητά της για την επίτευξη μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης και επιδιώξαμε ενεργά συναντήσεις με αξιωματούχους από τα Σκόπια. Μία από τις πρώτες συναντήσεις που είχα όταν ανέλαβα τα καθήκοντά μου, ήταν με τον ΥΠΕΞ κ. Ποπόσκι, ενώ η Αντιπρόεδρος κα Αρίφι βρέθηκε πρόσφατα στην Αθήνα για πολύ εποικοδομητικές συνομιλίες. Τέτοιες συναντήσεις μπορεί να είναι χρήσιμες, αλλά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις διαπραγματεύσεις στον ΟΗΕ. Δυστυχώς, λίγες ημέρες πριν τις τελευταίες συναντήσεις στον ΟΗΕ, ο πρωθυπουργός Γκρουέφσκι χαρακτήρισε τη διαδικασία στον ΟΗΕ χάσιμο χρόνου. Λίγες μέρες αργότερα, ένα καρναβάλι με τη χορηγία της κυβέρνησης, οργάνωσε την «κηδεία της Ελλάδας», ως βασικό του θέμα, ενώ κάηκε η ελληνική σημαία, χωρίς κανέναν στα Σκόπια να καταδικάσει την προκλητική αυτή ενέργεια. Είμαστε βαθύτατα προβληματισμένοι με την έλλειψη βούλησης στα Σκόπια και καλούμε για αλλαγή στη στάση που θα ανατρέψει αυτή την αρνητική τάση και θα επιτρέψει τη δημιουργία κλίματος στις σχέσεις μας που θα ευνοήσει την πρόοδο στις διαπραγματεύσεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αναμένετε ότι η Σερβία θα λάβει το καθεστώς υποψηφιότητας προς ένταξη, στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ το Μάρτιο, έπειτα από το Συμβούλιο του Φεβρουαρίου και πώς η Ελλάδα θα βοηθήσει τη Σερβία να επιτύχει αυτό το στόχο; Πιστεύετε ότι η Σερβία θα μπορούσε να ξεκινήσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες ακόμα και φέτος;

Σ. ΔΗΜΑΣ: Η βασική μας προτεραιότητα αυτή τη στιγμή θα πρέπει να είναι η επίτευξη απόδοσης καθεστώτος υποψήφιας χώρας για τη Σερβία το Μάρτιο. Η Ελλάδα υπήρξε συνεπής και ένθερμος υποστηρικτής της ένταξης της Σερβίας στην ΕΕ και πιστεύουμε ότι το να επιβραδυνθεί αυτή η πορεία της Σερβίας, θα ήταν στρατηγικό λάθος για την ΕΕ. Στο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου, η Ελλάδα θα συνεχίσει να συνηγορεί υπέρ αυτής της θέσης, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, τις θετικές εξελίξεις στη Σερβία, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας της με το ΔΠΔΠΓ, καθώς και τον περιφερειακό ρόλο και τη σημασία της.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πώς εκτιμά η Αθήνα ότι θα πρέπει να λυθεί το πρόβλημα της περιφερειακής εκπροσώπησης του Κοσόβου και ποια είναι τα άλλα σημαντικά εμπόδια προκειμένου να λάβει η Σερβία καθεστώς υποψηφιότητας;

Σ. ΔΗΜΑΣ: Η πολιτική μας στην περιοχή εμπνέεται από την προθυμία μας να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον ευημερίας, ειρήνης και σταθερότητας για όλους τους κατοίκους των Δυτικών Βαλκανίων. Ως εκ τούτου, αντιμετωπίζουμε την περιφερειακή συνεργασία ως τον βασικό ακρογωνιαίο λίθο για την Βαλκανική μας πολιτική. Στο πλαίσιο αυτό στηρίζουμε τον υπό εξέλιξη διάλογο μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας για το εν λόγω θέμα, προς το συμφέρον και την πρόοδο της ευρύτερης περιοχής. Πιστεύουμε ότι μέσω του διαλόγου μεταξύ των δύο πλευρών θα επιτευχθεί βιώσιμη λύση.